Müziğin tedavi edici gücüne ilişkin düşünceler Antik Yunan'a kadar uzanır. MÖ 6. yüzyılda yaşayan Pisagor sesler arasındaki matematiksel oranları inceleyerek müzikal uyum ile evrenin düzeni arasında ilişki kurmuş, Platon ise MÖ 4. yüzyılda müziğin insan karakteri ve ruhsal durum üzerindeki etkilerini ele almıştır. İslam medeniyetinde de gelişerek tıp ve müzik teorisinin kesiştiği bir alana dönüşmüştür. 9. yüzyılda Ya'kūb el-Kindî, 10. yüzyılda Fârâbî, özellikle Kitâbü'l-Mûsîkî el-Kebîr adlı eserinde ses, ritim ve makamların özelliklerini sistematik biçimde incelemiştir. İbn Sînâ'nın 11. yüzyıldaki tıp ve felsefe çalışmaları da insanın ruhsal ve bedensel bütünlüğünü anlamaya yönelik bu düşünsel geleneğin önemli bir parçasıdır.
Osmanlı'da müziğin tedavi amacıyla kurumsal biçimde kullanıldığı en önemli örneklerden biri II. Bayezid tarafından 1484-1488 yılları arasında Edirne'de yaptırılan Bayezid Darüşşifası'dır. Burada ruhsal rahatsızlığı bulunan hastaların tedavisinde müzik, su sesi ve mimarinin akustiğinden birlikte yararlanılıyordu. 17. yüzyılda yaşamış Osmanlı seyyahı Evliya Çelebi, Seyahatnâme adlı eserinde darüşşifada haftanın üç günü on kişilik bir müzisyen grubunun hastalara müzik icra ettiğini aktarır. Rast, Neva, Dügâh, Segâh ve Bûselik gibi makamların hastaların ruhsal durumlarına göre kullanıldığından söz eder. Bu uygulamalar, Osmanlı tıbbında müziğin yalnızca estetik bir uğraş değil, tedavi sürecinin bir unsuru olarak değerlendirildiğini gösteren önemli tarihsel kayıtlardır.
Yani müzik ruhun, bedenin ve zihnin gıdasıdır. Eğer ahenkten yoksun, vasat ve ruhsuz pop şarkılar dinlerseniz elbette kötü hissetmeniz çok normaldir. Fakat böyle yanılgılara düşüp müzik gibi bir kaynaktan beslenme imkanını reddetmek gerçekten bana çok üzücü geliyor.
Sihir ve cinler üzerindeki etkisini bilemem de bir süre müzikten uzak kalmaya çalışıp test edin kendinizi fark edeceksiniz ruha ne kadar zararlı olduğunu. Müzik ruhun değil nefsin gıdasıymış
one-man proje. angrod tek başına bütün enstrümanları üstlenmiş. albüm, satanik black metal yaklaşımının yanı sıra; hermetizm, ezoterik öğretiler, simya, kaos ve okültizm gibi konuları aynı lirik bütünlükte işlemiş
black metal, 🇪🇸
https://t.co/ly9EjnEPEe
MOTHMAN on the anniversary of the #mothman sightings in the 60's we can look to Fuseli in 1793 who celebrated this uncanny hybridisation much earlier. A tiny female fairy dances with a muscular nude male who sports not only wings but the entire face and head of a moth!
Baudelaire şiirinde tekrar eden temalar: güzellik ve çürüme, arzu ve ölüm, haz ve acı, melek ve şeytan. Baudelaire’in en sevdiğim tarafı da bu sanırım. Güzelliği saflıkta, kusursuzlukta ya da iyilikte aramıyor. Günahın, melankolinin, çürümenin ve ölümün içinde arıyor. Bu yönüyle kendimi çok yakın hissediyorum ona. Güzellik anlayışı yüzeysel, klişe ve tek boyutlu olmayan, başkalarına göre belki de garip ve rahatsız edici olanda güzellik bulabilen nadir ruhlardan 🖤
«Bir şairin ruhunu çözmek için, eserinde en sık tekrar eden kelimeyi yahut kelimeleri aramak icap eder. Onun neyin tılsımına kapıldığını (neye müptela olduğunu) ele veren, işte bu kelimelerdir.»
Baudelaire
Museum Vrolik, Amsterdam Tıp Merkezi içerisinde yer alan bir müze. Gezdiğim en etkileyici müzelerden biriydi. İlk kez bir hastanenin içinde yer alan bir müze gördüm, görece küçük ama sergilenenler gez gez bitmiyor. Anatomik anomaliler, mutasyonlar..bu kadar yakından ve detaylı incelemek inanılmazdı. Ayrılırken kendime hatıra olarak iskeletli bir eskiz defteri aldım. Artık buradan aldığım ilhamla bol bol grotesk/abject anatomi eksizleri çıkarırım umarım.