ย้อนดูอรุณรุ่ง ep.1 แล้วเข้าใจภพมาก ๆ ว่าทำไมถึงอยากเปลี่ยนแปลงประเทศอะ
- วศินชมว่าเรียนเก่ง แต่ก็ชมว่าเก่งในฐานะของ“บ่าว”
- ทะเลาะกับแม่ แม่ก็เอาเรื่องท่านชายไปเรียนต่อมาข่ม ตัวภพในตอนนั้นมันจิตนาการไม่ออกหรอกว่าชีวิตจะได้ไปถึงจุดไหนอะ
คือทุกคนมองภพเก่งแต่ก็เป็นแค่บ่าวอะ ชีวิตมึงจะไปได้แค่ไหนล่ะ ก็ just บ่าวอะ
แต่ชอบนะที่แม่บอกว่าต้องห่างท่านชายแต่ภพมันขอโทษเลยว่าเรื่องนี้ให้ไม่ได้ ฮีพูดชัดเลยตอนโดนโบยหลังว่า “ท่านชายของฉัน”
• ส่วนทินคือ living on privilege ทั้งความเป็น elite และ men
- หญิงศิริทูลว่าอยากไปนู่นนี่ ทินก็บอกว่าไปสิ ทำไมต้องทูลขอ men will never understand what women can do or not จริง ๆ
- ภพเก่งนะ เอาใจช่วย จะอยู่ข้าง ๆ แต่ก็ยังไม่ด้ยื่นมือมาช่วยอะไร(อิงจากบริบทแค่ตอนที่ 1 นะ)
แต่คือใด ๆ นางก็เป็นคนดีพยายามทำความเข้าใจนะแต่ก็นั่นแหละโตมาแบบท่านชายในวังอะเนอะ บทเขียนมาดีจริง ๆ ว่ะ รักอะ