📖🧠 George Orwell avait compris qu'il n'était pas nécessaire d'interdire aux hommes de penser pour contrôler leur pensée. Il suffisait de contrôler les mots avec lesquels ils pensent...
En 1949, George Orwell publie 1984. Un roman dans lequel il décrit une société où le pouvoir ne cherche pas seulement à contrôler ce que les gens font, mais aussi ce qu'ils pensent.
Et pour y parvenir, il utilise une arme redoutable : le langage.
Dans son roman, le régime invente la « novlangue ». Une langue volontairement appauvrie, conçue pour supprimer progressivement les mots permettant d'exprimer certaines idées.
L'objectif est simple : rendre certaines pensées impossibles à formuler.
Parce que les mots ne servent pas seulement à parler. Ils servent aussi à penser, à réfléchir.
Et celui qui contrôle les mots influence la manière dont les autres perçoivent le monde.
Regardez comment fonctionne aujourd'hui le débat public.
Il suffit de remettre en question une idée dominante pour se retrouver immédiatement affublé d'une étiquette.
Vous critiquez une politique ? On vous prête des intentions.
Vous posez une question dérangeante ? On vous soupçonne de défendre une idéologie.
Vous contestez un discours présenté comme une évidence ? On vous demande de vous justifier avant même d'avoir examiné vos arguments.
Et le plus fascinant, c'est que cette méthode fonctionne terriblement bien !
Parce qu'une fois que vous avez collé une étiquette à quelqu'un, vous n'avez même plus besoin de répondre à ce qu'il dit.
Vous avez déplacé le débat.
On ne discute plus de ses arguments. On discute de sa personne.
On n'attaque plus me fond des idées mais la surface pleine de futilités.
Et pendant ce temps, le véritable sujet disparaît.
C'est une mécanique redoutable, parce qu'elle pousse progressivement les individus à s'autocensurer.
Les gens commencent à choisir leurs mots avec précaution. Ils évitent certains sujets. Ils préfèrent se taire plutôt que de risquer d'être publiquement associés à une opinion jugée inacceptable.
Donc vous comprenez bien que lorsqu'une société en arrive à ce stade, elle n'a même plus besoin d'interdire les opinions.
La peur du jugement suffit.
Les individus deviennent leurs propres censeurs.
Orwell avait également imaginé un monde où les institutions portaient des noms qui contredisaient leurs véritables fonctions.
Le ministère de la Vérité falsifiait l'histoire. Le ministère de la Paix s'occupait de la guerre. Le ministère de l'Amour organisait la répression.
Tout était inversé.
Le langage ne servait plus à décrire la réalité, mais à la maquiller.
Et nous sommes en plein dedans les amis....
Et c'est précisément pour cette raison qu'il faut impérativement apprendre à regarder au delà des mots.
Ne jugez pas une politique à son nom. Regardez ses conséquences.
Ne jugez pas une personne à l'étiquette qu'on lui colle. Écoutez ses arguments.
Ne confondez pas une opinion largement partagée avec une vérité démontrée.
Et surtout, ne laissez jamais quelqu'un décider à votre place de ce que vous avez le droit de questionner.
Et au fond, la question qu'Orwell nous pousse à nous poser est assez simple.
À quoi sert d'avoir la liberté de penser si vous finissez par ne plus oser penser autrement que les autres ?
Le plus inquiétant n'est pas qu'on vous impose le silence. C'est qu'un jour, vous n'ayez même plus conscience de vous l'imposer vous-même...
- Le Contemplateur
@HammerAndFrost@SpDapergolas Σχολιάζονται ζωές και συμπεριφορές ανθρώπων οι οποίοι το προσωπικό τους θέμα και το δικαίωμα το ασκούν εις βάρος των άλλων. Ας πληρώνουν οι ίδιοι τους λειτουργούς τους, ας δεχθούν να φορολογηθεί η εκκλησία τους και τότε κερδίζουν την ησυχία τους.
Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω..
Αυτή δυστυχώς είναι η δυστοπική πραγματικότητα της σημερινής ευρωπαϊκής ένωσης, του 4ου Ράϊχ, μαριονέτας των παγκοσμιοποιητών, που φτωχοποιεί και εξαθλιώνει τους λαούς της για χάρη του ναρκομανή Αζοφίτη..
Μαρία Δεναξά (δημοσιογράφος) :
“Τι μπορούμε να πούμε για αυτήν την Ευρώπη όταν επικεφαλή έχουμε μια διεφθαρμένη χαμαιλέοντα.."
Αφιερωμένο στη "δικαιοσύνη" της ΝΔ που γιόρταζε χθες τα 52 της χρόνια.
Το 2007, επί Νέας Δημοκρατίας, η δικαστής Γρεβενών Μαρία Μαργαρίτη αποκάλυψε οίκο ανοχής που λειτουργούσε στο χώρο των δικαστηρίων, όπου ανήλικοι κακοποιούνταν σεξουαλικά και πολλές φορές έναντι αμοιβής.
Το αποτέλεσμα ήταν να εκδιωχθεί από το δικαστικό σώμα.
Η κα Μαργαρίτη ξεκίνησε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου μέχρι που η προσωπική ασφάλεια του κ. Καραμανλή την απομάκρυνε βίαια.
Μετά από δεκάδες απειλές, όπως την εισβολή από κακοποιούς στο σπίτι της που την ξύρισαν το κεφάλι, ποινικές κατηγορίες που κατέπεφταν στα δικαστήρια και άλλα πολλά, το 2008 μετά από νέα απεργία πείνας έξω από τον Άρειο Πάγο για 20 ημέρες, λύγισε και εισήχθη στο Νοσοκομείο.
Το θέμα δεν προβλήθηκε ποτέ και από κανένα σχεδόν ελληνικό ΜΜΕ παρά μόνο από το BBC.
Αντίθετα, η Νέα Δημοκρατία επέλεξε τον τότε κύριο κατηγορούμενο της Παναγιώτη Ευστρατίου, και τον προήγαγε σε σύμβουλο Επικρατείας τον Ιούλιο του 2004 και σε αντιπρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας τον Δεκέμβριο του 2019.
Δύο χρόνια μετά θα τον έπιαναν να κάνει σεξ και ναρκωτικά με ανήλικα αγόρια...
(από @Καλυψώ Κανάκη - Σταύρος Φραγκόπουλος)
Ο αλλος βγηκε στο ραδιο να κραξει, γιατι λεει δεν μπορει με το διαρκειας του ΠΑΟΚ να δει την Εθνικη στην Τουμπα.
Το Καϊμακτσαλαν με βατραχοπεδιλα ανεβαινουμε ε
Every era had its screen.
The TV.
The radio.
The newspaper.
The preacher.
The arena.
The medium changes.
The technology evolves.
But the human mind?
It still craves something to watch, believe, and follow.
Συνέλαβαν λεει οι μπάτσοι της δεύτερης παρτιδας μου την ΘΕΑ Susan Sarandon, επειδή διαμαρτυρηθηκε ενάντια στον κατηγορούμενο για εγκλήματα πολέμου, Νετανιαχου.
Και δέχτηκε την σύλληψη με αυτό το χαμόγελο. Κι εκανε να φανούν οι μπάτσοι πιο νάνοι και απ'οσο ειναι.
*BRILLIANT*
The French made a short film about what could happen after all immigrants would follow the ‘_white, angry old man’s_’ advice to go back where they came from.*
Στον αέρα 8 από τα 12 προγραμματισμένα για τον Σεπτέμβριο ογκολογικά χειρουργεία μαστού στο ΚΗΝ του Αγίου Σάββα γιατί αναισθησιολογος του τμήματος με απόφαση του υπουργού υγείας μετακινήθηκε στο Νοσοκομείο Λήμνου χωρίς να έχει εξασφαλιστεί αντικαταστάτης.
Μην είστε όμως μίζεροι..
‼️«ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΜΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ»‼️
Κραυγή αγωνίας και απελπισίας από την καρκινοπαθή Maria Dolores Vlachadami που πληροφορήθηκε ότι η φαρμακευτική εταιρεία Gilead που παράγει το αντικαρκινικό της φάρμακο θα πάψει να το διαθέτει στην ελληνική αγορά, γιατί το υπουργείο Υγείας της έχει επιβάλλει τόσα κουρέματα στην τιμή του που διατίθεται πλέον κάτω του κόστους του. Αυτή είναι η πολιτική του @AdonisGeorgiadi:
«Διαβάζω την είδηση στο Έθνος και τρέμουν τα χέρια μου.
Κάνω χημειοθεραπείες με το Trodelvy για μεταστατικό καρκίνο.
Πριν έπαιρνα άλλο φάρμακο και ο όγκος στο συκώτι μου είχε ανέβει από τα 8 στα 11 εκατοστά.
Ο γιατρός μού άλλαξε τη θεραπεία, μου έδωσε το Trodelvy και ο όγκος έπεσε από τα 11 στα 8 εκατοστά!
Είδαμε με αποδείξεις ότι αυτό το φάρμακο κάνει δουλειά και μου σώζει τη ζωή, είναι η μοναδική σανίδα σωτηρίας μου.
Και σήμερα μαθαίνω ότι το αποσύρουν 😥από την Ελλάδα επειδή το Υπουργείο Υγείας του Γεωργιάδη ζήτησε εξωφρενικές εκπτώσεις, κάνοντας παζάρια με τις ζωές μας για να δείξει νούμερα και «οικονομία».
Μας κόβουν εντελώς το μοναδικό μας όπλο, μας στερούν τη θεραπεία μας και μας αφήνουν στον αέρα, καταδικάζοντάς μας σε θάνατο
Όσοι πηγαίνετε ακόμα και ψηφίζετε αυτή την απανθρωπιά, κοιτάξτε μας στα μάτια.
Η «εξοικονόμηση» που χειροκροτάτε στα κανάλια βάφεται με το δικό μας αίμα.
Όταν η πολιτική στερεί από έναν ογκολογικό ασθενή το μοναδικό φάρμακο που αποδεδειγμένα κρατάει τον καρκίνο του πίσω, δεν μιλάμε για μεταρρύθμιση, μιλάμε για στυγνό έγκλημα.
ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΜΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ!»
In 1963, a bombing by white supremacists killed four Black girls at Birmingham’s 16th Street Baptist Church. Two months later, John Coltrane recorded “Alabama”.
One of those pieces that is both haunting and incredibly beautiful.