Derdim türlü türlü yoktur ilacım
Hiçbir türlü bulamadım dermanı
Bir dost bulup dem sürmektir amacım
Gam kasvet çevreledi her yanı
Kalemi kırılsın bunu yazanın
Söyler söyler derdi bitmez ozanın
Çaǧır baǧır emir onun söz onun
Yazan kâtip böyle yazmış fermanı
Bir bahtı karayım gülmedi yüzüm
Neşeli görür, kan aǧlar özüm
Kış misali geçti baharım yazım
Kaldırmadı başımdaki dumanı
Dünya dedikleri bir büyük handır
Veysel durmaz aǧlar bunca zamandır
Az yaşar çok yaşar sonu virandır
Bir gün göçüm çeker ömür kervanı
[Aşık Veysel] - Ömür Kervanı
Kızmıyorum artık sakinleştim, olanı olduğu gibi kabullendim.
Kendimle olan kavgamı bıraktım.
Anlamayana anlatmıyorum ve herkesin her şeyi anlamasınıda beklemiyorum…
"seni affetmeyeceğim çünkü sana olan zaafımı kullandın, seni affetmeyeceğim çünkü seni severken çocuk olan yanımı bana küstürdün.
Bu cümleler çok şey anlatır da sen anlamazsın..."
"Nasibinse eğer geç de olsa gelir, değilse yanı başına kadar gelse yine senin olmaz. Bazı şeylerin neden öyle olduğuna ya da olmadığına akıl sır ermez. Bazen insanın payına düşen güzel bir sabırla ördüğü bekleyişler, kabullenişler, teslimiyetlerdir.."
"Tek ihtiyacım olan şey; bir deniz kıyısında sabaha kadar oturup, olan biteni gözden geçirdikten sonra kafasında her şeyi aşmış bir insan olarak kalkıp gitmek."
"Eskiden zekanın en önemlisi olduğunu düşünüyordum sonra fark ettim ki karakter, merhamet veya empati eksik olunca zeka çok yetersiz veya tehlikeli olabiliyormuş."