W.🌷(เก็บแอค)

William Gracefield | Red tulips | G.12 | วิทย์-แพทย์ | #FRG_commu (คาร์ธงแดง 🚩ไม่โอเคบอกได้นะคะ ส่วนมากแอคทีฟ 20.00-00.00)

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

(#ผมมีคลอโรฟิลล์FRG
มาหย่อนใบโคแบบเร่งรีบค่ะ ไม่น่าว่างได้ทำแบบดี ๆTT คาร์มีความธงแดง แนะนำให้อ่านดอคเพื่อประกอบตัดสินใจนะคะ

🔁 รีทวิต = เนียนรู้จัก/ช่วยหาเพื่อน
❤️ เฟบ, เมนชั่น, dm = สนใจโค

แอบเขินจนไม่กล้าไปขอโคกับค���อื่นค่ะ อ้าก ฝากรับพ่อหนุ่มธงแดงกับผปค.ไปเลี้ยงด้วยนะคะ🥹)

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG “แต่แบบนี้ก็กลายเป็นคุณเลี้ยงผมน่ะสิ”

ยกเครื่องดื่มในมือขึ้นลองจิบตาม ละเม��ยดลิ้มรสหวานภายในปากที่ไม่คุ้นเคย เหล้าอุ่นนี่ผ่อนคลายอารมณ์ได้ดีทีเดียว

ถึงว่าทำไมถึงได้ติดใจนัก

“หมดแล้วไปหาร้านอาหารกันครับ”

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG “ครับ? อา ขอบคุณนะครับคุณลุง”

กะพริบตาปริบรับของมาไว้ในมือ ทำตามอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ เขายังไม่ทันจะได้รับคำตอบอะไรจากคุณลุงมาสักคำก็ถูกดักคอเสียแล้ว กระนั้นความสงสัยที่เกิดขึ้นก็ไม่อาจปัดทิ้งไปได้

“ไม่อยากให้รู้ขนาดนั้นเลยหรอครับ?” เขาลองถาม แต่ไม่ได้คาดคั้นเอาค��ตอบอะไร

+

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG เหลือปริมาณแอลกอฮอล์ไม่มากเท่าไร หรืออาจไม่เหลือเลย แถมกลิ่นของมันก็หอมเสียด้วย

ดวงตาพลางกวาดมองซ้ายขวาที่มีผู้คนเบาบาง แต่ก็น่าจะมีคนแวะเวียนมาซื้อกันบ้าง แล้ว…

“ทำไมคุณลุงถึงจำเพื่อนผมได้ล่ะครับ”

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG “ขอสำหรับสองคนนะครับ”

คนเดินตามกล่าวแทรกระหว่างที่คุณลุงกำลังตักของเหลวสีขุ่นพร้อมคลี่ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

เขาไม่ค่อยสนใจการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์นัก แต่เพราะเห็นไอร้อนที่เกิดขึ้นภายในภาชนะของร้าน ก็พอเดาได้ว่าเครื่องดื่มที่ได้คง

+

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG เขามองตามบริเวณที่มาถึง ร้านที่อีกฝ่ายพูดก็เห็นจะมีแต่คุณลุงที่กำลังขายของอยู่ แม้พยายาม���พ่งมองแล้วก็ยังไม่รู้ว่าเขากำลังขายอะไร

“เราเข้าไปสั่งได้เลยมั้ยครับ”

“หรือคุณลุงเขามีวิธีการรับลูกค้าแบบพิเศษ” อย่างรับลูกค้าเฉพาะกลุ่ม หรือต้องมีรหัสลับในการสั่งอะไรทำนองนั้น

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG “ได้สิ” ยิ้มรับ

คำขอนั้นไม่ได้ยากอะไร นับว่าเป็นเรื่องที่ทำเป็นปกติหรือสิ่งที่เขาทำได้ถนัดเสียด้วยซ้ำ แต่ทำไมจะต้องจับแก้มเขาด้วยล่ะ

มันมีอะไรดีนักนะ

ยกมือขึ้นสัมผัสแก้มตัวเองอย่างไม่เข้าใจ ทั้งที่มันก็ไม่ได้นุ่มนักแต่กลับถูกจับบ่อยจนน่าประหลาด

“ร้านนี้?”

+

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG หากจะพูดให้ถูกมากกว่าการพูดไปตามความคิด คงเป็นการพูดที่ดูเหมือนเอาใจจนติดเป็นนิสัยมากกว่า

“ไม่ชอบหรอครับ” เขาถามต่อ

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG “คงงั้น”

คำพูดของคนที่เพิ่งละสายตาจากไปทำเอามุมปากยกสูงขึ้น ก่อนจะเริ่มมองไปในทิศทางเดียวกัน

“เรียกว่าเอาใจก็คงไม่ถูก…” มือที่ว่างยกขึ้นจับคางอย���างครุ่นคิด “ผมก็แค่พูดไปตามที่คิดเท่านั้น”

ก็จริงที่เขาพูดออกไปว่าจะตามใจ แต่ที่พูดออกไปก็ไม่ได้จงใจที่จะเอาใจอีกฝ่ายมากขนาดนั้น

+

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG เงียบไปอึดใจหนึ่งหลังถูกบอกแบบนั้น

เขาไม่ขัด และทำตามเสียด้วย

“คราวหลังก็พาคนที่ไว้ใจได้มาด้วยสิครับ”

“ผมเป็นห่วง”

เน้นสามพยางค์ข้างหลังชัดเจน ค่อย ๆ ยกยิ้มอย่างช้า ๆ มองดูปฏิกิริยาของคนเอ่ยให้ทำ

“พูดแบบนี้ดีรึเปล่า”

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG “หืม”

ได้ยินจึงชะงักไปครู่หนึ่งแล้วมองกลับคนตอบคำถามนั้น

“คิดว่าจะมีคนมาด้วยซะอีก”

จะว่าไงดี เพื่อนของเขาก็ดูเป็นคนเพื่อนเยอะ ด้วยนิสัยเป็นมิตรของเจ้าตัวแล้วคิดว่าอย่างน้อยก็ต้องมากินอ��ไรทำนองนี้กับใครสักคน

แต่ผิดคาด

“กินเหล้าคนเดียวมันอันตรายนะ”

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG ไม่ได้ตอบกลับอะไร เพียงยิ้มตอบแล้วเดินตามกลับไปยังทิศทางเดิมที่เคยผ่านมา อีกฝ่ายทำอะไรเขาก็ทำตามโดยไม่ขัด

“อืม ไปสิ” พยักหน้าตกลงคำชวน ในหัวพลันเพิ่งจะสะกิดใจเข้ากับคำพูดบางอย่างเอาตอนนี้

“จะว่าไป… ปีก่อนคุณก็มากินหร��ครับ”

“คนเดียว?”

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG “ขอบคุณสำหรับคำชมครับ”

“เล่นชมกันแบบนี้ผมก็เขินแย่” กล่าวเสียงเรียบ

คนถูกหยอกไม่ยักสะทกสะท้านกับคำพูดนั้น ด้วยรู้ตัวดีว่าคำชมที่พูดไม่ได้เกินจริงสักเท่าไร

ส่วนตัวเขาคิดว่าไม่ว่าจะเป็นเจ้าหญิงหรือเจ้าชาย จะแบบไหนเขาก็คงมีรูปลักษณ์ไม่แย่นัก

“แต่คงเทียบกับคนสวยแบบคุณไม่ได้”

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG “เข���าถึงบทบาทเกินไปรึเปล่า”

จัดการดีดหน้าผากเจ้าหญิงที่ยังคงพูดจาสวมบทบาทไม่เลิกด้วยแรงที่ไม่มากนัก แค่พอให้อีกฝ่ายรู้สึกตัวและกลับมาพูดปกติเสียที

เขาจับมือที่ถูกยื่นส่งให้ พลางเอ่ยถาม

“หรือคุณอยากเป็นเจ้าหญิงจริง ๆ หรอครับ”

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG “เป็นเจ้าหญิงมารยาทงามเสียด้วย” ฝ่ามือยกขึ้นปิดปาก พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่หัวเราะ

เขาสูดลมหายใจเข้า ปรับอารมณ์ให้กลับมาเป็นปกติ

“ไปหาร้านกันครับ” มือแตะไปที่ไหล่คนค้อมตัวลงเช่นเดียวกับท่าทางอนุญาตตามฉบับของสรรพนามที่อีกฝ่ายเรียก

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG “เปล่านี่”

ส่ายศีรษะปฏิเสธแ���้จะโดนรู้ทัน นั่นคงทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาดูน่าหมั่นไส้เพิ่มมากขึ้นไปอีก

สรรพนามตอบกลับไม่คุ้นหูถูกเรียก แท้จริงก็ไม่ใช่สิ่งที่ฟังดูพิลึกอะไร แต่พอประกอบกับท่าทางที่เห็นแล้วพลันทำเอาผู้เริ่มก่อนถึงกับกลั้นยิ้มขำเอาไว้ไม่อยู่

+

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG “เหลือหนึ่งนาทีแล้ว” ม��มปากของคนพูดยกขึ้นอย่างอารมณ์ดีหลังแอบเร่งเวลาด้วยตัวเอง

ความจริงเวลาที่เหลือคือสี่นาทีต่างหาก แต่ช่วยไม่ได้ ก็เขาเป็นคนกำหนดนี่

“ถ้าขอร้องอาจจะเพิ่มเวลาให้ก็ได้นะ”

[W.����(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG “เอ้า ชักช้าเดี๋ยวจะไม่ทันเอานะ~”

เกิดเสียงหัวเราะในลำคอด้วยความขำขัน จากปฏิกริยาของคนที่มั่นใจ ตอนนี้กลับเหลือเพียงเจ้าหญิงท่าทางหงุดหงิดและลนลาน

เป็นภาพที่ทำเอาชอบใจไม่น้อย

เขานั่งคอยการออกตัวของอีกฝ่ายพลางก้มมองนาฬิกาที่ตัวเลขค่อย ๆ เปลี่ยนไปทีละนิด

+

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@Fujiwara_FRG “หืม”

“ถ้ามั่นใจขนาดนั้นผมจำกัดเวลาด้วยดีมั้ยนะ”

“ห้านาที?” กล่าวเจือเสียงหัวเราะ

เห็นท่าทางแล้วก็อดอยากขัดไม่ได้ ถึงใจจริงจะไม่ได้ใส่ใจในผลลัพธ์มากก็ตาม แต่ถ้าคนมั่นใจได้มันไปง่าย ๆ อย่างที่หวังก็ดูจะไม่สนุกน่ะสิ

“ถอดรองเท้าสิครับ”

“หรือกลัวเวทมนตร์จะคลายหรือ เจ้าหญิง”

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@FRG_Celeste (.ซุก🥰)

[W.🌷(เก็บแอค) @William_FRG]

@FRG_Celeste (ขอซุกหน่อยได้มั้ยคับ🥺)