Gözlerim hiç yalan söylemedi, gözler tüm çıplaklığıyla haykırdı, sözlerin bir tokat gibiydi, dokunamadım yalanım yoktu saf temiz duygunun içine etmiştin, tekrar döndün bak var mı o gözlerden bir eser yok yıkıp içinden geçtiğin eser bu sevin şimdi sıra değişti bak dokunamadığım
Anladım, böyle bir üzüntü yaşanmamış bende, nasıl üzdünüz kimsenin 56 yılda başaramadığını ilk defa bağırarak yırtınırcasına ağlamayı üzüldüm çok sevdiklerim öldü olmadı ölmemişim en sevdiklerim bunu ölmeden başardı, noldu bugün ilk öldüğüm gün bugün hadi ölüm gidelim buralardan
Sen ne bilirsin üzülmeyi hep korktun seni seviyorum demekten,haykırdım arkandan gitme dercesine günler geçti tüm geceler sardı bedenimi hasret bilmeyen şarkıların beynimde tekrarları sabahlar olmaz oldu olsaydın yanı başımda,iyileşemiyor sensiz bu adam yolculuk geldi çattı arama
Yoruldum seninle olmaktan hayat, bugün farklı kırıldık haklıymışsın hayat, tekrarı olmayan döngünün şımarık yüzsüzleri, nedeni belirsizleşen sevginin bitmesi değil saygı yok oldu başardın hayat, çöldeki yeşeren çiçeği soldurdun kırık kalpli hayat, sen en yakın olan başardın #şiir
El gibi kayboldun kum taneleri gibi avucumdan akıp gittin,yalvarmak ağlamak elinden tutup bırakmamak vardı ya,kaçtı bu sevgi isteksiz menfaatsiz duygular yok be güzel kadınım, hatırlatıyor tüm mutsuz gülümsemem kalbin durmasından ne kadar kötü olabilir ki yaşlandım gelecek misin
Dün gece sessizdi hayat,dinledim haykırıyordum gitme kal bu gece diye, nasıl yanardı insanın canı sıkılıyorum hayattan bu denli şarkı yaralarıma saplıyor bıçağı sussam içimdeki kalbîm senle, unutamıyorum o bakışları sabahta değildi suç,ağlamıyorum içime haykırıyorum feryat figan
Emek bu muydu yalanlar mıydı,bağırarak üste çıkıp hakaret etmek miydi,mutluluk aranılan mıydı çok yıl geçti tuhaflık olmuyor değil,ümitsizlik sarıldığının artık gerçek sevgi olmadığını anlamak mıydı,kandırılmaktı acı olan rol çok iyiymiş koca bir yük düştü sızlıyorum yatışıyorum
bir baba hayal ederdim, sadece sarılsın o sıcaklığı hissetmek için feda edebileceklerimi düşünürdüm,el ayak çekildiğindeki korkularımı ilk defa 55 yıl sonra anlatabilmek,çok muydu bir kere gelseydin yanıma okurken futbol oynarken şu kalabalıklarda yalnızlık nedir bilemezsin baba
Tutulmuştur hayatlar döngüdür yaşadıklarınız yaşamı sonsuz mu zannettiniz yeni doğmuş bebekler gibi haykırarak ağlamak nedenini bilmeden yorulmak zincire vurulmuş kopmuş hayaller tek tek sahip olduklarınızın ardına saklanıp uğursuzluk düşünceleri var ya kırdıklarınız ne olacak
Kasımdı seni hatırlatan, oysa sormuştum gide bilir miyim diye sen ölürüm demiştin, çok zaman geçmedi ki sen gittin kasımdı, ölmek her gün yavaşça geçti zamanlar, Kasım yine geldi üzgünüm öğrendim ölmüşsün,Yağmur yağıyor yanı başındayım konuşuyorum duymuyorsun Kasım ayı geldi bak
Ağlar insan bir köşede sessizce, sormazlar derdin ne diye kıvrılmış usulca içtendir inlemesi, bulamamıştır uzanan bir eli, belli ki yıkmıştır onu en sevdiği, umutsuz düşeceği son anı beklemektir, hayat bu ya istemiştir oda mutluluğu umutsuzluğa açılan yollara selam olsun #şiir
Seyrederdim erken saatlerde seni kıskanırdım sana bakan gözlerden, İstanbul misali uçsuz bucaksız bakışmalardan sıyrılır göz göze gelir sevişirdik,el ele dolaşır kız kulesindeki hayallerimize dalar,o aşinalık hiç silinmedi bilir misin, seninle kalmışız kırk yıllık dost gibi #şiir
İçimdeki tüm duygular ölüydü, yapmam gereken bedenimin ölümünü beklemekti. Zamanı geldi, ben başaramamıştım,sen başardın bir deniz kızı misali ellerimden kayıp gidişini seyretmek,içim parça parça al git emanetini yüzünün tebessümü yok oluyor hayallerimden gözlerimi kapattım #şiir
Bu sabah anlamadım, gözlerim dolu dolu ağmaklı uyandım. Nedenini soramadım rüyama hatırlayamadım, yatakta sessizlik içimde fırtınalar, kapattım gözlerimi tekrar yollara düştüm rastlarım diye sana anladım, rüyalarımı dahi terk etmişsin çok üzüldüm, yine soramadım nedenini #şiir
Birgün iki Pabuç oldun bir kapıda yıktın hayalleri, yaktığın yıktığın virane ettiğin her gönül gibi, sonunda dinlettiğin benim için öldün artık şarkısının tekrarı devam ede dursun, unutulmuş sayfaların eşliğinde yeni dünyanın yeni prensesine selam yelkenler sana sonsuz kere #şiir
Bendeki sen ne oldu yine aldın başını gidiyorsun, nefessiz kalıyorsun anlattığına göre nedenini her sorduğumda boş bakış ve boş cevaplar bense o boşlukta boğuluyorum, gidememeyi anlatamıyorum sana bir gün mutlaka gidecek bu beden ama sen unutmak işte
Yaşlanamamak seninle aynı evde, aynı yastıkta hayal kuramamak, her şeyi beraberce yapmak solumak aynı havayı mutlulukla paylaşmaktı tüm benliğimizi yürümekti sahilde kumların üstünde belkide sevişmek gibi dalgalar eşliğinde hayal buya çok oldu gittiğin silindi silinecek yüzün bil