Yunanistan milli takımı, 88 yıl önceki Macaristan maçından bu yana (1938, 11-1) en farklı yenilgisini Hollanda karşısında aldı: 7-0.
Grubun kaderi son maçlarda belli olacak. Almanya ve Yunanistan 8'er puanda, Yunanistan ikili averajla ikinci sırada. Üç takımın da 11 puanda bitirme şansı var, çok enteresan maçlar bizi bekliyor. Üçü aynı puanda bitirirse üçlü averaja bakılacak.
Son maçlar Almanya-Hollanda ve Yunanistan-Sırbistan.
Bence Jovanoviç'in Sırbistan maçından önce, hatta hemen bu gece kovulması gerekiyor.
@YKasiyevich Ayranlar döküldü, tatsız olaylar yaşandı 😂😂 İyi sonuçlar geldiğinde de diyordum bu hoca tam güven vermiyor. Ben olsam Sırbistan maçını beklemeden hemen kovarım bu maçtan sonra. Aramızdan birini seçsek Sırbistan'ı yener bu kadroyla ama Jovanoviç'ten emin değilim
Bir de bunun detayları var. Yunan vatandaşları Türkiye'ye kimlikle veya pasaportla girebiliyor mesela ama Alman vatandaşları son 1 yıl içerisinde süresi dolmuş pasaportla, Belçika, Fransa, İspanya, İsviçre, Lüksemburg ve Portekiz vatandaşları süresi son 5 yıl içinde dolmuş pasaportla girebiliyor. Sen gıcır gıcır pasaport alsan da bu ülkelere giremiyorsun onlar çocukluğunda çıkardığı pasaportla büyüyünce hala girebiliyor
Bunun başrollerinden biri, Hint karakterini canlandıran, Korinthoslu Yunan aktris İrini Papa (Ειρήνη Παπά). The Message'dan 12 yıl önce yine Anthony Quinn ile birlikte Zorba the Greek'te rol almıştı. Üçüncü fotoğraf Zorba the Greek'teki rolünden.
@kayamerthasan_ Bunun müzikleri, kadrosu falan tam anlamıyla sanat eseri bir film. İngiliz Kraliyet Orkestrası çalıyor müzikleri ve çok büyük alkışı hak ediyorlar. Besteci Maurice Jarre'ı da analım. Huzur içinde uyusun. Playlist'teki her bir müzik ayrı bir sanat eseri. https://t.co/ntKYBinSGs
Hepimiz başka şartlarda büyüyoruz ve beklentilerimiz de farklı oluyor ve çat diye birden bir şeyler olup yarın hayatı hiç sevmediğin kadar sevmeye de başlayabilirsin. Bunu umut vermek için demiyorum ama inan hiç belli olmaz. Sadece gençliğinin kıymetini bil, eğlen ve yapabildiğin kadar tadını alarak ye ve iç. Her ne derdin veya seni soğutan şey varsa da umarım en yakın zamanda tersine döner kardeşim. 💙
Keşke 18-23 yaş arası olsaydım. En son o zamanlar canım bir şey istiyordu, yediğim içtiğim ekstra ekstra keyif veriyordu. Artık hiçbir abur cubura karşı ilgim yok veya canım şunu istedi ya alayım olmuyor. Başka bir şey alırken bazen hadi ondan da yanına koyayım falan diyorum. O yaşlarda iseniz bol bol yiyin, için ve tadını çıkarın çünkü bir yerden sonra onlara eliniz bile gitmeyebilir.
Ya keşke tuzlu da olsa canım istese :D ben o zamanlarda da tuzlu şeyleri daha çok seviyordum ama şu an mesela sepet yapıyorum ve alabileceğim bir ton şey var, renkli renkli paketler binbir çeşit abur cuburlar içecekler falan ama hiçbirini istemiyorum. Ne istediğimi de bilmiyorum 😂
Z kuşağı sigaradan uzak duruyor derken bugünlerde sosyal medyada Z kuşağında ciddi bir sigara övme başladı. Elektronik boklanıyor ve klasik sigara içmek havalı olarak gösteriliyor ve sanırım sigara yine moda oluyor.
Bu sadece sigara örneğinde böyle değil, bir şeyin yaygınlaşması ve kitlelerin onu kullanmaya başlaması için artık sosyal medyada hype olması yetiyor. Tabii buradan yürüyüp bunlar sosyal medya kuşağı ne görürse peşine takılıyor eleştirisi yapılabilir ki bu gerçeklik ama düşününce her kuşak öyle değil miydi? Otobüste sigara içilen zamanlar varmış, hatta uçakta ve sinemada bile. Sinemada reklamları dönüyormuş ve herkes sigara içiyormuş neredeyse. Aynı etki değil mi aslında? Başkasından görmek, heves etmek veya havalı olduğuna inanmak ve aynısını yapmak, yani kısaca moda. Bu Z kuşağına has bir özellik değil, insan doğası. Sadece Z kuşağı ve sonrakiler sosyal medya yüzünden daha fazla ve yoğun tetikleyicilere maruz kalıyorlar. Size laf yapan babanız bugün sizin yaşınızda olsa sizden çok farklı olmayacaktı. Böyle bir gerçeklik var bence.
Yazdığım her olumlu şeye bir olumsuz, bir olumsuz şeye bir olumlu şey bulacak şekilde yazmış olabilir miyim sence? :D O zaman biri de der ki o kadar şey yazmışsın şu kötü yönünü de yazmamışsın. Bunun sonu yok ve kitap yazmayı düşünmüyorum. Cizyeyi de sen yazarsın, öbürünü başkası ekler. Benim için değişen bir şey yok, yazıda öyle bi motivasyon da yok. O kadar umurumda olan meseleler değil
Osmanlı, Batılı anlamda bir sömürge imparatorluğu değildi. En azından İspanyolların Amerika'da, İngilizlerin denizaşırı topraklarda kurduğu sömürge düzeniyle birebir aynı değildi. Ama bu Osmanlı sömürü yapmadı demek de değil. Kendine özgü bir imparatorluk düzeni vardı ve o düzende sömürü de vardı, baskı da vardı. Kelimelere yüklenen anlamlardan ve kelimeye takılmaktan bağımsız yaşanan gerçekler var.
Osmanlı'nın genel politikası herkesi zorla müslümanlaştırmak ya da Türkçe konuşturmak değildi. Ortodokslar dinlerini, kiliselerini ve dillerini büyük ölçüde korudular. Ama bu herkes eşitti, din özgürlüğü vardı demek de değil. Gayrimüslimlerin farklı bir hukuki statüsü vardı, cizye gibi vergiler ödüyorlardı. Yerine ve dönemine göre dini, ekonomik ve toplumsal baskılar da yaşanıyordu.
Osmanlı vergi toplar, bazen köy basar çocuk veya adam kaçırır, zaman zaman yerel yöneticilerin ve askerlerin zorbalıkları yüzünden halk ciddi sıkıntılar yaşardı. Halk da bunlara karşı silahlanıp ayaklanırdı.
Kölelik meselesi de aynı şekilde. Osmanlı'da kölelik vardı ama Batılı anlamda kölelikle aynı biçimde değildi. İnsanlar alınıp satılıyordu, evlerde, saraylarda ve çeşitli işlerde çalıştırılıyordu. Devşirme sistemiyle hıristiyan çocuklar devlet tarafından toplanıyor, müslümanlaştırılıyor ve askeri ya da idari hizmete alınıyordu. He, bunlardan çok yüksek makamlara yükselenler, vezir olanlar bile vardı. Yeniçerilik bazıları için ciddi bir yükselme imkanıydı. Ama kişinin iyi kariyeri olması ya da bazılarının gönüllü olması başka şey zorla kaçırılıp din değiştirme olması başka şey.
Din konusunda da benzer bir durum var. Genel bir zorla İslamlaştırma politikası yoktu ama yerel ölçekte zorla din değiştirmeler de yaşandı. Vergilerden bezen ya da bazı sosyal avantajlar için müslüman olanlar da oldu.
Bunların hiçbiri İspanyolların Amerika'da ya da İngilizlerin sömürgelerinde yaptıklarıyla aynı yöntemler değildi. Farklı imparatorlukların farklı yönetim biçimleri vardı. Birisi kötüydü öbürü daha az kötüydü.
"Kimsenin burnu bile kanamadan fethedildi", "Bizim asker kimseye taciz tecavüz etmez, çalmaz çırpmaz", "Biz mazluma şöyle yapmayız" falan illa olacaktır ama zaten sen yapmadın, senin askerin de yapmadı çünkü senin konuyla alakan yok, yapanı da tanımıyorsun zatem sevgili kardeşim ama bunların hepsi de yaşandı yani. Dünyada bunu yapmayan asker, millet, bilmem ne var mı ki sen özel sanıyorsun kendini? Sen yapmadıkça sıkıntı yok. Kemiği kalmamış kişilerin avukatı olmak benim şahsi tercihim değil ne taraftan olursa olsun.
O yüzden Osmanlı'yı Batılı sömürge imparatorluklarıyla birebir aynı modelde değerlendirmek de yanlış, her şeyin çok iyi olduğu bir ütopya gibi anlatmak da. Bir taraf çok kötü diye öbür taraf otomatik olarak iyi olmuyor. İkisinin de kötü yönleri olabilir. Tarihe böyle bakarım ben. Sonuçta hiçbirini, o taraftakini de bu taraftakini de tanımam etmem. Ben kendi anamı babamı ve bir yere kadar dedelerimi nenelerimi bilirim sadece.
Günün sonunda bana göre iyi ki Yunanlar isyan etmiş ve bağımsız bir devlet kurmuşlar. Tabii bağımsızlık savaşı sırasında iki tarafta da sivillere yönelik korkunç katliamlar yaşandı, onları da yok saymıyorum. Ama bugün bulunduğu noktada iyi ki bulunuyor Yunanlar ve Türkler.
Anlattıklarımda bir Osmanlı hayranlığı ya da Osmanlı düşmanlığı yoktur. İmparatorluğu ne kutsallaştırıyorum ne de tarihte yaptığı her şeyi kötü ilan ediyorum. Söylediklerimden hoşlananlar da olur, hoşlanmayanlar da olur illa ama bu da beni ilgilendirmez.
Tarih kimsenin hoşuna gitmek zorunda değil, bana göre bir propaganda aracı da değil her ne kadar iki tarafta da bunun için kullanılsa bile. Bence gerçek gerçektir ve ben tarih konusunda rahat biriyim çünkü Türklere de sallasam Yunanlara da sallasan bana değmiyor, ben aşmışım oraları. Bana ne kaç yüzyıl önce bilmem kimin dedesi ne yapmış, kim kimi kesmiş. O yüzden bunları yazarken de içimde kimseye iyi veya kötü bir his yoktu.
Bugün mümkün olduğu kadar bitireyim de yarına az kalsın dediğim için sabah 10'da toplantım olmasına rağmen bu saate kadar çalıştım. Yaklaşık 2 dakika önce hesap makinesine 400x1 yazınca artık uyku zamanının geldiğini anladım. Kafayı yemeye gerek yok abi
mor ve ötesi - cambaz en sevdiğim şarkıdır ama en çok da o üzer. bir özlemdir, muhteşem bir dostluktur, paylaşmaktır, hâlâ çok değerli ama uzun zamandır uzakta yaşadığım biridir. açayım da dinleyeyim
Yunanistan'da bilgisayar ve elektronik ürünleri için yerli zincir Cosmodata'yı tavsiye ederim. Bugün 12:37'de bilgisayar siparişi verdim, 14:20'de teslim ettiler. Sıfır ve refurbished ürünleri mevcut, genelde refurbished ürünleri için bilinir ama sıfır ürünlerde de 3 yıl garantileri var. Beni özellikle bugünkü tecrübem baya hayran bıraktı. Yunanistan'ın yüzde seksenine ertesi gün teslimatları var. Aynı zamanda 10 Euro teslimat ücreti ile aynı gün (4 saat içinde) teslimat seçenekleri var. Ben ikinciyi seçmiştim ve teslimat 2 saat bile sürmedi. Tabii Atina'da merkez bir konumdayım, bu da etkili. Sıfır bir ürün sipariş etmiştim, aynı gün tertemiz ve hıp hızlı teslimatı yapıldı, 10 numara 5 yıldız. Böyle işletmelerin hakkını verip tebrik etmek lazım. Getiren adam da çok tatlıydı. 🥰