Toplum, sistematik mağduriyetler ve bezdirme politikaları karşısında direnecek gücü bulamayıp boyun eğdiğinde, trajik bir şekilde yine kendi toplumu tarafından yetersizlik ve mücadelesizlikle suçlanır. Yine, "mücadele etmeyen diğer toplumlar" tarafından dışlanır. Bu kolektif çaresizlik ikliminde, tek başına mücadele etmekten yorulan toplum, karşılaştığı her zorlukta güçsüzlükle itham edilir. Görmezden gelinen her mağduriyet ve dayanışmadan yoksun bırakılan her hak arayışı, toplumu yalnızlaştırarak onları kaçınılmaz bir ötekileşme girdabına sürükler. Hatay, mücadele etmekten yorulan, mağduriyetleri konuşulmayan, yalnız bırakılmış bir şehirdir. Ne yaşarsa yaşasın sonunda politik kavgaların kurbanı olmaya reva görülmüş bir memlekettir.