Bu bayrak gerçek olsaydı:
Türkler düşüncelerinden dolayı gazetelerin kapatıldığı, muhalefetin susturulduğu bir ülkede yaşamazdı.
Türkler 1934'te Trakya'da Yahudi vatandaşlarının evlerine, iş yerlerine saldırıldığını ve yaşadıkları topraklardan kaçmak zorunda kaldıklarını görmezdi.
Türkler 1937–1938 Dersim harekâtlarında sivillerin öldürülmesine ve binlerce insanın zorla yerinden edilmesine tanıklık etmezdi.
Türkler Varlık Vergisi yüzünden gayrimüslim vatandaşlarının mülklerini kaybettiğini, borçlarını ödeyemeyenlerin Aşkale'deki çalışma kamplarına gönderildiğini görmezdi.
Türkler 6–7 Eylül 1955'te Rum, Ermeni ve Yahudi vatandaşlarının evlerinin, iş yerlerinin ve ibadethanelerinin yağmalandığını görmezdi.
Türkler askerî darbelerle seçilmiş hükümetlerinin devrildiği bir ülkede yaşamazdı.
Türkler seçtikleri başbakanın ve bakanların darağacına gönderildiğini görmezdi.
Türkler siyasi düşünceleri nedeniyle genç insanların idam edildiğine tanıklık etmezdi.
Türkler 1 Mayıs kutlamalarında meydanlarda kurşunlanarak ve ezilerek ölmezdi.
Türkler Maraş'ta, Çorum'da mezhepleri ve kimlikleri yüzünden katledilmezdi.
Türkler 12 Eylül'de yüz binlerce insanın gözaltına alındığı, işkencelerin ve idamların yaşandığı bir askerî rejime mahkûm edilmezdi.
Türkler düşünceleri yüzünden fişlenmez, vatandaşlıktan çıkarılmaz, ülkelerinden sürülmezdi.
Türkler Zonguldak Kozlu'da 263 madencinin bir grizu patlamasında hayatını kaybettiğini görmezdi.
Türkler Sivas'ta Madımak Oteli'nde insanların yakılarak öldürüldüğüne tanıklık etmezdi.
Türkler Başbağlar'da sivillerin katledildiğini görmezdi.
Türkler Bingöl'de silahsız askerlerin teröristler tarafından öldürüldüğünü görmezdi.
Türkler 1990'larda faili meçhul cinayetlere, zorla kaybetmelere ve köy boşaltmalarına mahkûm olmazdı.
Türkler gazetecilerin, yazarların ve aydınların sokak ortasında suikastlarla öldürüldüğü bir ülkede yaşamazdı.
Türkler Susurluk'ta devlet, siyaset ve organize suç arasındaki karanlık ilişkilerin ortaya saçıldığını görmezdi.
Türkler üniversite kapılarında kıyafetleri ve inançları yüzünden eğitim haklarından mahrum bırakılmazdı.
Türkler devletin en gizli askerî ve istihbarat bilgilerinin saklandığı Kozmik Oda'ya kumpasla girilmesini, millî güvenliğe ilişkin devlet sırlarının hukuka aykırı biçimde ele geçirilmesini görmezdi.
Türkler tavuk dönerden zehirlenerek ölmezdi.
Türkler madenlerde, inşaatlarda göçük altında kalarak ölmezdi.
Türkler depremlerde çürük binaların enkazı altında can vermezdi.
Türkler yangın merdiveni olmayan otellerde yanarak ölmezdi.
Türkler yağmur yağdığında sokak ortasında elektrik akımına kapılarak ölmezdi.
Türkler sel sularına kapılıp altyapısızlığın bedelini canlarıyla ödemezdi.
Türkler tren kazalarında ihmaller yüzünden hayatlarını kaybetmezdi.
Türkler açlıktan, yoksulluktan ve sefaletten ölmezdi.
Türkler köylerinde tezekten yapılmış evlerde yaşamak zorunda kalmazdı.
Türkler çocuklarını okula aç göndermezdi.
Türkler bir kilogram et alabilmek için saatlerce çalışmak zorunda kalmazdı.
Türkler emekli olduktan sonra geçinebilmek için yetmiş yaşında çalışmak zorunda kalmazdı.
Türkler üniversite bitirip asgari ücretli bir iş bulduğunda kendisini şanslı saymazdı.
Türkler barınma hakkına erişebilmek için ömür boyu borçlanmak zorunda kalmazdı.
Türkler çocuklarını devlet yurdu bulamadıkları için denetimsiz yapılara emanet etmek zorunda kalmazdı.
Türkler hastane randevusu alabilmek için aylarca beklemezdi.
Türkler bir otomobile vergisiz fiyatının iki üç katı kadar vergi ödemezdi.
Türkler ikinci el bir otomobili bile lüks tüketim olarak görmezdi.
Türkler bir cep telefonu satın alabilmek için aylarca çalışmak zorunda kalmazdı.
Türkler çocuklarına daha iyi bir gelecek sunabilmek için ülkelerini terk etmek zorunda hissetmezdi.
Türkler liyakat yerine torpilin hüküm sürdüğü kamu kurumlarına mahkûm olmazdı.
Türkler haklarını aramak için yıllarca mahkeme kapılarında sürünmezdi.
Türkler düşüncelerini ifade ettikleri için hapse girme korkusu yaşamazdı.
Türkler seçtikleri başbakanların, siyasetçilerin idam edildiğini görmezdi.
Türkler siyasi bağlantıları olanların hesap vermeden kurtulduğunu izlemezdi.
Türkler kamu kaynaklarının kimlere, nasıl dağıtıldığını öğrenmek için mücadele etmek zorunda kalmazdı.
Türkler her büyük felaketten sonra aynı ihmallerin tekrarlandığını görmezdi.
Türkler imar aflarıyla yasallaştırılmış güvensiz binalarda yaşamaya mahkûm edilmezdi.
Türkler kırk yıl boyunca savaştıkları terör örgütünün liderine villa yapıldığına ilişkin tartışmalarla karşılaşmazdı.
Türkler devlet kurumlarını siyasi partilerin arka bahçesi olarak görmezdi.
Türkler vatandaşlık haklarından yararlanabilmek için bir siyasi partiye yakın olmak zorunda hissetmezdi.
Türkler adaletin güçlüye başka, güçsüze başka işlediğini düşünmek zorunda kalmazdı.
Türkler vergilerinin karşılığında nitelikli eğitim, sağlık, güvenlik ve altyapı hizmetleri alamamayı normalleştirmezdi.
Türkler bütün bunları kaderleri olarak kabullenmek zorunda kalmazdı.
🎙️ Zlatan Ibrahimović, Arjantin’in Avusturya galibiyetinin ardından Lionel Messi’nin etkisi hakkında:
“Messi’yi izlemeye takıntılıyım.
Bunun nedeni arkadaşım olması değil.
Nostalji de değil.
Çünkü bunca yılın ardından hâlâ bir futbolcunun, topa her dakika dokunmadan bir maçı nasıl kontrol edebildiğini anlamaya çalışıyorum.
Bugün Arjantin’i izledim ve dikkatimi çeken ilk şey skor olmadı.
Messi hareket ettiğinde Avusturya’nın verdiği tepkiydi.
Sola attığı tek bir adımda savunmacılar onu takip ediyor.
Orta sahaya doğru biraz geriye geldiğinde takımın bütün dizilişi değişiyor.
Omzunun üzerinden attığı tek bir bakış… ve panik başlıyor.
Bu futbol değil.
Bu psikolojik savaş.
İşte bu yüzden insanlar onu sadece gol ve asistlerle değerlendirdiğinde gülüyorum.
Çünkü izledikleri şeyi gerçekten anlamıyorlar.
Messi sadece Arjantin’in en iyi oyuncusu değil.
O, Arjantin’in sistemi.
O, onların özgüveni.
O, onların inancı.
Takım arkadaşlarının sahaya çıkarken imkânsızın mümkün olduğuna inanmasının sebebi o.
İnsanlar bana sürekli ‘GOAT’ tartışmasını soruyor.
Hangi tartışma?
Cidden.
Hangi tartışma?
Benim için ortada bir tartışma yok.
Bu tartışma televizyonların içeriğe, sosyal medyanın ise kavgalara ihtiyaç duyması nedeniyle var.
Ben futbol izlediğimde bir tartışma görmüyorum.
Messi’yi görüyorum.
Sonra da geri kalan herkesi.
Bu, diğer efsanelerin olağanüstü olmadığı anlamına gelmiyor.
Sadece hiçbir oyuncunun bir maçı, bir takımı ve tüm bir futbol neslini Messi’nin etkilediği şekilde etkilediğini görmedim.
Ve bugün bunu bir kez daha hatırlattı.
Hat-trick yapmasına gerek yoktu.
40 metreden gol atmasına da gerek yoktu.
Sadece Lionel Messi olması yetti.
Ve bir anda Arjantin tamamen farklı bir takım gibi görünmeye başladı.
İşte büyüklük budur.
Her şeyin sana bağlı olması değil.
Sen oradayken herkesin daha iyi hale gelmesi.
Kariyerimde büyük oyunculara karşı oynadım.
Büyük oyuncularla aynı takımda oynadım.
Ama Messi, izleyip de içimden gerçekten:
‘Bu normal değil.’
dediğim tek oyuncu oldu.
Üstelik en korkutucu tarafı şu:
Rakipler onun ne yapacağını çok iyi biliyor.
Ama yine de onu durduramıyorlar.
Bu yüzden artık karşılaştırmalarla vakit kaybetmiyorum.
Bazı oyuncular efsane olur.
Bazıları ikon olur.
Messi ise kendine ait bir kategoriye dönüştü.
Ve bugünkü performansın ardından bana hâlâ tüm zamanların en büyük futbolcusunun kim olduğunu soruyorsanız…
Yanlış soruyu soruyorsunuz.
Doğru soru şu:
Futbol bir daha onun gibi bir oyuncu üretebilecek mi?”