birçok yerde fikir belirttiğim ve atılgan olduğum için bazen kendimi birçok şeyi yapabilecekmiş gibi hissediyorum sonra görünmez olmak bazı durumlarda daha iyi keşke bu kadar atılgan olmasaydım diyorum çünkü bu gözle görülür biçimde iki uca savuruyor kişiyi +
sanki bir insanda ikiside olamazmış olmamalıymış gibi dış bi göz olarak eleştiriyorum kendimi oysa insanım yani bazen göze batıcam bazen göze giricem neyin yargısı bu aynadakine bazen çok kaba davranıyorum çok küçük görüyorum onu sonra insanız ya diyorum ama içimde kalıyor işte
göze giren biri misin göze batan biri misin bazı durumlarda batmamak için girmeme riskini de göze alarak susmayı tercih edebiliyorum bazen konuşuyorum ve hareketlerim birbirini tutmadığında kendimi yargılamaya başlıyorum+
Duygusal insanlar flört etmez arkadaşlar bağ kurar ve bağlanır. Sonra siz gidersiniz onlar hâlâ orada kalır. Dolayısıyla bakın abi bi çevrenize nerede biri tercih edilmiş yalnızlık yaşıyorsa bilin ki vaktiyle ehline denk gelmemiştir.
Geçmişteki tüm yenilgileri temizlemek için bir kez kazanmak yeterli. 999 işten reddedilsen de 1 tanesinden kabul aldığın zaman süreç sonlanıyor..
Böyle bakmak lazım