Benim facebook sanırsın harp meydanı. Hiddet ve öfke havada uçuşuyor. Burası farklı değil ama oradakiler akraba, aynı köylü, birbirini tanıyan yüz yüze bakan insanlar. Yazarken biraz utanır, çekinir insan. Üslup çok önemli, düzgün olmayınca doğru ve güzel olan her şey çöp oluyor.
Yas süreciyle 5 yıl önce tanıştım. Hem annemi hem babamı kaybettim. Bu tip acıyı yaşayanlar bilir, yasını bireysel yaşarsın. Çünkü dost, akraba bir süre sonra acılı bir insandan sıkılır. Söylemezler ama hissedersin. Bu kaybımdan sonra hayat zaten hiç normal olmadı. Tuz bile koktu
Juno Gözlemci hanımın yazısından bir anekdot "Öyle bir yaşayalım ki kalan ömrümüzü, HİÇ UTANACAK BİR ŞEYİMİZ OLMASIN!
Yaptığımız işin, ettiğimiz lafın, taşıdığımız vasfın sorumluluğunu alıp, HAKKINI VERMEK'tir artık bize düşen.
Yoksa biz bu yıkıntının altından kalkamayız!"
Yeni yıldan tek beklentim geçtiğimiz yıl kadar kötü olmaması. Fazlasını hayal edecek gücüm olmadığından değil, fonda sürekli gerçekçi ol çalıyor. Mütevazı dileğimle level atlamış da olabilirim.
Yeni yılınız kutlu olsun arkadaşlar 🥳
@endulusteraks2 aynısına şahit olmuş biri olarak seni çok iyi anlıyorum ayşecim. sabırlar diliyorum. rabbim hayırlı olanı versin inşallah. sevgiyle kucaklıyorum seni.