Olivia
Online
Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)
@Yaopeilan
✦ 【姚娴瑜】 Yáo Xián Yú ✦ เหยาเสวียนอวี้ | เพ่ยหลัน · ผู้รับฟังเสียงสรรพสิ่ง เงาเสียงสะท้อนนภา | เทพปกปักษ์ ตำแหน่ง: เสิ่นอู๋ | 2089y #TSHcommuSS2 #TSHcommu
อิงฮวาโหลว
Joined September 2025
180 Following
166 Followers
2.5K Posts
Pinned Tweet
「 玉兰清风拂面，素白花瓣随风舞
征兆——有神静听你心声
—姚娴瑜·霈兰，万物之声守护者 」
「 ยามลมอวี้หลันพัด กลีบดอกขาวลอยอาบแสง
นั่นคือสัญญาณว่ามีเทพองค์หนึ่งเฝ้าฟังเสียงใจของเจ้า
—เหยา���สวียนอวี้ ผู้สักการ์ณาเสียงสรรพสิ่ง 」
doc • https://t.co/mXbrw73rsT
#TSHcommuSS2 #TSHcommu
@huihuangcai ( ดี ดีเพราะว่าฮุ่ยหวงโต ถ้าฮุ่ยหวงไม่โตเดี๋ยวกลายเป็นว่ากินเด็ก )
( โตเถอะ อยากเป็นเทพปกปักษ์ที่ดี )
( หย่อนภาพตอนเด็กไว้! ไม่น่าโตเลย 💔 )
( หย่อนภาพตอนเด็กไว้! ไม่น่าโตเลย 💔 )
@LiuFan_TSH ( เค้าว่าคุณต้องฮึ้บขึ้นมาทำ��ั่วสักมูแล้วค่ะ! )
“เหล่าเทพมิได้ถูกมองสู��ส่งไปตลอด แลก็มิได้บริสุทธิ์ดังที่ท่านกล่าว”
“พวกเราล้วนมีความคิดเป็นของตนเอง เพียงแต่มีกฎเกณฑ์ที่เคร่งครัด แตกต่างจากเผ่ามารเท่านั้น”
“ในสายตาผู้คน เผ่ามารย่อมเป็นฝ่ายชั่ว ส่วนเหล่าเทพย่อมดูสูงส่งกว่า…”
เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวต่อช้า ๆ
“ทว่า เพียงถ้อยคำไม่กี่คำ ทวยเทพก็อาจกลับกลายเป็นปีศาจในสายตาผู้อื่นได้แล้ว”
“หากให้ข้าพูดตามที่คิด เห็นทีพวกเราจักใกล้เคียงกับมนุษย์มากกว่าที่ใครยอมรับ มีทั้งโลภ โกรธ หลง เพียงแต่เทพส่วนใหญ่มักทะนงตนว่าบริสุทธิ์ เพราะถือกำเนิดมาเป็นเทพตั้งแต่ต้น”
“หารู้ไม่…ยังมีผู้คนอีกหลายเผ่าพันธุ์ที่มีจิตใจดีกว่าเทพเสีย��ีก”
เขากล่าวพลางยิ้มบาง ๆ ราวกับมิได้ถือสาในความจริงนั้น
“ท่านเองก็เคยเห็นความวุ่นวายในที่ประชุมเหล่าเทพมาแล้ว ความโกรธ ความระแวง ความแตกแยก การใส่ร้ายกัน แม้จักมีหลักฐานปรากฏชัดเพียงใดก็ตาม”
“เทพ…ก็เป็นเช่นนี้”
เขาหยุดพูดไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงแผ่วลงเล็กน้อย
“ที่ข้ายังอยู่ครบสามสิบสองได้ เห็นทีคงเป็นเพราะความเมตตาของนฤบา���มารกระมัง”
ถ้อยคำนั้นจบลงพร้อมเสียงหัวเราะเบา ๆ
“เพราะโดยมากแล้ว เทพที่ได้พบกับนาง นางก็มิได้กระทำอันใดรุนแรง เพียงคงเห็นว่า…มิมีค่าพอให้เหลียวแลกระมัง”
เมื่ออีกฝ่ายเอ่ยถึงภูติน้อย เขาก็เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นเล็กน้อย
“ผู้ที่หลับใหลอยู่…เป็นคนสนิทของนางหรือไม่ หากเป็นเช่นนั้น คงน่าเสียใจไม่น้อย”
เขานึกอะไรขึ้นได้ จึงเอ่ยเสริมอย่างครุ่นคิด
“อ่า…หรือว่าข้าเคยได้ยินเรื่องนี้มาบ้างแล้ว? เรื่องราวช่างมากมายเหลือเกิน ทั้งโชวเหยี่ยนเองก็ด้วย แต่หากเป็นเรื่องใหญ่โตจริง ทางสวรรค์คงมีข่าวแจ้งมาถึงพวกเราแน่นอน”
เขาถอนหายใจเบา ๆ ราวกับยอมรับชะตาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
“ข้าเองก็…มีเรื่องที่จำต้องไปรายงานต่อสวรรค์เบื้องบนเช่นกัน”
เหมือนจะผงกหัว แต่แล้วก็ส่ายหัวออกมา
“จักกล่าวเช่นนั้นก็มิผิดนัก”
สุ้มเสียงอ่อนนุ่มเอ่ยขึ้น พลางนึกย้อนถึงเหตุการณ์ก่อนหน้า
“คราแรกข้าเห็นว่าเป็นการพูดคุยปกติของเผ่ามาร”
ภาพมารล่มเรือนอนจมกองเลือด ภายใต้ฝ่าเท้าขององค์ราชันเผ่ามาร ผุดขึ้นมาในความคิด—ภาพที่ผู้ใดพบเห็นก็ย่อมรู้ได้ทันทีว่าไม่อาจเรียกว่าปกติได้ ทว่าองค์เทพปกปักษ์ผู้นี้กลับรับรู้ถึงคว���มสัมพันธ์ที่แฝงอยู่ หากคิดจะสังหารกันจริง อีกฝ่ายคงสิ้นชีวิตไปนานแล้วก่อนที่เขาจะได้เห็นเหตุการณ์นั้น
“แต่เมื่อได้พบนฤบาลมารเข้า…เรื่องกลับใหญ่โตขึ้นเสียทีเดียว
ข้าเพียงเดินไปส่งผู้บาดเจ็บกลับสู่ดินแดนเท่านั้นเอง”
“และดูเหมือนว่าเป้าหมายของนาง ครานี้จักมิใช่เทพอีกตามเคย หากเป็นมารด้วยกันเองเสียมากกว่า”
เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยสรุปด้วยน้���เสียงครุ่นคิดปนสงสัย
“อืม…หากจักกล่าวกันตามตรง เรื่องนี้ก็ดูคล้ายศึกแย่งชิงอำนาจของพวกมนุษย์อยู่ไม่น้อยกระมัง?”
“ท่านเล่า…มีสิ่งใดเกิดขึ้นบ้าง”
สุดท้ายก็วกกลับมาที่เดิม ผู้ที่ถูกพาดพิงว่าเป็นคนซนกลับเบนสายตาหลบไปเล็กน้อย
“หากข้ากล่าวว่า ข้าเพียงออกไปเดินเล่นเท่านั้น…ท่านจักเชื่อหร���อไม่เล่า”
น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาฟังดูเรียบง่ายราวกับเป็นเรื่องที่ไม่คว��มีผู้ใดตั้งข้อสงสัย ถ้อยคำที่เอ่ยออกมาฟังดูเป็นเรื่องธรรมดา หากผู้ใดได้ยินก็คงยากจะเชื่อทั้งสิ้น และดูเหมือนเหยาเสวียนอวี้เองก็พอจะรู้ว่าอีกฝ่ายคงมิได้เชื่อคำพูดนั้นนัก
“อ่า…จักกล่าวเช่นไรดีเล่า”
เสียงนั้นทอดยาวออกมา คล้ายกำลังชั่งใจว่าจะเริ่มต้นอธิบายจากจุดใด พลางยิ้มบาง ๆ คล้ายกำลังค้นหาคำอธิบายที่ฟังดูปลอดภัยที่สุด
“ข้าก็เพียง…เดินไปเรื่อย ��� เท่านั้น”
เขาเว้นจังหวะ กล่าวจบก็รีบเสริมขึ้นมาอย่างไม่ทันคิดนัก
“เพียงแต่สถานที่ที่เดินอยู่นั้น…ออกจะผิดแผกจากปกติไปสักหน่อย”
เขาหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงเดิม ราวกับเป็นเรื่องเล็กน้อยจนไม่ควรกล่าวถึง
“และก็…บังเอิญพบมารเหมันต์ มารล่มเรือ รวมถึงนฤบาลมารเข้าเท่านั้นเอง?”
ประโยคสุดท้ายถูกเอ่ยออกมาอย่างสบายอารมณ์เกินเหตุ คล้ายเพ���่งนึกขึ้นได้ว่าควรบอกไปให้ครบ
เขาปล่อยให้อีกฝ่ายกล่าวต่อไป ขณะตนเองตักข้าวต้มรับประทานอย่างเชื่องช้า ความคิดพลันไหลตามถ้อยคำที่ได้ยิน ดูท่าเทพปกปักษ์คงมองว่าท่านนั้นเป็นบุคคลที่เด็กน้อยยากจะชื่นชอบ ความเคร่งครัดที่ยึดมั่นในระเบียบแบบแผน หากเด็กคนใดต้องเผชิญ ก็คงมีแต่น้ำตาเป็นแน่ นับว่ายังดีที่ท่านนั��นยังพอมีรอยยิ้มให้เห็น มิฉะนั้นคงน่ากลัวยิ่งนัก
“สบายดีก็ดีแล้ว”
เขาเอ่ยขึ้นพลางวางช้อนลง เสียงนุ่มนั้นแผ่วสงบ
“เรื่องเช่นนี้ คงต้องอาศัยเวลาเยียวยาจิตใจอยู่ไม่น้อย เพียงผู้ใหญ่ยังต้องใช้เวลานาน นับ��ระสาอะไรกับเด็กเล่า จะไม่ให้เป็นห่วงได้อย่างไร”
ถ้อยคำถูกเอ่ยออกมาอย่างเรียบง่าย นัยน์ตาหงส์สีทองทอดมองไปยังเทพมรรยาทซึ่งกำลังถอนหายใจเบา ๆ
เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย คล้ายครุ่นคิด ก่อนจะยกมุมปากขึ้นบาง ๆ ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้
“หากท่านเป็นครูสอนสั่งเด็ก…”
เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ราวกับตั้งใจแกล้ง
“เด็กน้อยคงหวาดกลัวจนไม่กล้าเงยหน้ามองเป็นแน่”
แล้วจึงเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่เจือแววหยอกเย้าอย่างไม่ปิดบัง
“เพียงนั่งอยู่เฉย ๆ ก็เคร่งครัดถึงเพียงนี้ ข้ายังอดสงสารเด็กผู้นั้นมิได้เลย”
ดวงตาหงส์ทองสบมองอีกฝ่าย ก่อนจะเอ่ยถามต่อ
“เหนื่อยหรือ? หมายถึงผู้ใดกันเล่า??”
“หรือว่าที่ถอนหายใจเมื่อครู่…ท่านกำลังเหนื่อยกับใครบางคนอยู่กันแน่”
“ข้ามิรู้ว่าท่านใช้หลักใดในการตัดสินเรื่องผิดมรรยาท…แต่ก็คงมีกฎเกณฑ์ของมันกระมัง”
เขาเอ่ยขึ้น ก่อนจะยกช้อนตักข้าวต้มขึ้นชิมเพียงคำหนึ่ง แล้วจึงกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงสงบ
“สำหรับข้า เรื่องผิดมรรยาทนั้นย่อมต้องพิจารณาถึงความหนักเบา หากเป็นเพียงความผิดพลาดเล็กน้อย ก็มิควรถือสาอันใดนัก”
“อาจมีเพียงการตักเตือนบ้างเท่านั้น? ท่านเองก็คงมีกฎเ���ณฑ์ในการแยกแยะถูกผิดอยู่แล้ว มิใช่หรือ”
คำถามนั้นถูกเอ่ยออกไปอย่างไม่จริงจังนัก ราวกับมิได้คาดหวังคำตอบอย่างแน่ชัด
“ที่ข้าคิดเช่นนี้…คงเป็นเพราะได้เฝ้าทอดมองสิ่งเหล่านี้มาเป็นเวลานานกระมัง”
เขากล่าวต่ออย่างแผ่วเบา
“เมื่อเฝ้าทอดมองโลกมานานพอจะรู้ว่า…ความโลภ คือรากเหง้าของหายนะทั้งปวง”
“ความโลภส่วนตนของผู้คนนั้น ย่อมก่อ���ห้เกิดความเดือดร้อนไม่ทางตรงก็ทางอ้อม หากได้ลิ้มรสความโลภเพียงครั้งเดียว ก็ย่อมถวิลหาสิ่งที่ใหญ่กว่ากว่าเดิมไม่รู้จบ”
“เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเวลานี้…จะเรียกว่าเป็นผลจากความโลภ ก็คงไม่ผิดนัก”
มือเรียวตักเนื้อปลาขึ้นมาชิมอย่างเชื่องช้า ราวกับมิได้เร่งรีบสิ่งใด ก่อนจะหยุดชั่วครู่
“แล้วเด็กน้อยผู้นั้น…สบายดีหรือไม่”
เขาเลิกคิ้วขึ้นเพียงเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามนั้น ก่อนจะส่งถ้วยชาคืนไป ���ละรับชามข้าวต้มปลาไว้ในมือ ดวงตาหงส์สีทองทอดมองไอร้อนที่ลอยกรุ่นจากอาหารตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยเสียงนุ่ม
“ท่านก็คิดว่าสิ่งนั้นหาใช่หน้าที่ของข้าไม่ อย่างนั้นหรือ?”
ถ้อยคำที่เอ่ยมิได้แฝงการตำหนิ หากเป็นเพียงคำถามที่เกิดจากความฉงนใจเท่านั้น
“ท่านคือเทพแห่งมรรยาท ส่วนข้า…เป็นเทพปกปักษ์ หน้าที่นั้นย่อมปรากฏอยู่แล้วในนามของข้า”
เขากล่าวโดยมิได้เงยหน้าขึ้น เพียงทอดสายตามองชามข้าวต้มปลาที่ยังคงส่งไออุ่นอย่างเงียบงัน
“โดยมากแล้ว…เรื่องส่วนตนมักนำพาไปสู่การศึก และจบลงด้วยชีวิตผู้คนที่ต้องล้มตาย”
เขาเว้นจังหวะ ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงแผ่วต่ำ
“ข้าเอง…ก็หวังให้เรื่องนี้สิ้นสุดลงโดยเร็วเช่นกัน”
“ทว่า ดูท่าแล้ว…คงหาได้เป็นเช่นนั้นไม่”
@huihuangcai (แปลกดี เปิดแจ้งเตือนแล้วแท้ๆ.....)
( พี่ตอบนุตอนไหนคะ /ตบทวิต ก็ว่ารู้สึกแปลกๆว่าตอบแล้วหรือเปล่า 😭 )
@Yaopeilan ครั้นเห็นว่าลืมตาขึ้นมาแล้ว หลิงหูฮุ่ยหวงก็เดินกลับไปเปิดปิ่นโตไม้รินชาขิงแบ่งจากกา รวมถึงตักเนื้อปลากับผักลงถ้วยข้าวต้มให้
“อภัยข้าเถิด เห็นท่านเจ็บตัวเดือนละทีสองทีเช่นนี้ ข้าก็ไม่แน่ใจว่าควรนิยามอย่างไรนอกจากซน”
ดูจะไม่สำนึกผิดแม้แต่น้อย แต่ก็มิได้ว่ากล่าวเป็นจริงเป็นจ��ง
+
( นุมาเป็นชิปเปอร์ค่ะ 😭😭)
หมอกไอหนาวปกคลุมทั่วบริเวณหน้าผา ทอดสายตาลงไปจากที่ตรงนี้ก็ปรากฎภาพของเมืองที่มีหิมะปกคลุมตลอดทั้งปี ใบของต้นจันทราขาวสว่างงดงามอยู่ท่ามกลางความมืดสลัวของฟ้าสาง บ้านเร��อนร้านค้ายังคงปิดสนิทในยามเช้าตรู่ แต่กระนั้นก็ยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้คนและการใช้ชีวิต
เรือนผมสีดำพัดปลิวไปตามสายลม เช่นเดียวอาภรณ์ลากยาว นัยน์ตา��ี่มองแล้วดูคลับคล้ายกับดอกไม้แห่งสายลมค่อย ๆ หรี่ลงจนปิด หมุนตัวก้าวเดินไปยังทิศทางหนึ่งที่ไร้ใครคนใดจะสัมผัสและรับรู้
เสียงนิ่งทุ้มพึมพัมออกมาอย่างเรียบเฉยจนไม่อาจรับรู้ได้ถึงความรู้สึกใด
“นี่..น่ะหรือ”
แสงจากรุ่งอรุณสาดส่องไปทั่วพื้นที่
เป็นดั่งเคย ไม่เคยแปรเปลี่ยนแม้ใครจะจากไปหรือกลับมา…ใช่หรือไม่กันนะ?
.
.
.
‘เคยได้ยินชื่อของเมืองตงชิงซานหรือไม่’
‘อะไร’
‘ลือกันว่าที่แห่งนั้นถูกสร้างขึ้นจากเทพบรรพกาล เห็นว่าคราวนี้จักไปเยี่ยมเยือนได้แล้วหนา’
‘..อะไรของเจ้า’
‘?’
‘เมื่อวันก่อนยังคิดอยากให้ข้าทำสงคราม คราวนี้กลับทำตัวราวกับคิดอยากเดินทางท่องเที่ยว’
‘... เอาเถอะน่า ท่าน[ ] หากจะไปด้วยกันก็อย่าบ่นให้มากความนัก’
‘ใครจะไปกับเจ้า’
‘ท่านไง’
‘...’
‘ไปเมืองตงชิงซานด้วยกันเถิด’
‘...’
‘ไปกับข้า’
![Tongshingsan's tweet photo. หมอกไอหนาวปกคลุมทั่วบริเวณหน้าผา ทอดสายตาลงไปจากที่ตรงนี้ก็ปรากฎภาพของเมืองที่มีหิมะปกคลุมตลอดทั้งปี ใบของต้นจันทราขาวสว่างงดงามอยู่ท่ามกลางความมืดสลัวของฟ้าสาง บ้านเร��อนร้านค้ายังคงปิดสนิทในยามเช้าตรู่ แต่กระนั้นก็ยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้คนและการใช้ชีวิต
เรือนผมสีดำพัดปลิวไปตามสายลม เช่นเดียวอาภรณ์ลากยาว นัยน์ตา��ี่มองแล้วดูคลับคล้ายกับดอกไม้แห่งสายลมค่อย ๆ หรี่ลงจนปิด หมุนตัวก้าวเดินไปยังทิศทางหนึ่งที่ไร้ใครคนใดจะสัมผัสและรับรู้
เสียงนิ่งทุ้มพึมพัมออกมาอย่างเรียบเฉยจนไม่อาจรับรู้ได้ถึงความรู้สึกใด
“นี่..น่ะหรือ”
แสงจากรุ่งอรุณสาดส่องไปทั่วพื้นที่
เป็นดั่งเคย ไม่เคยแปรเปลี่ยนแม้ใครจะจากไปหรือกลับมา…ใช่หรือไม่กันนะ?
.
.
.
‘เคยได้ยินชื่อของเมืองตงชิงซานหรือไม่’
‘อะไร’
‘ลือกันว่าที่แห่งนั้นถูกสร้างขึ้นจากเทพบรรพกาล เห็นว่าคราวนี้จักไปเยี่ยมเยือนได้แล้วหนา’
‘..อะไรของเจ้า’
‘?’
‘เมื่อวันก่อนยังคิดอยากให้ข้าทำสงคราม คราวนี้กลับทำตัวราวกับคิดอยากเดินทางท่องเที่ยว’
‘... เอาเถอะน่า ท่าน[ ] หากจะไปด้วยกันก็อย่าบ่นให้มากความนัก’
‘ใครจะไปกับเจ้า’
‘ท่านไง’
‘...’
‘ไปเมืองตงชิงซานด้วยกันเถิด’
‘...’
‘ไปกับข้า’](https://pbs.twimg.com/media/G-84s71XgAAT4dG.jpg)
ครั้นเห็นท่วงท่าการปรนนิบัตินั้น เหยาเสวียนอวี้ก็อดพยักหน้าอย่างพึงใจไม่ได้ ดูท่าจะพอใจกับการดูแลในครานี้อยู่ไม่น้อย (?)
ทว่าเพียงอีกฝ่ายเอ่ยปาก ดวงหน้าที่แต้มด้วยความพอใจก็พลันกระตุกเล็กน้อย คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันจาง ๆ
“เทพมรรยาท นั่นเรียกการปฏิบัติหน้าที่”
ริมฝีปากบางเอ่ยโต้กลับแทบจะในทันควัน
กระนั้น เมื่อถ้วยช��ถูกยื่นมาตรงหน้า คำพูดโต้แย้งก็หยุดลง เหยาเสวียนอวี้ยื่นมือรับมาอย่างไม่ถือสา ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อนนุ่ม
“ขอบคุณ”
กล่าวจบก็รับ 'สินบน' นั้นมาโดยดี ยกถ้วยขึ้นจิบชาอุ่นช้า ๆ ราวกับไม่รู้ไม่ชี้
ชั่วขณะหนึ่งจึงเอ่ยเสริมในใจ—
ถือเสียว่าข้าจักไม่เอ่ยแย้งให้มากความ เพราะสินบนถ้วยนี้แล้วกัน
เหยาเสวียนอวี้ขยับกายเพียงเล็กน้อย ก่อนจะหยัดลุกขึ้นนั่งเมื่อได้ยินเสียงเอ่ยเรียกนามของตน
เขาจัดแจงอิริยาบถอย่างเรียบร้อย มือเรียวข้างหนึ่งสะบัดชายอาภรณ์ยาวที่คลี่อยู่ ก่อนวางลงบนหน้าตักอย่างสงบเสงี่ยม
“เทพมารยาท?” สุรเสียงเอื้อนเอ่ยแผ่วเบา แฝงไว้ด้วยความประหลาดใจ มิคาดคิดว่าจะได้พบอีกฝ่าย ณ ���ำหนักเยียวยาแห่งนี้
“ท่าน…?” ราวกับจะซักถามว่ามาเพื่อสิ่งใด ทว่าดวงหน้างามซึ่งเพิ่งลืมตาตื่นกลับกลืนคำถามนั้นลง ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นถ้อยคำอื่นแทน
“เป็นข้า…ซนหรือ?”
“เอ่ยผิดไปหรือไม่?”
เขาขมวดคิ้วน้อย ๆ น้ำเสียงยังคงอ่อน���ยน หากรอยยิ้มที่คลี่ออกกลับบ่งบอกชัดว่าองค์เทพปกปักษ์เพียงเอ่ยยียวนเท่านั้น มือเรียวหยิบพัดขึ้นมาบิดเล่นอยู่ที่ชายพัด ปิดครึ่งล่างของใบหน้าไว้ พลางยิ้มจนดวงตาโค้งงอ
“ข้าจำได้ว่า…ยังมิได้กระทำอันใดเลย“
@Luofangrong_TSH ( มันคือชะตาที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง )
( อันนี้คือ ตกใจกลัวสุดขีดและสลบ โอ้โห ปริ้นเซสมากลูกแม่—)
- เทิร์นสุดท้าย -
[ ภายในป่า]
@XiangRong_TSH @Jiangyanzhiyuan @ZhaoCangmin_TSH @feithegoat001
นางปาท่านราวกับปาลูกบอลของเล่นลูกหนึ่งไปทางตัวของเจี้ยงเหยียนเมื่อได้รับคำตอบของคำถามตน มุ่งหน้าไปยังทิศทางหนึ่งโดยไม่รีรอเสวนา
จะตามไปหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับพวกท่านแล้ว
_____
[ เขตแดนติดกับแดนมาร ]
@Yaopeilan @MengPu_TSH
“ข้ามิใช่เด็กน้อยที่คาดหวังดินแดนอันสงบสุขและปลอดภัยไร้ราคีหรือรอยแปดเปื้อน เพียงเป็นดินแดนที่จะคงอยู่อย่างที่มันควรจะเป็นมาตั้งแต่แรก”
เค้นหัวเราะให้กับคำว่าช่ว��เหลือซึ่งกันและกัน มิได้ตอบสิ่งใดให้กับคำพูดที่ดูจักเข้าใจผิดไปบ้างนั้น
เขามิได้จับมือของท่านเอาไว้ ทว่ากลับชะงักไปเล็กน้อยเมื่อคราวที่ท่านกล่าวถามขึ้นมาเกี่ยวกับการจากไป
“...”
“ใครเล่าจะต้องการจากไป ทั้ง ๆ ที่ยังมิบรรลุเป้าหมาย”
ท่านเห็นนัยน์ตาของเขาสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับเสียงหัวเราะในลำคอที่คราวนี้ดูจะไร้การส่อเสียดไปที่ใครคนใด
“แม้���ามนี้ท่านผู้นั้นจะยังหาเหตุผลที่จะทำสงครามกับนางมิได้ ทว่าอีกสิบปี ร้อยปี หรือต่อให้จะเป็นอีกพันปี ใครเล่าจะรู้”
“ดินแดนมารจักต้องกลับมาเป็นของเหล่ามาร หาใช่ไข่มุกแตกร้าวที่ร่วงหล่นสู่โคลนตม-”
ฉั๊วะ!
ยังไม่ทันสิ้นสุดประโยคนั้นของเขาดี พวกท่านก็เห็นว่ามือข้างหนึ่งถูกแทงเข้าที่ตัวเขาจากทางด้านหลัง โดยไร้ซึ่งกลิ่นอายหรือพลังใดให้สัมผัสได้
!!!
“อะ- แ���่ก แค่ก ๆ ”
มารล่ม���รือสำลักโลกหิตก้อนใหญ่ออกมาอีกครั้ง สายตาเหลือบมองไปยังคนด้านหลังที่โผล่มาอย่างถูกจังหวะเวลา
เขาหัวเราะ
“นฤบาล…มาร..”
“สักวันหนึ่ง นายท่านจักปลิดชีวิตของเจ้า”
ดวงตาสีทองของนางสว่างวาบขึ้นมา นางดึงมือออกจาหร่างของเซิ่นไฮ่ และทำให้เขาที่กำลังบาดเจ็บรุนแรงไม่อาจประครองตัวได้อีก
ล้มลงไป พร้อมกับคำสุดท้ายที่ได้ยินทั่วกันทั้งผู้ที่อยู่ก่อนและตามมา��ายหลัง
“จงหวาดกลัวเสีย”
ท่านสัมผัสได้ถึงก้อนพลังที่ถูกส่งจากมารล่มเรือไปสู่นฤบารมาร รวมถึงพวกท่านทั้งหมดที่อยู่โดยรอบ เดิมทีแล้วก้อนพลังระดับนี้นั้นคงมิสามารถทำให้นางสะทกสะท้านได้
เพียงแต่ยามนั้นเอง พวกท่านก็ได้รู้ว่ามันมิใช้พลังที่มีไว้ใช้โจมตีทางกาย หากแต่เป็นความรู้สึก ‘หวาดกลัว’ ที่เสียดแทงเข้าทุกอนูสัมผัสตามคำพูดจากปากผู้ที่ยามนี้สิ้นชีวิตลงไปต่อหน้าต่อตาพวกท่าน
ทั้งยังได้ ‘หวาดกลัว’ จากกลิ่นอายไอมาร��องนฤบารมารที่แผ่พวยพุ่งออกมาอย่างไม่อาจสะกัดกั้น
ก่อนจะสิ้นสติไปด้วยภาพสุดท้ายของนฤบารมารที่พุ่งตัวไปทางแดนมาร
รู้ตัวอีกที พวกท่านทั้งหมดก็มาอยู่ที่หอเยียวยาบนสวรรค์เสียแล้ว
- ปิดโรล -
ถือว่าจบรูทแล้ว (ส่งคะแนนได้) สำหรับผู้เล่นที่ยังอยากคุยกับเพื่อน ๆ ภายในพื้นที่ภายในป่า/หอเยียวยาสวรรค์ ก็ยังสามารถโรลกันต่อได้ตามสะดวกเลยค่า
@Yuezuan_ ( นุมาเป็าม้า )
@TSH_Xiaoyin ( น่ารักเนอะะ )
@Liufeijen_mumu ( กลายเป็นเบี้ยนไปซะแล้ว )
Last Seen Users on Sotwe
LEMARI OMETV
Seen from Turkey
Latin Twink 🔥
Seen from Germany
🔞💯Swinger,Cuckold💯🔞
Seen from Germany
Stretched Couple 
Seen from Indonesia
Goddess Mel 💗
Seen from Germany
s
Seen from Indonesia
León Regio (madre e hijo)
Seen from Guatemala
Aiman
Seen from Malaysia
mehmet sibel çift
Seen from Germany
I Love Cumwalks (250k) 🔞
Most Popular Users
Elon Musk
@elonmusk
240.8M followers
Barack Obama
@barackobama
119.2M followers
Donald J. Trump
@realdonaldtrump
111.7M followers
Cristiano Ronaldo
@cristiano
111.2M followers
Narendra Modi
@narendramodi
107M followers
Rihanna
@rihanna
97.8M followers
NASA
@nasa
92.2M followers
Justin Bieber
@justinbieber
91M followers
KATY PERRY
@katyperry
88M followers
Taylor Swift
@taylorswift13
81.8M followers
Lady Gaga
@ladygaga
73.3M followers
Virat Kohli
@imvkohli
70.4M followers
Kim Kardashian
@kimkardashian
69.9M followers
YouTube
@youtube
68.7M followers
Bill Gates
@billgates
64.1M followers
Neymar Jr
@neymarjr
63.2M followers
The Ellen Show
@theellenshow
62.4M followers
CNN
@cnn
61.9M followers
Selena Gomez
@selenagomez
61M followers
X
@x
60.8M followers