Tommy

Paranormal Emergency Service | Thomas Walker | 17 | พนักงานสารพัดรับจ้างเพื่ออมนุษย์ | original character

[Tommy @withhistalent]

𝐓𝐡𝐨𝐦𝐚𝐬 “𝐜𝐮𝐫𝐬𝐞𝐝𝐩𝐫𝐨𝐨𝐟 ” 𝐖𝐚𝐥𝐤𝐞𝐫

𝐘𝐨𝐮 𝐜𝐚𝐧 𝐜𝐚𝐥𝐥 𝐡𝐢𝐦 𝐓𝐨𝐦𝐦𝐲

𝐖𝐨𝐫𝐤 𝐟𝐨𝐫 𝐏.𝐄.𝐒

𝐀𝐭 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐬𝐞𝐫𝐯𝐢𝐜𝐞

[Tommy @withhistalent]

"ถ้านายไม่จับเขาไปตอนไข่ ฉันว่านายก็ต้องขีดเส้นแบ่งให้ชัดเจนขึ้นกว่าเดิมแล้วล่ะ ทอมมี่"

ผมพยักหน้า นั่นคือสิ่งที่ผมอยากทำอยู่แล้ว

"แต่มีลูกหมาสักครอกก็ดีนะ"

ผมรู้สึกเหมือนเอาหน้าไปอังกองไฟ

"สกาย ฉันบอกแล้วไงว่า.."

"จ้า พวกนายเป็นเพื่อนกันเนอะ"

[Tommy @withhistalent]

สกายล่าห์จ้องมาทางผม ทำจมูกฟุดฟิดเหมือนแมวทำใส่อาหารเปียกยี่ห้อที่มันรังเกียจ

"กลิ่นนายแย่เป็นบ้า"

ผมกลอกตา

"ใช่ ฉันรู้ตัว สกาย" ทุบๆไหล่ที่เมื่อยจากการทำงาน "ขอโทษที่ตัวไม่หอมตลอดเวลาเหมือนในโฆษณาชวนเชื่อนะ"

"ฉันหมายถึง นายกลิ่นเหมือนหมาเลย"

อ้อ , ผมคิด

คอนเนอร์

[Tommy @withhistalent]

ผมไม่รู้แค่นั้น ไม่ได้เจาะลึกว่ามันจะเหมือนแฟนฟิคชั่นที่ผมเคยกดเข้าไปอ่านในเอโอทรีหรือเปล่า

"เขายังโอเคดีอยู่ คิดว่านะ" ผมไม่สบตากับอีกคน นึกกังวลว่ามุมปากจะกระตุกไหม เดเมี่ยนบอกผมชอบกระตุกปากเวลาโกหก

"อ๋อ ช่าย"

เพื่อนร่วมงานผมลากเสียง ในแบบที่หมายความว่า ผมมันไอ้อ่อน

(3)

[Tommy @withhistalent]

"เหมือนว่าจะได้ยินเสียงโทรศัพท์ดัง ผมต้องไปรับสายนี้ ใช่แล้ว ไปก่อนนะครับ"

ผมทำท่าเงี่ยหูฟัง ทั้งๆที่ไม่มีเสียงโทรศัพท์โบราณนั่นดังขึ้นมาสักกริ๊งเดียว

"กำลังไปแล้วจ้า!"

ผมหมุนตัวกลับ เดินหนีไปเลย

ให้ตายสิ

(END)

[Tommy @withhistalent]

วันนี้เคอร์ริแกนเป็นเด็กดี ผมเลยอยากจะให้รางวัลมันสักหน่อย จำได้ว่าโรซาลินด์เก็บขนมไว้ในลิ้นชักห้องของเธอ

“เดี๋ยวมานะ” ผมทิ้งท้ายไว้แบบนั้น ก่อนจะลุกออกจาเก้าอี้ตัวจิ๋ว ตรงไปยังประตูที่อยู่ตรงกลาง ที่ที่เจ้านายใช้เวลาส่วนใหญ่ขลุกอยู่ในนั้น เสียงรองเท้าเสียดสีกับพื้นทางเดิน

[Tommy @withhistalent]

ส่วนโรซาลินด์ หล่อนส่งยิ้มหวานให้ผม ลิปสติกที่เปิ้อนข้างปากนั่นทำให้เธอดูร้ายกาจและยั่วยวน และ – ใช่ ใช่ ผมบอกแล้วว่าจะไม่บรรยายต่อ

แก้มสองข้างผมร้อนจัด รู้สึกกระอักกระอ่วนเหมือนตอนนั่งดูหนังกับแม่ แล้วมีฉากเซ็กซ์ซีนโผล่มาพอดี ไม่รู้จะวางสายตาที่ตรงไหน

“ขอโทษครับ”

(ุ6)

[Tommy @withhistalent]

: แฟนอาร์ตของเจ้าโทมัสแหละ อยากอวดครับ!

[Tommy @withhistalent]

หลังจากความพยายามรอบที่สอง ผมก็บอกให้ตัวเองสบตาเขาได้สำเร็จ

"ใช่ ผมคุย เอ่อ , กับคุณ"

กระแอมหนึ่งที

ตัดสินใจทำสิ่งทีืตั้งใจจะทำไว้ตั้งแต่ทีแรก คือการหาลูกค้า

ผมขับเคลื่อนด้วยพลังงานอย่างเดียว

เงินไงล่ะครับ

"ผมเพิ่งมาแถวนี้ครั้งแรก มันมีเรื่องอะไรแปลกๆบ้างหรือเปล่่า"

[Tommy @withhistalent]

ผมต้องคอยรับโทรศัพท์ลูกค้า ขัดตู้ปลา ให้อาหารเคอร์ริแกน และทำความสะอาดทั้งหมดคนเดียวจนกว่าเธอจะกลับมา

“เหมือนเธอจะเป็นห่วงฉันนะ”

ผมอดไม่ได้

คำตอบที่ได้รับก็คือกระเป๋าที่ฟาดเข้าที่ก้นของผมเต็มแรง

ผมบอกหรือยังว่าสกายล่าร์แรงเยอะมาก

(END)

[Tommy @withhistalent]

ผมมาถึงที่พีอีเอสพอดีกับที่สกายล่าร์กำลังยัดของชิ้นสุดท้ายใส่กระเป๋าเดินทาง เจ้าหล่อนทั้งกดทั้งโยก พยายามเอาเจ้าของที่น่าสงสารชิ้นนั้นลงไปให้ได้

“มานี่ เดี๋ยวฉันทำให้” ก่อนที่จะมีคนเม้งแตก ผมก็ก้าวเข้าไปตรงหน้าแล้วคว้าของนั้นมาจากเธอ “ทำไมที่ที่เธอไปต้องพึ่งไอ้นี่ด้วย”

(1)

[Tommy @withhistalent]

“นอกจากนายจะรับมือกับการเสี่ยงถูกย่างสดได้ก็ ม่ายอะ ปล่อยให้ฉันรับงานนี้เองเหอะ” กระเป๋าถูกเธอยกขึ้นพาดบ่า ผมสังเกตว่าสกายล่าร์ไม่ได้สะทกสะท้านกับน้ำหนักของมันด้วยซ้ำ “สิ่งสุดท้ายที่ฉันต้องการก็คือ มองก้นนายไหม้เป็นจุล แล้วแขยงเนื้อย่างเป็นอาทิตย์”

นั่นหมายความว่า

(4)

[woody @artistnimbus]

⠀⠀
︎

︎
𝚆𝙾𝙾𝙳𝚈 𝙵𝙻𝙴𝚃𝙲𝙷𝙴𝚁 𓂂
( ✎ ) british painter
my penname : nimbus
⠀⠀
︎

︎

[Tommy @withhistalent]

@psychodevine

เดเมี่ยน เจฟเฟอร์สัน เพื่อนรักของผมคงนิยามหมอนี่ว่าฮอต ส่วนผมคงส่ายหน้า

ฮอตหรอ ไม่

น่ากลัวหรอ ใช่

มีบางอย่างในตัวเขาที่ทำให้ผมตัวลีบอัตโนมัติ ถอยหลังออกมาพอประมาณ

"สวัสดี" ผมงึมงำ ไม่ได้มองหน้าเขา (เป็นเหตุให้เข้าใจผิดได้ว่าผมพูดกับเสาด้านหลัง)

"ผม โทมัส"

[Tommy @withhistalent]

#จะทําความรู้จักกับคนที่มารีทวิต
ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไม่ผิดแท็กแล้ว
เอาล่ะ
ผมต้องทำความรู้จักใครบ้าง?