çağdaş çalışma düzeninde duygusal becerilerin de metalaştırılarak kâr maksimizasyonu için üretim sürecine katılması, ruhun bu denli sömürüye açılması, işçiyi kendi duygularının keyfiliğinden bile yoksun bırakıyor. kapitalizmde işçinin gülümsemesi bile patronun mülkiyeti altında.