Dışarıdan bakınca belli olmayan zor şeyler yaşadım. Kendime bile açıklayamadığım şeyleri kimseye hissettirmedim. zaten pek hâlimden anlayan da yoktu. İçimde yaşayıp bitirmeye o kadar alıştım ki, gece yanlışlarımla astığım kendimi, sabah umutlarımla sarılmaktan hiç çekinmedim.
Sana kırgınım, çabasızlığına kırgınım. Beni görmeyişine, sanki hiç olmamışım gibi davranmana, benimde bir kalbim olduğunu hatırlamamana.. Ben sana saç uçlarıma kadar kırgınım..