لیلا سجادیان، مادر جاویدنام دانیال برکتی، ویدیویی از لحظههای قبل از رفتن او به تظاهرات در ۱۹ دی پخش کرده و نوشته:
«هجدهم دیماه_آخرین لحظهها 🖤 من بمیرم برای اون لبخند پرامیدت مادر. »
از اون زمانی که کافهها میگفتن بخاطر پوششتون از سرویسدهی معذوریم، تا اینجایی که عکس چادر توی کافه رو به عنوان شجاعت دارن توییت میکنن حداقل چهار سال فاصلهست. چهار سالی که «زن» ایرانی منتظر این نشده که حقش برای «زندگی» رو قانونی تحویلش بدن و خودش برای «آزادی» جنگیده!
عاشق مشتری ثابت بودنم؛
عاشق اینکه وارد یه کافه یا آرایشگاه میشم کارمندها با یه لبخند آشنا نگام میکنن،
یا بعد یه مدت نبودن، با اومدنم «مشتاق دیدار» اولین جملهایه که بعد سلام میشنوم،
عاشق اینم که میدونن کجا میشینم یا کارم چیه یا سفارش چی میدم.
من عاشق مشتری ثابت بودنم.