benim aşk dilim tamamen değerli hissetmek üzerine kurulu ya... birinin bana günümün nasıl geçtiğini, kaygılarımla nasıl başa çıktığımı, hatta karnımı doyurup doyurmadığımı sorması... bazı şeyler sadece değerli hissettirir ve bunun maddiyatla hiç ilgisi yok
hayatımda kurtulamadığım tek his istenmediğim hissi. rahatsız etme korkusu. sanki kimsenin hayatında nazım geçmeyecek gibi hissediyorum. iki elim kanda olsa gideceğim herkes parmağı ufacık kesilse beni ikinci plana atacak gibi hissediyorum.