Dit is hoe ze het doen. En maar pushen en maar pushen....dwang
Het gaat helemaal niet om jouw veiligheid er moeten helmpjes verkocht worden en de Big Insurance willen redenen hebben om het uitkeren te bemoeilijken of zelfs te stoppen (maar wel de premie verhogen uiteraard)
Bron: NH Nieuws
https://t.co/AZeDUIszfG
Column: Lees vóór gebruik de bijsluiter. Doe het vooral niet vóór gebruik
Max von Kreyfelt
Daar is hij dan.
De bijsluiter.
Dat kleine, opgevouwen monumentje voor een tijd waarin vragen stellen nog gold als een bijwerking die onmiddellijk behandeld moest worden.
Comirnaty.
30 microgram per dosis.
Tozinameran.
Een naam die destijds niemand kende en die ook niemand hoefde te kennen, want we hadden Hugo.
En Hugo had schoenen.
En vertrouwen.
Vooral vertrouwen.
De overheid had de wetenschap, de wetenschap had de televisie en de televisie had een tafel waaraan iedere avond werd uitgelegd dat twijfel menselijk was, maar in dit geval toch iets voor mensen met een Facebookaccount.
Nu ligt daar die bijsluiter.
Keuring gedrukt.
Zwart op wit.
Vermoeidheid. Hoofdpijn. Spierpijn. Koorts. Gewrichtspijn.
Niets bijzonders.
Dat hoort erbij.
Even doorbijten.
En ergens verderop, tussen de kleine letters die niemand leest omdat vertrouwen minder vermoeiend is dan lezen, staan myocarditis en pericarditis.
Ontsteking van de hartspier.
Ontsteking van het hartzakje.
Vooral gemeld bij jongere mannen.
Vaker na de tweede dosis.
Merkwaardig.
Want ik herinner mij een tijd waarin mensen die daar vragen over stelden niet werden uitgenodigd voor een rustig gesprek over farmacovigilantie.
Ze kregen een etiket.
Wappie.
Antivaxxer.
Complotdenker.
Gevaar voor de volksgezondheid.
Sommigen verloren hun podium. Anderen hun reputatie. Artsen die te veel vragen stelden, ontdekten dat wetenschappelijke nieuwsgierigheid vooral gewaardeerd wordt zolang zij tot het juiste antwoord leidt.
Dat is misschien wel het mooiste aan de moderne wetenschap.
Ze verandert voortdurend van inzicht, maar verwacht wel dat u ieder tijdelijk inzicht als eeuwige waarheid behandelt.
De bijsluiter zelf is overigens een wonder van bestuurlijke beschaving.
Alles staat erin.
Daarmee is juridisch gezien iedereen geïnformeerd.
Dat u hem pas leest nadat u op televisie, in de krant, op uw werk en soms zelfs binnen uw familie moreel onder druk bent gezet, blijkt een detail.
U had hem kunnen lezen.
Net zoals u een hypotheekakte kunt lezen terwijl de makelaar achter u staat te roepen dat er nog zeventien andere gegadigden zijn.
Vrije keuze.
Volledig geïnformeerd.
Handtekening graag hier.
Het interessante is daarom wat er destijds niet over gezegd mocht worden.
Want bijwerkingen waren er natuurlijk altijd. Alleen de maatschappelijke bijwerking van het bespreken ervan bleek ernstiger dan de medische.
Een ontstoken hartzakje was een bekend risico.
Een ontstoken debat was onaanvaardbaar.
En zo werd de bijsluiter misschien wel het eerlijkste document van de hele coronaperiode.
Omdat hij, in tegenstelling tot veel bestuurders, tenminste toegeeft dat er risico’s bestaan.
Lees voor gebruik de bijsluiter.
Een uitstekend advies.
Alleen jammer dat het land hem pas mocht lezen nadat de discussie was afgelopen.
📌
Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1
Een razend interessant artikel voor de parlementaire enquêtecommissie Corona, zo aan het begin van het reces, @Daandekort92.
Terwijl de parlementaire enquêtecommissie Corona de afgelopen weken verhoren heeft afgenomen, blijven de vragen en de antwoorden vaak steken in procedures, lobby-invloeden en “we deden wat we konden onder grote druk”.
Tegelijk ligt er al jaren een fundamenteler probleem te wachten op een echt grondige analyse. Uit interne documenten blijkt dat de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (@NCTV_NL) al op 28 januari 2020 (!) het eerste interdepartementale afstemmingsoverleg voorzat – dus nog voordat er in Nederland ook maar één officiële Coronabesmetting was vastgesteld. Diezelfde NCTV wist op dat moment al dat er voor belangrijke delen van haar crisisrol geen wettelijke basis bestond. Desondanks besloot de leiding: “doorzetten en risico’s accepteren”.
Dit is geen zijspoor. Dit raakt direct aan de legitimiteit van alle maatregelen die daarna volgden: lockdowns, avondklok, QR-codes, protestmonitoring, Catshuisbesluitvorming zonder notulen, en de rol van informele circuits boven de formele ministerraad en het parlement. Als de coördinator van de hele crisisstructuur vanaf dag één opereerde zonder de vereiste juridische grondslag – en dat bewust deed – dan is de vraag niet langer alleen “hoe zijn de maatregelen tot stand gekomen?”, maar: op welke rechtsstatelijke basis zijn fundamentele grondrechten van miljoenen Nederlanders beperkt?
De huidige verhoren (van Rutte, Grapperhaus, Aalbersberg en anderen) hebben dit kernpunt tot nu toe grotendeels onberoerd gelaten. Woorden als “grondslag”, “onrechtmatig”, “risico-acceptatie” of de interne nota’s van 9 en 28 januari 2020 komen er nauwelijks of niet aan bod. Dat levert vooral doekjes voor het bloeden op en ook woede bij de vele slachtoffers van deze schendingen van hun grondrechten. De wond – dat de rechtsstaat tijdens de crisis opzij werd geschoven door een veiligheidsapparaat dat zichzelf de regie toe-eigende – blijft op deze manier schrijnen en etteren. Burgers die in hun vrijhed werden beperkt, die protesteerden en als “wappie” werden weggezet, of die later ontdekten dat monitoring zonder basis plaatsvond, verdienen meer dan een procedureel verslag. Ze verdienen antwoorden die recht doen aan de vraag of Nederland in 2020-2022 nog een functionerende democratie en rechtsstaat was, of dat de praktijk de wet vóór ging.
Dit artikel van @CeesCees72 legt met Woo-documenten, interne nota’s en juridisch advies van het ministerie zelf bloot wat tot nu toe onder de radar is gebleven. Het is geen complottheorie, het zijn de eigen papieren van Justitie en Veiligheid. Juist daarom hoort dit onderwerp centraal te staan in de resterende verhoren en in het eindrapport.
Deze vragen gaan niet over “fouten maken onder druk”. Ze gaan over de kern van de rechtsstaat: mag de overheid zichzelf bevoegdheden toe-eigenen als de wet dat niet toestaat, en vervolgens grondrechten beperken op basis van die aan zichzelf toegekende macht? Het artikel dat hierop volgt, geeft de feiten. De rest is aan de enquêtecommissie – en uiteindelijk aan de Tweede Kamer en de Nederlandse bevolking – om te bepalen of dit onderwerp de diepgang krijgt die het verdient. Zonder die diepgang blijft de enquête een oefening in symptoombestrijding, terwijl de structurele vraag over legitimiteit en rechtsstatelijkheid onbeantwoord blijft.
Hieronder een voorzet voor vragen die in de enquête (of in vervolgonderzoek) gesteld zouden moeten worden aan betrokkenen als Rutte, Grapperhaus, De Jonge, Schoof, Aalbersberg en de ambtelijke top:
* Op 9 en 28 januari 2020 stelde de NCTV intern vast dat er voor kerntaken geen wettelijke basis was. Waarom is desondanks besloten “door te zetten en risico’s te accepteren”? Wie nam dat besluit precies en op welke gronden?
* Hoe kan een orgaan dat zichzelf als “integrator” en "coördinator van de nationale crisisstructuur" positioneert, zonder wettelijke grondslag opereren, terwijl artikel 10 Grondwet en artikel 8 EVRM eisen dat inmenging in grondrechten een wettelijke basis heeft die kenbaar en voorzienbaar is voor burgers?
* Waarom is de Tweede Kamer pas na de NRC-publicaties van april 2021 (en na het oordeel van de Autoriteit Persoonsgegevens in juli 2021) geïnformeerd over deze onrechtmatigheid, terwijl de NCTV al in maart 2020 de crisisstructuur leidde en Catshuis-bijeenkomsten voorbereidde die direct leidden tot maatregelen?
* In de verhoren van Rutte, Grapperhaus en Aalbersberg is herhaaldelijk gesproken over Catshuis, Torentje en informele besluitvorming zonder notulen. Waarom is er geen enkele vraag gesteld over de eigen interne vaststelling van de NCTV dat zij zonder grondslag opereerde?
* Welke gevolgen heeft het ontbreken van een wettelijke basis voor de rechtmatigheid van de maatregelen die uit die crisisstructuur voortkwamen?
* Moeten burgers die destijds beboet of beperkt werden, nu concluderen dat de beperking van hun grondrechten onrechtmatig was?
* De NCTV monitorde protesten en sociale media. Is er onderzoek gedaan naar de rechtmatigheid daarvan, vergelijkbaar met het oordeel van de Commissie-Brouwer over het LIMC? Waarom is dit aspect niet systematisch bevraagd?
* Als de NCTV – een veiligheidsorganisatie – de feitelijke regie had over de crisiscoördinatie vanaf het begin, wat zegt dat dan over de verhouding tussen de ministerraad, het parlement en de uitvoerende macht in tijden van crisis? Is dit een precedent dat we willen herhalen?
* Heeft de commissie de Woo-dossiers “Taken en Grondslagen” (maart 2024) volledig bestudeerd en de betrokken ambtenaren en bewindslieden hierop bevraagd? Zo nee, waarom niet?
Met bovenstaande vragen is het onderzoek geen doekje voor het bloeden. Met deze vragen wordt de wond grondig schoongemaakt. Pas dan kunnen genezing en herstel plaatsvinden.
Het hele artikel van @CeesCees72 vindt u hier https://t.co/SZ4fd4XBEK
@PGKroeger We zijn 6 jaar verder en je hebt NIETS geleerd in die tijd....trieste constatering. Haal je je prikkies nog steeds trouw? Er liggen nog zeker een miljard op voorraad.
Motie van het lid Van Meijeren over uitdragen dat wantrouwen jegens de overheid of democratische instituties niet ondermijnend of extremistisch is
Stemming Tweede Kamer
Bron: open data
#TweedeKamer
@TVspeek@hhsax@StevenDesanghe1 Voor wie was het nog meer gevaarlijk dan? En daarvoor had jij je toch laten prikken, zodat je geen gevaar meer liep? Dan was je toch veilig?