gözden göze cok sessiz trenler kalkar
konuşacaklarımız dağlar gibi birikti
öpüşeceklerimiz ummana sığmaz
ayrılık geldi üstüne tüy dikti
sabah oldu ankara‘da
oysa ruhum hala gece
kuşlar ötüyor bir kavak ağacının yalnızlığında
güneş dogdu
gök günaydın turuncu
henüz yok ortada huzur verici
içimden gelen garip bir ses
al demiri git diyor
içimden garip bir ses sen sonunu bekleme
tez elden al demiri
gündoğarken git diyor