اونهایی که واقعا ایران را دوست دارند و از تجزیه میترسند ، باید بدانند با دشمنی تاریخی خونی اتنیکهای ایران با پهلویها و رفتار فاشیستی و سیاست های مخرب الان #رضا_پهلوی
باید بین ایران و رضا پهلوی ، یکی را انتخاب کنند
#نه_سلطنت_نه_رهبری_دموکراسی_برابری
اینکه رضا پهلوی بدون خجالت و جلوی دوربین دروغهای نجومی میگوید و هیچ انتقاد و سوالی از طرف هوادارانش نمیشود، یا ناشی از این است که به یک فرقه فرد پرست تبدیل شده اند، یا نشانی از بلاهت این جماعت است و یا مجموعه ای از هر دو. حال تصور کنید چنین فرد و جریانی قدرت را بدست بگیرد، کسی جرئت سوال و حسابرسی دارد؟
اگر امشب آسوده میخوابید، بدانید جایی دیگر کودکانی هفتههاست خواب را از یاد برده اند.
جنگ، متمدنترین نام برای وحشیترین رفتار انسان است.
#HandsOffIran#IllegalWar
۱۵۰هزار ریزشیش پیغام توی رسانهی اجتماعی بود؟ سادهست و گول خوده؟
اون سایت امضا جمع کردنش که با الگوی مشخص تعدادش زیاد میشد چی؟ اون که دیگه مال خودش بود.
دروغ میگه آقا! دروغ میگه خانوم!
بیدار شید. این تولهآخوند عین خود آخوند دروغ میگه. تا کی میخواهید به این راحتی گول بخورید؟
تداوم کارزار سه شنبه های نه به اعدام در ۵۹ زندان در هفته صدوسی ام با پیوستن زندان نیشابور به کارزار اعتصاب زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار با بیش از ۱۵۰۰ زندانی زیر حکم اعدام
#نه_به_اعدام
ابوبکر هوشنگی، ۳۱ ساله، یکی از مجروحان حمله موشکی جمهوری اسلامی ایران به اردوگاە حزب کومله کردستان ایران در منطقه زرگویز سلیمانیه، بر اثر شدت جراحات در یکی از بیمارستانهای شهر سلیمانیه جان خود را از دست داد.
به گفته یک منبع مطلع که با ایرانوایر گفتوگو کرده است، ابوبکر هوشنگی در جریان حمله موشکی سپاه پاسداران دچار ۸۰ درصد سوختگی شده و هر دو کلیه خود را از دست داده بود. وی پس از چند روز بستری بودن در بیمارستان، در روز سهشنبه ۳۰تیر ۱۴۰۵، بر اثر شدت جراحات جان باخت.
بیشتر بخوانید: https://t.co/p86aqxJvf8
در انقلاب ژینا و #زن_زندگی_آزادی بلوچها در تظاهرات بزرگ خود اولین کسانی بودند که علنا و در خیابان به #رضا_پهلوی نه گفتند،تازه اون موقع هم رضا پهلوی به این اندازه در فاشیسم ولمپنیسم وارد نشده بود وفقط گفته بود به من وکالت بدهید..
خود باکلاس پنداران به بلوچستان میگویند منطقه محروم!
🎥 سیاست حذف و ترور از آغاز روی کار آمدن جمهوری اسلامی، در داخل و خارج از کشور جریان داشت و تا هنوز هم ادامه دارد. اما آیا ترور و قتلهای حکومتی، توانست جمهوری اسلامی را به اهداف خود برساند؟
این پرسش را در گفتوگو با «فرج سرکوهی» روزنامهنویس و نویسنده مطرح کردیم. او معتقد است که اگرچه ترور مخالفان حکومت در خارج از کشور بهویژه وقتی فرد، نقش آلترناتیو داشت، در بعضی مواقع و در کوتاهمدت توانست هدف جمهوری اسلامی را تامین کند اما در داخل کشور نتوانست این نظام را به اهداف خود برساند.
این گفتوگو بهطور کامل در تلویزیون ایرانوایر و در ادامه مستند «صدور مرگ از مبدا تهران» پخش شده است.
حتی قلعه نویی منتقدین به تمام ضعفها، ایرادات فنی و باختهاشو به پای وطن فروشی و خائن اسم برد. انسان ضعیف، حتی حکومت ضعیف همیشه همینه، یک قداست میسازه و پشت اون سنگر میگیره و هر مخالف رو با برچسب نامقدسی متهم و محکوم به مجازات میکنه.
وطن اگر وطن باشد هیچ مخالفی وطن فروش نیست.
Two Sunni Arab religious activists, Amer Kaabi and Riyadh Zohairi, were arrested by Ministry of Intelligence forces, and their whereabouts have remained unknown for nearly two weeks.
https://t.co/UUHtxwQGAG
A Kurdish language teacher was handed a two and a half year prison sentence by an Iranian appellate court, a Norway-based human rights monitor reported late Monday, on charges related to anti-state propaganda and 'spreading false information.
ببینید عزیزان، حتی وریا غفوری هم از دید اونا تجزیه طلب و بز کوهیه!!!
گفتنیها زیاده، اینقد زیاد که ادم نمیدونه چجوری و از کجا شروع کنه، فقط اینقد بگم برای رسیدن به یک ایران آزاد،برابر،دموکراتیک و قوانینی بر اساس حقوق شهروندی، نابودی ج.اسلامی راحت ترین کاره.
Death Toll from Iranian Strike on Komala Rises to 10
Abubakr Hoshangi, one of the Peshmerga wounded in the Iranian missile strike on Komala's bases near Zargwezle, has died from his injuries, Komala announced.
Abubakr Hoshangi, who was from Merîwan, was seriously wounded in the July 17 attack. He passed away on July 21, 2026, bringing the death toll from the strike to 10.
شنبه عصر اتفاقی برایم افتاد که هنوز نتوانستهام از ذهنم بیرون کنم.
با سه نفر از دوستانم در یک بستنیفروشی در اورنج کانتی در صف بودیم. چند نفر از هواداران آقای رضا پهلوی هم در داخل سالن نشسته بودند؛ از روی تیشرتها و جلیقههایشان با عکس های بزرگ آقای رضا پهلوی مشخص بود از چه گروهی هستند.
یکی از دخترها مرا شناخت. با هیجان به بقیه گفت: «الان اینجاست که باید مرگ بر سه فاسد، ملا، چپی، مجاهد بگویید.»
بعد نزدیک ده پانزده دقیقه مدام به من خیره شد، گوشیاش را جلوی صورتم گرفت، چند بار از کنارم رد شد و همان شعار را تکرار کرد؛ انگار از آزار دادن یک مخالف سیاسی لذت میبرد.
صادقانه بگویم، شوکه شدم.
نه به خاطر اینکه کسی با من مخالف است. من سالهاست با مخالفت زندگی کردهام. نه به خاطر توهین؛ آن را هم بارها تجربه کردهام. شوکه شدم چون برای چند لحظه احساس کردم دوباره در ایران هستم. یادم افتاد بسیجیها و گشت ارشاد چگونه به آدم نگاه میکردند؛ همان نگاه که میگفت: «تو حق نداری جور دیگری فکر کنی. تو باید بترسی. باید احساس کنی اینجا امنیت نداری و جایی برای تو وجود نداره.»
اما یک تفاوت بزرگ وجود داشت. وقتی در ایران با بسیج روبهرو میشدی، لااقل میتوانستی برای خودت توضیحی پیدا کنی. میگفتی اینها در یک نظام ایدئولوژیک بزرگ شدهاند، مذهبی هستند، از کودکی یاد گرفتهاند که مخالف، دشمن است.
اما انتظار چنین رفتاری را در قلب کالیفرنیا؛ در کشوری که آزادی بیان، تحمل مخالف و حقوق فردی از پایهایترین ارزشهایش استنداشتم.
چطور ممکن است یک دختر جوان که در چنین جامعهای زندگی میکند، همان الگوی رفتاری را بازتولید کند؟ چگونه ممکن است به جای دفاع از آزادی بیان، بخواهد عقاید دیگران را با ارعاب و تحقیر کنترل کند؟ این دقیقاً همان فرهنگی است که ما سالها با آن جنگیدهایم.
اگر قرار باشد هر کس مخالف ماست، در خیابان تحقیر شود، اگر قرار باشد حضور یک انسان با عقیدهای متفاوت آنقدر عصبانیمان کند که بخواهیم دورش جمع شویم، از او فیلم بگیریم و شعار مرگ علیه او بدهیم، آن وقت چه تفاوتی میان ما و رفتار نیروهای چماق بدست بسیج و گشت ارشاد باقی میماند؟
بیش از همه، یک سؤال ذهنم را رها نمیکند. اگر آن روز تنها بودم، آیا این رفتار به همینجا ختم میشد؟ من خوششانس بودم که تنها نبودم و دوستانم کنارم بودند اگر نه شاید رفتار او گستاخانه تر می بود.
اگر واقعاً به دنبال ایرانی آزاد هستیم، باید از همین امروز یاد بگیریم که مخالف سیاسی دشمن نیست. آزادی بیان فقط برای کسانی نیست که با ما موافقاند. آزمون واقعی آزادی، تحمل صدای کسی است که دوست نداریم.
من همچنان از حق همه، از جمله همین افراد، برای حمایت از آقای رضا پهلوی دفاع میکنم. اما همانقدر قاطعانه از حق خودم و دیگران برای داشتن عقیدهای متفاوت، بدون ترس از ارعاب و نفرت، دفاع خواهم کرد. این مرزی است که اگر از آن عبور کنیم، دیگر تفاوت چندانی با فرهنگی که سالها علیه آن مبارزه کردهایم، نخواهیم داشت.