The Economist has gone to shit under its current editor, Zanny Minton Beddoes. It used to be a bastion of concise objectivity. Now it reads like a Guardian colour supplement.
It unquestioningly regurgitates every bit of contemporary ideology, from net zero to the idea that mass immigration is an unalloyed good, even putting forward the suggestion that we have completely open borders as it would raise GDP (never mind shanty towns across the West, think of the numbers on a spreadsheet!).
The Economist espouses state intervention and also says that right-wing parties should be banned or neutered to preserve democracy.
Britain could reach its net-zero goals if we just hooked a turbine up to the Economists' founders and harnessed the energy of them spinning in their graves.
This decades-long degradation of a once vital institution is exemplified in this interview where Zanny, with all the objectivity of a high school Mean Girl, attacks Elon Musk because he isn't liked by some people.
Συγχαρητήρια στην Ελληνική Αστυνομία που εντόπισε και συνέλαβε τόσο γρήγορα τον δολοφόνους του δικηγόρου. 28χρονος Αιγύπτιος ο δολοφόνος, ο οποίος εξαρχής θα έπρεπε να έχει απελαθεί, καθώς δεν δικαιούται άσυλο. Όλως περιέργως οι Αιγύπτιοι έκαναν επί Μητσοτάκη κανονική απόβαση στη χώρα και πάλι όλως περιέργως πήραν άδειες διαμονής. Γεμάτες οι δομές ανηλίκων με Αιγυπτιοτόπουλα. Αν και πλέον οι Αφρικανοί αρχίζουν να υπερτερούν.
Η γειτονιά όπου βρίσκεται το γραφείο του δικηγόρου είναι κομμάτι μίας ολόκληρης περιοχής υπό ξένη κατοχή. Και αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Υπάρχει υπερπληθυσμός αλλοδαπών με εντελώς διαφορετικές ζωές, αρχές, αναφορές. Έχουν δωσει σε όλους άδειες και άσυλα και τους εχουν νομιμοποιήσει. Η πλειοψηφία παρασιτεί, δεν σέβεται τίποτα, δεν προσφέρει τίποτα στη χώρα. Αντιθέτως εξαιτίας τους υπάρχει τεράστια εγκληματικότητα και παραβατικότητα. Ζούμε μέσα σε μία ζούγκλα. Δεν αντέχεται πια.
ΔΙΩΞΤΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.
Τα υπόλοιπα ειναι να'χουμε να λέμε. #Αθήνα #λαθρομετανάστες #δολοφονία
The European Commission rejected the registration of the @SaveEuropeAct.
They claim it’s “racist” and goes against “European values” to want to keep Europe, European.
We’re not accepting the madness anymore.
Europe belongs to us.
See you in court.
Στο 75% οι γυναίκες δικαστές στην Ελλάδα. Παρόμοια ποσοστά στην Ευρώπη.
Που είναι οι υπέρμαχοι των ποσοστόσεων;
Πουθενά. Σιγή.
Που είναι αυτοί που απλά βλέπουν τις διαφορές στα ποσοστά ανδρών-γυναικών και συμπεραίνουν ότι είναι προϊόν κάποιας συστημικής διάκρισης;
Πουθενά.
Διότι δεν γίνεται να καίγεσαι για τα ποσοστά ανδρών-γυναικών σε ιδιωτικές εταιρείες και να μην σε ενδιαφέρει το ίδιο για τη Δικαιοσύνη, ίσως στον σημαντικότερο θεσμό της Πολιτείας.
Γίνεται;
Κοινωνική μηχανική α λα καρτ.
Όπου βολεύει.
Λοιπόν, οι γυναίκες καταλαμβάνουν πολύ πιο συχνά από τους άνδρες θέσεις στον πανίσχυρο θεσμό της Δικαιοσύνης
*διότι απλά το ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ πιο πολύ από τους άνδρες (που με τη σειρά τους τείνουν να επιλέγουν πιο πολύ τη λεγόμενη μάχιμη δικηγορία),
*διότι απλά το ΘΕΛΟΥΝ πιο πολύ από τους άνδρες και στρώνουν πισινό για την επίπονη διαδικασία να γίνεις δικαστής,
*διότι είναι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ στο χώρο της νομικής γενικά (οι άνδρες προτιμούν τις θετικές επιστήμες).
Ευνοεί συστημικά το Κράτος τις γυναίκες να γίνουν δικαστές εις βάρος των ανδρών;
Όχι.
Να βάλουμε με το ζόρι ποσόστωση και να αλλάξουμε με το ζόρι ένα αποτέλεσμα που έρχεται με φυσικό τρόπο;
Όχι.
Να επιβάλλουμε κεντρικά - το Κράτος - ποσοστά;
Όχι.
Το μυρίζετε και εσείς στην ατμόσφαιρα;
Εκλογές λέγονται, νομίζω. Το αστείο είναι ότι σχολεία κλείνουν, οι μαθητές λιγοστεύουν αλλά ο απατεώνας θα κάνει 7600 προσλήψεις.
It’s simple really.
In real life, you usually feel your mistakes. If you lose money, lose customers, you go broke.
That brutal feedback forces you to learn or get out.
But in the political world of make believe, when politicians, bureaucrats, or elite experts make the calls, they don’t pay.
They literally have zero incentive to not ruin your life.
If a bad education policy tanks kids’ futures, they still draw their salary and move to the next postmodern theory.
If welfare rules create dependency traps, the designers live in safe neighborhoods and send their kids to private schools.
This is a recurring theme everywhere the “anointed” run things with no skin in the game.
No personal cost means no real accountability, no course correction, just endless experiments paid for by everyone else.
Το Σάββατο παρευρέθηκα στο Αρχιερατικό Μνημόσυνο του Δήμου Αθηναίων για τους πεσόντες στην Κύπρο το 1974 στην Μητρόπολη, όπως κάθε χρόνο. Περίμενα ότι θα ήταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Διάβασα σήμερα ότι είχε πάει χτες να εγκαινιάσει ένα τζαμί που απεκατέστησε η κα Μενδώνη στα Ιωάννινα. Πού να προλάβει. Εχει προτεραιότητα το τζαμί.
Περίμενα ότι θα ήταν κάποιος βουλευτής της Α Αθήνας αν μη τι άλλο. Δεν ήταν. Περίμενα ότι θα ήταν κάποιος υπουργός ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης. Είχαν στείλει την κα Συρεγγέλα και τον κ. Λοβέρδο. Από την Περιφέρεια Αττικής δεν ήρθε ούτε η αντιπεριφερειάρχης που είθισται να εκπροσωπεί την Περιφέρεια σε αυτές τις εκδηλώσεις.
Απαξιώθηκε το μνημόσυνο για τους Ελλαδίτες και Κύπριους πεσόντες στην Κύπρο από την κυβέρνηση; Απαξιώθηκε εντελώς.
Η ομιλία του Δημάρχου δεν ανέφερε πουθενά την λέξη Τουρκία. Την εισβολή μάλλον την έκαναν οι εξωγήινοι. Κουράστηκα να ακούω για την παραβίαση του διεθνούς δικαίου και την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πουθενά το έθνος, ο ελληνισμός, ο ξεριζωμός, η τουρκική βαρβαρότητα.
Η ομιλία του Κύπριου Υπουργού είχε κάποιες αναφορές στην Τουρκία, ήταν λίγο πιο μεστή. Καμία όμως δεν με άγγιξε. Καμία δεν μετέδωσε το βάρος της τουρκικής κατοχής στα εδάφη του ελληνισμού.
Την ώρα που ο Ερντογάν βγάζει πύρινους λόγους κατά της Ελλάδας σε κάθε ευκαιρία, την ώρα που εξυμνεί την Τουρκία, εμείς αναμασάμε κλισέ περί διεθνούς δικαίου και ανθρωπίνων δικαιωμάτων για μία βάρβαρη εισβολή, μία εθνική τραγωδία, ένα ακόμη ξεκλήρισμα του ελληνισμού.
Και κάπως έτσι κάνουμε ένα τεράστιο Έθνος μικρό, ασήμαντο, ανύπαρκτο. Αυτά βλέπει και ο Ερντογάν - του φτιάχνει η Μενδώνη και τα τζαμιά που ήταν γκρεμίδια - και του ανοίγει η όρεξη. #Κύπρος #ελληνισμός #Τουρκία #εισβολή
'What are the chances we could see the Falklands handed over to Argentina?'
'Sadly I think it's very high.'
Military Historian Dr Robert Lyman on his expectations of 'conflict' over the Falkland Islands, after Argentina used its World Cup win to make a political statement.
We delivered the first half a million signatures of the @SaveEuropeAct to the European Parliament today.
We came to Brussels and made sure their voices were heard.
Whether the European Commission likes it or not.
The people want Remigration!
Σε άρθρο των Νέων με τίτλο "γειτονιές μεταναστών στην καρδιά της "παλαιάς" Αθήνας μαθαίνουμε ότι υπάρχουν 5161 ΑΦΜ αλλοδαπών, ενώ οι Μπαγκλαντεσιάνοι έχουν 112 παντοπωλεία στην πόλη(!). Όχι σε όλη την πόλη. Σε συγκεκριμένες περιοχές.
Διαβάζουμε την απίθανη ιστορία ενός υπήκοου Μπαγκλαντές, ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα το 1994 από τη Ρωσία, όπου σπούδαζε και δούλεψε σε εργοστάσιο. Τώρα δηλαδή αυτό να το πιστέψουμε.
Υπάρχει δε και ένα πολύ ενδιαφέρον γράφημα, στο οποίο μπορούμε να δούμε τα εξής. 971.036 είναι οι νόμιμοι μετανάστες στη χώρα, το 10% του πληθυσμού περίπου. Από αυτούς πόσοι εργάζονται δεν γνωρίζουμε. Χρειάζεται η χώρα τόσους μετανάστες; Σίγουρα όχι, διότι ούτε καμία φοβερή βιομηχανία έχουμε, ούτε καμία οικονομική δραστηριότητα που πρέπει να απασχολούμε τόσους αλλοδαπούς. Και μην μου πει κάποιος ότι η Αθήνα χρειαζόταν 112 Μπαγκλαντεσιάνικα μίνι μάρκετ. Ότι χρειαζόμασταν τόσες επιχειρήσεις αλλοδαπών, οι οποίες είναι και πολύ συγκεκριμένων δραστηριοτήτων. Δεν χρειαζόμασταν.
Στις δηλωμένες επιχειρήσεις στο Επιμελητήριο πρέπει να προστεθούν και πάρα πολλές που ΔΕΝ είναι δηλωμένες στο Επιμελητήριο, οι οποίες λειτουργούν παράνομα.
Τα δε στοιχεία που βλέπουμε αφορούν τις εγγραφές στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο. Δεν περιλαμβάνουν επιχειρήσεις αλλοδαπών που εγγράφονται σε άλλα Επιμελητήρια και είναι και αυτές χιλιάδες.
Η οικονομική δραστηριότητα όλων αυτών με τις άδειες διαμονής ή με άσυλο, γιατί και με άσυλο μπορούν να επιχειρήσουν, που σήμερα είναι στην Ελλάδα και αύριο φεύγουν έχοντας φεσώσει το Δημόσιο δεν αφορά μόνο την Αθήνα, αλλά όλη την Ελλάδα που πληρώνει τα φέσια.
Η επιχειρηματική γκετοποίηση ολόκληρων περιοχών, όπου βρίσκεις 100 μίνι μάρκετ το ένα δίπλα στο άλλο και άλλα τόσα μπαρμπέρικα καταστρέφει ολόκληρες συνοικίες. Κλείνουν σοβαρές επιχειρήσεις, γιατί δίπλα σκάει το τσαντιρομάγαζο και πολλαπλασιάζονται άχρηστα μαγαζιά. Παλιά αλλοδαπός δεν μπορούσε να έχει επιχείρηση, παρά μόνο αν ελάμβανε ειδική άδεια ΠΡΙΝ έρθει στην χώρα. Αυτό προστάτευε την οικονομία και τον πληθυσμό.
Τώρα μπάτε σκύλοι αλέστε.
Μην φέρνουν και τίποτα συμπατριώτες τους ως μετακλητούς εργαζόμενους. Από έναν να ζητήσει κάθε επιχείρηση έχουμε άλλους 5000 νομιμότατους μέσα στην Αθήνα. Και όλοι αυτοί ξέρουμε πού μένουν. Στις "γειτονιές μεταναστών", διότι οι Έλληνες έφυγαν. Τους έδιωξαν οι μετανάστες. #Αθήνα #γκέτο
🇬🇷 Στο μέσο όρο της ΕΕ σε νοσοκομειακές κλίνες ΑΛΛΑ οι λιγότερες κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας στην ΕΕ
Αυτά τα 2 διαγράμματα της Eurostat έχουν κάποια πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας.
Καταρχήν, βλέπουμε ότι η Ελλάδα βρίσκεται κοντά στο μέσο όρο της ΕΕ ως προς τον αριθμό νοσοκομειακών κλινών.
Ωστόσο, είμαστε στην χαμηλότερη θέση ως προς τον αριθμό κλινών μακροχρόνιας φροντίδας.
Στις κλίνες αυτές περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, δομές αποκατάστασης (π.χ. μετά από σοβαρό εγκεφαλικό ή ατύχημα), ανακουφιστικής φροντίδας (στο τέλος της ζωής), μονάδες χρονίως πασχόντων και άλλες δομές για ασθενείς που χρειάζονται μακροχρόνια νοσηλευτική και ιατρική φροντίδα.
Έχει ενδιαφέρον να δείτε το εξής:
Χώρες όπως η Σουηδία, η Ολλανδία και η Δανία έχουν πολύ λιγότερες νοσοκομειακές κλίνες από εμάς. Οι ίδιες χώρες είναι από τις πρώτες στην Ευρώπη σε κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας.
Δεν είναι τυχαίο.
Οι βασικές επιπτώσεις αυτής της ανισορροπίας που έχουμε στην Ελλάδα είναι οι εξής:
1. Ασθενείς παραμένουν στο νοσοκομείο για μεγάλο χρονικό διάστημα ενώ θα μπορούσαν να πάρουν εξιτήριο και να πάνε σε μια δομή μακροχρόνιας φροντίδας όπου θα λάβουν τη φροντίδα που χρειάζονται και που το νοσοκομείο δεν μπορεί (και δεν είναι η αποστολή του) να την παρέχει με τον ίδιο τρόπο (π.χ. αποκατάσταση, ανακουφιστική φροντίδα). Άρα χειρότερη φροντίδα του ασθενούς (και της οικογένειάς του).
2. Μεγαλύτερο κόστος για το σύστημα.
Το κόστος λειτουργίας μιας κλίνης νοσοκομείου είναι μεγαλύτερο από το κόστος λειτουργίας μιας κλίνης μακροχρόνιας φροντίδας.
3. Νοσοκομειακές κλίνες παραμένουν κατειλημμένες από ασθενείς που δεν χρειάζονται πλέον οξεία νοσηλεία. Έτσι, λιγότερες κλίνες είναι διαθέσιμες για νέους ασθενείς που πραγματικά χρειάζονται νοσηλεία, με αποτέλεσμα μεγαλύτερη πίεση στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, καθυστερήσεις στις εισαγωγές κλπ
4. Η παραμονή στο νοσοκομείο περισσότερο από όσο χρειάζεται δεν είναι αθώα. Αυξάνει τον κίνδυνο νοσοκομειακών λοιμώξεων, αποδυνάμωσης, πτώσεων και παραληρήματος, ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους.
5. Όταν δεν υπάρχουν επαρκείς δομές μακροχρόνιας φροντίδας, το βάρος μεταφέρεται στις οικογένειες, οι οποίες συχνά αναγκάζονται να αναλάβουν μια ιδιαίτερα απαιτητική φροντίδα χωρίς την απαραίτητη υποστήριξη.
6. Η έγκαιρη και οργανωμένη αποκατάσταση μετά από ένα σοβαρό εγκεφαλικό, ένα σοβαρό τροχαίο ή άλλη βαριά νόσο μπορεί να καθορίσει το επίπεδο λειτουργικότητας και ανεξαρτησίας που θα έχει ο ασθενής για την υπόλοιπη ζωή του. Και πέρα από όλα τα άλλα, σχετίζεται και με το οικονομικό κόστος, δυνατότητα εργασίας κλπ
🔴Στεγαστική Κερδοσκοπία στην Ε.Ε. – Η #Ελλάδα ως "ιδιαίτερη περίπτωση":
Συσσώρευση μέσω υφαρπαγής: Πώς τα #funds μπήκαν στην Ελληνική αγορά κατοικίας μέσα από τα #κόκκινα_δάνεια
Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη όπου τα επενδυτικά funds μπήκαν μαζικά στην αγορά κατοικίας όχι αγοράζοντας σπίτια, αλλά αγοράζοντας "κόκκινα" δάνεια.
Μια νέα μελέτη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το επιβεβαιώνει:
Ενώ σε άλλες χώρες τα funds μπήκαν κυρίως μέσω ιδιωτικοποιήσεων κοινωνικής κατοικίας, εδώ εκμεταλλεύτηκαν την κρίση χρέους. Χωρίς να δημιουργηθεί "bad bank", οι τράπεζες πούλησαν πακέτα μη εξυπηρετούμενων δανείων σε funds και servicers.
Τα σπίτια χιλιάδων δανειοληπτών πέρασαν(ως εγγυήσεις ή ως κατασχέσεις) σε εταιρικά χαρτοφυλάκια.
Αποτέλεσμα:
Μία αγορά κατοικίας που παραδοσιακά ήταν πολύ κατακερματισμένη - δηλαδή τα περισσότερα σπίτια ανήκαν σε εκατοντάδες χιλιάδες μικροϊδιοκτήτες, ο καθένας με ένα ή λίγα διαμερίσματα - άρχισε να συγκεντρώνεται γρήγορα σε λίγα χέρια.
Και αυτό συνέβη σε ένα περιβάλλον με τις πιο αδύναμες ρυθμίσεις ενοικίων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η #ΕΕ γνώριζε πολύ καλά τι γινόταν ,αλλά δεν την ενδιέφερε αρκετά η κοινωνική πλευρά του θέματος.
Από το 2010 και μετά, η #Ευρωπαϊκή_Επιτροπή, η #ΕΚΤ και το #ΔΝΤ επέβλεπαν στενά το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η μείωση των "κόκκινων" δανείων ήταν βασικός στόχος των μνημονίων. Γνώριζαν ότι τα NPLs πουλήθηκαν σε funds.
Η προτεραιότητά τους ήταν η σταθερότητα των #τραπεζών και η μείωση του κινδύνου για το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και σαφώς όχι η προστασία των #δανειοληπτών ή η πρόληψη της συγκέντρωσης ακινήτων σε funds.
Η απουσία "bad bank" στην Ελλάδα δεν ήταν τυχαία,ήταν πολιτική επιλογή που δεν αντιμετωπίστηκε από τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς με ένσταση.
Σήμερα (2026):
Η #ΕΕ γνωρίζει πλέον πολύ καλά τις συνέπειες. Η συγκεκριμένη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που αναφέρει το άρθρο είναι απόδειξη. Έχει συσταθεί ειδική επιτροπή (HOUS Committee) για τη στεγαστική κρίση, και η μετατροπή της σε επενδυτικό προϊόν συζητείται ανοιχτά.
Ωστόσο, οι προτάσεις παραμένουν ακόμα κυρίως σε επίπεδο εκθέσεων και συστάσεων. Δεν υπάρχουν ακόμα ισχυρές ευρωπαϊκές δεσμευτικές ρυθμίσεις που να περιορίζουν τη δράση των funds σε χώρες όπως η Ελλάδα.
Με λίγα λόγια:
Δεν είναι ότι "δεν ήξεραν".Η Ευρωπαϊκή Ένωση γνώριζε πολύ καλά τι συνέβαινε. Επέβλεπε τα πάντα κατά τη διάρκεια των μνημονίων, αλλά προτίμησε να προστατεύσει την σταθερότητα των τραπεζών παρά τους πολίτες και την κοινωνική συνοχή.
Ήξεραν, αλλά για χρόνια θεωρούσαν το θέμα δευτερεύον μπροστά στην τραπεζική σταθερότητα.
Τώρα που η στεγαστική κρίση έχει γίνει πολιτικά εκρηκτική σε όλη την Ευρώπη, αρχίζουν να το παραδέχονται και να το μελετούν πιο σοβαρά, να βγάζουν εκθέσεις και να συστήνουν επιτροπές.
Ασφαλώς δεν πρόκειται για συνωμοσία,αλλά για συνειδητή πολιτική αδράνεια, καθώς επίσης και αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο: απουσία ουσιαστικής προστασίας πρώτης κατοικίας,σχεδόν μηδενική κοινωνική στέγαση και πλήρης παράδοση της αγοράς ενοικίων στους ισχυρούς.
Η κατοικία έπαψε να είναι δικαίωμα και έγινε απλό χρηματοοικονομικό περιουσιακό στοιχείο. Με αποτέλεσμα υψηλότερα ενοίκια, μεγαλύτερη δυσκολία πρόσβασης των νέων και των μεσαίων στρωμάτων, και μια γενιά που βλέπει το σπίτι της ως πολυτέλεια.
🖊️Β.Μ.
Πηγή:
Έκθεση think tank Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Κύριος σύνδεσμος (At a Glance):https://t.co/1Xw5F4KApJ
Πλήρες PDF της έκθεσης:https://t.co/7KOnce9Ekw
https://t.co/wmjWgIfbCB