Na sa kada pintig ng puso, haplos at yakap mo ang nadarama. Mga nabitawang salita ang aking naging tanghalian. Nais maayos ang sarili ngunit may bumubulong sa aking tenga, na sumisira sa aking kaisipan. Siguro mga tama lang na ayusin ko muna ang sarili bago ka ulit makasalamuha.
Sa bawat tingin sa kalsada, kawangis ng sasakyan mo ang nakikita. Umaasa na ika’y lalapit at babalik pa. Na balang araw ikaw ay dumalaw, di para makipagtalo pero upang makipagayos. Sa kada hinga, masasayang alaala natin ang nagpapakita. Mga panahong wala pa tayong problema.-
Covered by the silhouette of trees, you see a ray of light in between the leaves. A euphoric feeling rush through you as it lingers to your heart. Then you say “I see hope.”
Like a headwind on a summer day
Memories zoom through as I descent the mountains. The shaky feeling as my bike pass thru the gravel. A full filling moment as you reach your destination.
Riding alone wasn’t so bad after all, not until the cold breeze caresses your body.