Bir insana aklı kadar kızacaksın. Empati seviyesi kadar duygularını göstereceksin. Kapasitesi kadar konuşacaksın. Olgunluk herkesi anlamak değil, kimle ne kadarını paylaşacağını bilmektir.
+1 belirsizlikleri yetmezmiş gibi ben böyleydim, biliyordun, ne yaptımkilerle kendilerini aklarlar evet en masum sizsiniz suçlu olan tarafta biziz sizin gibilere inandığımız için
Git demiyor.
Kal da demiyor.
Asıl işkence burada başlıyor.
Seni belirsizliğin ortasına, yarım bırakılmışlığın en karanlık yerine tek başına fırlatıyor. Ne gidecek cesareti var, ne de kalacak sorumluluğu. Ama seni de tamamen bırakmıyor. Çünkü bir yere ihtiyacı var. Kullanılacak bir yere.
Ve sen… O kırıntılara “sevgi” diyorsun.
Bahanelerini masumlaştırıyorsun.
Yalanlara sarılıyorsun: “Belki değişir… belki seçer… belki bu sefer sever…”
Boynuna doladığı görünmez zincirlerle seni yerinden kıpırdatmıyor.
Sen boğulurken, o rahatça “Ben bir şey yapmadım. Ben böyleyim.” diyebiliyor.
Sen nefes alamıyorsun. O ise hiç yorulmadan nefes almaya devam ediyor
Bazen gitmek, vazgeçmek değil; karşındakine veremediğin huzuru, yokluğunla bırakmaktır. İnsan en çok da sevdiği yerde fazlalık olduğunu anlayınca sessizce uzaklaşır...
Tutunacak tek dalım sendin ama
senin gökyüzünde benim yerim yoktu…
Geç olsa da anladım bu da benim hatam olsun.
Göksel - Yalnız Kuş (Official Video) https://t.co/AyW8ZPwHAs @YouTube aracılığıyla
Güven zamanla kazanılan bişeydir. Öyle bir gün başka bişey söyleyip diğer gün başka bişey söyleyerek kazanılmaz aksine şimdiye kadar verdiğin güven bir anda kaybolur ve tekrar o güveni kazanamazsın!!! Haa şu da var belirsiz bıraktığın netleştirmediğin her şeyde güven kaybıdır!!!