این روزا خیلی شبیه به زنهای دوستداشتنی زندگیم شدم،سیبزمینی رو تند تند با چاقو پوست میکنم و حوصله استفاده از پوستکن ندارم.پیازو رنده ریز نمیکنم و نگینی خردش میکنم،صبح زود خورشتمو میذارم و دیگه خوابم نمیبره.دسته دسته از موهام میریزه و بهش اهمیتی نمیدم چون مسائل مهمتری داریم.
عمیقترین زجری که توی مهاجرت تحمل میکنم نگرانی وضعیت مامانم و برادرمه. اینکه اونها بدون من چکار میکنن؟ کی حواسش بهشون هست، کی کمک مامانم میکنه؟ کی مراقب برادر نوجوون و بامزهی من هست؟
برای فلسطین خودشونو پاره کردن و میکنن، برای زنان افغانستان سالهاست لال شده اند.
ظاهراً حقوق بشر فقط وقتی مهم است که با سلیقه سیاسی دنیا جور دربیاید. خاک بر سر این همه دورویی چه چپ، چه راست که هر دو مقصرند.
اخوند میتونه با لفظ حفظ انرژی زنانه تمام دستاوردهای فمنیسم رو پس بگیره و آموزههای اسلام رو بکنه تو کونتون قشنگ. ای وای پرنسس چرا باید بحث سیاسی کنه و رای بده. پرنسسو چه به استقلال مالی. پرنسس و انرژی زنانهش چه به استرس درس و دانشگاه. وای پرنسسو چه به رانندگی اصلا وقتی خونه هست.
۱)ترند “انرژی زنانه/مردانه” در ظاهر زبان روانشناسی فردیه، اما توی عمل داره همون منطق زن ستیزانه رو بازتولید میکنه؛ فقط این بار نه با اجبار بیرونی، بلکه با درونیسازی و “انتخاب” خود افراد و زنان هستش قشنگ خوشگله با دست خودش افتاد تو چاه
شما از هرچه پست در دنیاست پستتر و نفرتانگیز ترید! از بچهی ۲-۳ ساله تا زن و مرد ۷۰ ساله رو کشتید، فقط طی دو شب!شما کی هستید که در کشور ما زندگی میکنید؟باور نمیکنم که آدمیزاد باشید، شما دشمن زندگی هستید،دشمن جوانی، زیبایی و هرچیز خوبی که در دنیاست. شما پستترین موجودات دنیایید.
به ۱۴ سالگی برادر خودم فکرمیکنم، معصوم، کودک و غرق در دنیای بچهگانهاش. به مهربونیهاش به معصومیت چهرش وقتی لباس بازیکنای مورد علاقش رو هرسال میخره و چشماش برق میزنه.به همهی این کارهای کوچیک و هزار راه نرفته بچههایی که کشتند فکرمیکنم، داغ جوون خیلی سخته.شما چطور آدمایی هستید؟
از اون زمانی که کافهها میگفتن بخاطر پوششتون از سرویسدهی معذوریم، تا اینجایی که عکس چادر توی کافه رو به عنوان شجاعت دارن توییت میکنن حداقل چهار سال فاصلهست. چهار سالی که «زن» ایرانی منتظر این نشده که حقش برای «زندگی» رو قانونی تحویلش بدن و خودش برای «آزادی» جنگیده!
سال ۱۴۰۱ ما برگامون از خایه بزرگ این دو عزیز ریخته بود.
الان یه جوری این حجابی گرلا با شجاعت میگن اره ما با چادر رفتیم کافه انگار قراره بعد از انتشار عکسشون بازداشت بشن.
چقدر دهنمون صاف شد کونمون پاره شد که الان با چادر بری کافه عجیبه 😭
۲۸ اردیبهشت، روز بزرگداشت خیام نیشابوری، فیلسوف، رباعیسرا، منجّم و ریاضیدانِ نابغۀ ایرانی فرخنده باد.
چرا باید خیام بخوانیم؟ پاسخ کوتاهش را از زبان استاد داریوش شایگان بشنوید: