ابوبکر به خودش میپیچه و از منبر میاد پایین و امیرالمومنین رو ملامت میکنه که:«این حرفها رو چرا به کودک یاد دادی؟»
که امیرالمومنین میفرمایند:«او کودک نیست، او حسن بن محمد (ص) است.»
ما به غربت امام حسن مجتبی(ع) بسیار میپردازیم اما یکی از ویژگیهای بسیار بارز امام حسن مجتبی(ع)، دفاع بسیار جانانه ایشون از امیرالمومنین و تبلیغِ طرفداری از حق، بعد از سقیفه بنی ساعدهست. نه دفاعِ عادی؛ دفاعی که در حضور ایشون احدی جرات نکنه ناحق بگه در حضور امام حسن مجتبی(ع).
در این فشار امامحسن انقدر جرات و حمیت به خرج میدادن.
سخنی هم هست بعد از ماجرای سقیفه بنی ساعده ابوبکر روی منبر میره و امام حسن مجتبی که در سنین کودکی بودن با صدایی رسا در مسجد فریاد میزنند که:« از منبر پدرم بیا پایین!»