Cesareti hiç mi hiç olmayan insanların aşk kelimesinin içini boşaltmasını şaşkınlıkla izleyenlerden olmamayı her şeye tercih ederdim. Aşk'a bile.
Ama öyle bir şeymiş ki AŞK.
Seni, seninle öldüren ve senden seni doğurtan.
Not: kişiye atfedilen ve adına aşk denilen şeyin saçmalığı
İçime şiirler akıyor da
Yazmamaya direnen birine akıyor o şiirler.
Yani onlar akmaya devam ettikçe mi böyle oluyor ben mi direndiğim için?
hepsi birbirini her haliyle imha ediyor ve ortada tam da orta yerimin azıcık sol kıyısının derinine akan o şiirler kalıyor..
Bazı şeyler hiç yok olmuyor
Görmemeyi seçtiğini kendine söyleyemeyen insan sadece
Kaçmak çok insani de
Kendine çarpa çarpa kendine kaçmak çok başka
Bunu, kendime anlatmam zaman alacak
Ya kendimi yok edicem(yazar burada kahkahalarla gülüyor)
Ya kendimden çıkıcam
Hiçbiri de aslında
Birkaç gündür burayı kapatmayı düşünüyorum.
Şimdi uzun zaman sonra uzun zamandır dinlemediğim bir tarz müzik dinliyorum
Bazı hatıraları hatırlıyorum
Bazı hatıraların hatırları ise derinlerimde kıpraşıyor
Bazı şeyler sözde çoğaldı belki ama varolanlar aslında kendini yok edenler
Bugün gerçekten kendimi b*k gibi hissediyorum.
Sabah babama dedim ki; bugün kendimi b*k gibi hissediyorum.
Cevaben ise; 'en azından kokmuyorsun' geldi.
Sanırım gün içinde güldüğüm tek şey bu oldu.
Şu asık suratımdan nefret ediyorum ve ortada hiçbir şey yok.
Of, içim sıkışıyo
Bugün mesela prensle gezerken yolda durup bizi uzaktan gülümseyerek izleyen bir adamın yanından hiç bakmadan dümdüz gittim.
Hala içimde duruyor. Kabalık mı? Kendini korumak mı?
Fikrim yok.
Hissim de yok.
Ama neden içime oturuyor insanlara nezaketsiz davranma ihtimalim?
Artık insanlara karşı gülümsemiyorum.
Buna nasıl alışıcam bilmiyorum ama,
Yolda göz göze geldiğim bi' yabancıya
Muhabbete dahil oldumsa o kişiye
Tanıdığım dahi olsa,
Hep bir adım geride gizli kalıyorum.
Napcamı bilmediğimden.
Kendimi göstermeye gerek hissetmediğimden.
Çok gıcık.
Kulağımda sürekli bir ses fısıldıyor: spor yap. Sspor yapp. Sspooor yaaaap!!
İnş cnm ya. Sahi kaç sene oldu? Ve bu nasıl oldu?
Şimdiki kendimden son birkaç seneme bakıyorum da; bu birkaç senedir olan ben, nasıl oldu da ben oldu? O nasıl ben olabilirim!
Perde kalktı, ben şok.
Bazı aşklar hiç yaşanmamak için vardır
Çünkü hayata sıkışmış bedenlerin ruhları yaşamaz.
Yaşayabilen aşktır zaten
Ölmek için bedene ihtiyaç duymaz.
Ve beden hiç aşık olmaz
Hiç'in bile hiç olduğu yerde..
Kavramlar, dünya,
ve içindekilere...
Kendime not: bugün insanlığa olan biten umudumu yeniden Yeşerten insanlar gördüm.
Tam vazgeçicem, beni diriltip durmak suretiyle sürekli dürtüyonuz ya. Mecbur ayağa kalkaciiz.
O sırada telefonum:
-1 milyor adım attınız.
Eskişehir'de olduğumuzu bir fotoğraftan nasıl anlayamazsın isimli çalışmamız.
Bir sürü insanın içinden akıp sıyrılan tatlı bir kadın sanat eseri çekecek edasıyla fotimizi çekmek istedi.
Aslında kalp çakramızı çekmiş.
Zaten bi' kalbimiz var, gerisi yalan benim turist prensim 🤍
Az önce hadsiz reptilyanın tuzağına düşüp kendimi sinirlendirdiğim için canım çok sıkkın şuan.
Mevzuya asla asla değil ama hala damarıma basılmasına izin verdiğime kızıyorum.
Bazen pratikte işletemiyorum ya yanarım yanarım buna yanarım.
Bunu da yapcaz.
O da olacak.
Dünyalar kadar...
Dünya ve içindekiler...
Bana dünya ve içindekiler çok. Dünyalar kadarı sizin olsun, ben istemem.
İlk öten kuşu yıllar sonra yine duydum.
Benim dünyam bana yeterli.
Benim dünyam bana sonsuz.
-dünya ve içindekilere yabancı ve bunlardan bir yanı hep mutsuz biri.
Daha da zorla açmam kapanan sayfaları.
Bu bir hata idi,
Geç oldu güç de oldu,
Ama sonunda bitti.
Bizi bizden uzaklaştıran her şeyden uzaklaşmak isimli yeni sayfama hoşgelmişimmidir?
İzliiciiz.
Annemler İstanbul'a evde kalan son eşyalarımı ve motorumu almaya gittiler, ben de onların evinde belgesel izliyorum.
İstanbula veda edicem diye gelip veda etmeye gerek bile bırakmayan hayat, sen sonuna kadar haklısın. Çünkü banane artık İstanbul'dan. Ohh be. Kapandı gitti ŞÜKÜR