@SiemDeCleyn@jvluijmans Zonder belastingen: geen overheid, geen wetgeving, geen wegen, geen infrastructuur,...terug naar de oertijd.
Het is in geval van arbeid dus geen bestraffing, maar een zegen.
@SiemDeCleyn@jvluijmans ??
Arbeid gebeurt binnen het maatschappelijk kader. Die arbeid wordt mede mogelijk gemaakt door de overheid. De overheid vraagt daarvoor in ruil belastingen.
Erfenis heeft dat kader niet strikt nodig.
@SiemDeCleyn@jvluijmans Ik bedoel alles wat je nodig hebt om te werken: veiligheid, scholing, transport,...
Bij erfenis is dat niet het geval. Is voor mij een transactie "buiten de samenleving".
@SiemDeCleyn@jvluijmans Klopt.
Als je een erfenis ziet als een transactie, kan de staat daar belastingen op heffen.
Mijn probleem is dat de staat daar niks tegenover stelt. Bij arbeid voorzien ze maatschappelijke omgeving, maar die is hier niet nodig.
@gerardgovers Gedeeltelijk mee eens, maar er 1 enkel rafeltje uitnemen, kan het systeem doen ontsporen.
In jou voorbeeld gaan mensen de kosten die hun kinderen maken mogen aftrekken van de belastingen? En zo ja, ook na hun 18 als ze nog inwonend zijn? Wat met ongewilde kinderloosheid?...
@gerardgovers Dat is net het punt. Het is nooit "wie krijgt wat voor welke inbreng?", dat is het omgekeerde van solidariteit. Het is géén quid pro quo systeem, maar dat maak je er volgens mij van door enkel al de vraag te stellen.
@gerardgovers Er wordt 1 puntje uit het geheel getrokken en dan ontrafelt het netwerk.
Net als bij een trui: bij een loszittend draadje: niet aan trekken, maar inhechten.
Je kunt in één adem ook vermelden welke voordelen een sociaal systeem heeft, onafhankelijk van het aantal kinderen.