Şiir gibi kadınlar vardı doğru yere düşseler orayı Cennet eyleyecek .
Ve şair adamlar vardı,doğru kadına denk gelseler onları mücevher gibi işleyecek, Şiir gibi kadınlar,şuursuz adamlara yâr olup ,çürüdü gitti ,şair adamlar şiirsiz kadınların ellerinde eriyip biti..
Ahmet Ârif ne güzel anlatmış insanı:
"Ulan ne boktan bir şeymiş
Şu hayat kavgası
Ne yana dönsen puşt zulası
Ne yana dönsen mayın tarlası
Bu kadar mı azalır insanda,insan mayası.."