ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ για υποκλοπές,
ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ για ΟΠΕΚΕΠΕ
ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ για Τέμπη,
ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ για πολεοδομίες
έτσι πάει η Νέα Δημοκρατία στις εκλογές:
ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΤΙΠΟΤΑ!
εδώ ο #ρεπόρτερ_Ξανθάκης γλεντάει τη γαλαζοπράσινη άγνοια,
σε Naftemporiki TV, με @nicilivi και Φίλιππο Φιλιππακόπουλο
Όταν ήταν πρόεδρος ο Σαρλ ντε Γκωλ πίστευε ότι το δημόσιο χρήμα έπρεπε να είναι απολύτως απαραβίαστο.
Στο Μέγαρο των Ηλυσίων, ήταν αδιανόητο το κράτος να καλύπτει ακόμη και την παραμικρή προσωπική δαπάνη.
Η σύζυγός του, Ιβόν ντε Γκωλ, κρατούσε ένα μικρό σημειωματάριο όπου κατέγραφε με σχολαστικότητα όλα τα έξοδα του νοικοκυριού: ηλεκτρικό, τρόφιμα, ρούχα, σαπούνι… τίποτα δεν αφήνονταν στην τύχη.
Κάθε μήνα, το ζευγάρι έστελνε επιταγή στο Δημόσιο Ταμείο, ώστε να αποπληρώσει αυτά τα αυστηρά ιδιωτικά έξοδα.
Μια μέρα, ο λογιστής του Μεγάρου των Ηλυσίων της επισήμανε ότι αυτό «δεν ήταν απαραίτητο».
Εκείνη απάντησε με αποφασιστικότητα:
«Ό,τι δεν είναι δημόσιο, είναι ιδιωτικό· και ό,τι είναι ιδιωτικό, είναι δική μας ευθύνη να το πληρώσουμε».
Η αυστηρότητά τους πήγαινε ακόμη πιο πέρα: τα παιδιά και τα εγγόνια τους δεν είχαν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τα επίσημα αυτοκίνητα για προσωπικές μετακινήσεις.
Ο Σαρλ ντε Γκωλ απέρριπτε τα προνόμια που συνδέονταν με τη θέση του.
Πλήρωνε ο ίδιος όλα του τα έξοδα στο Μέγαρο των Ηλυσίων - ακόμη και το σαπούνι ή τα οικογενειακά γεύματα - και είχε μάλιστα επιλέξει να παραιτηθεί από τον προεδρικό του μισθό, ζώντας αποκλειστικά από τη σύνταξη του στρατηγού.
Όταν πέθανε, δεν άφησε καμμία περιουσία· μόνο το σπίτι του στο Κολομπέ-λε-Ντεζ-Εγκλίζ, που είχε αποκτήσει πριν από τον πόλεμο.
Λέγεται μάλιστα ότι έστελνε αυθόρμητα επιταγές στο Δημόσιο κάθε φορά που υπήρχε έστω και η παραμικρή αμφιβολία ότι μια προσωπική δαπάνη είχε καλυφθεί από το κράτος.
Ένα αίσθημα ακεραιότητας και καθήκοντος που εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να προκαλεί σεβασμό…
και να θυμίζει ότι το πραγματικό κύρος δεν βρίσκεται στα προνόμια, αλλά στο παράδειγμα.
πηγή: Le monde littéraire
Οι Ρουμάνοι στήριξαν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις κι έφτιαξαν μια μεσαία τάξη που ακμάζει. Εδώ ο Κούλης εφαρμόζει το σχέδιο Πισσαρίδη και αντίο ζωή για όλους τους μικρούς. Φάτε θατσερικό νεοφιλελευθερισμό, κερνάει ο Κούλης.
Ο Τέντι μετά από 40 μέρες βγήκε από την κλινική Είναι σε φιλοξενία. Λόγω της κατάστασης του είναι δύσκολο να βγει στο δρόμο ξανά και να γυρίσει στην αποικία του. Επείγει να βρεθεί υιοθεσία. Το ένα πόδι του είναι λίγο πιο κοντό και τον δυσκολεύει στην κίνηση. Υιοθετήστε τον Τέντι!
Σαν σήμερα 15 Μαρτίου το 2015, βρέθηκε νεκρός ο Βαγγέλης Γιακουμάκης, ένα μήνα σχεδόν μετά την εξαφάνισή του. Θύμα άγριας λεκτικής, σωματικής, ψυχολογικής και συναισθηματικής κακοποίησης.
Έγινε σύμβολο του αγώνα κατά της πάσης φύσεως κακοποιητικής συμπεριφοράς !
Καμία ανοχή !