متاسفانه براثر انفجار دمنده، یکی از داوطلبان حاضر در آتشسوزی کوه بدیل بهبهان جان شیرینش را از دست داد و دو تن مجروح شدند.
همچنان پیگیر نحوه حادثه و وضعیت مجروحان هستم.
بعد از فرونشاندن آتش، تکتک درختان شعلهوری که در شیب قرار دارند و امکان سقوط آنها وجود دارد، سنگچین و با خاکریزی خاموش و اَمن میگردند. کار بسیار سخت، طاقتفرسا و زمانبری است.
#پاينده_ایران
از منظر انسانی و اخلاقی پیشنیاز گریهی امسال بر کشتگان عاشورا و سوگواری برای دخترکان #مدرسه_میناب، این است که برای #کشتگان_دیماه هم جگرت آتش گرفته باشد.
الهام صادقی، بازمانده حادثه بمباران منطقه هفتون اصفهان، جان باخت. الهام ۷ ساعت زیر آوار گرفتار بود و توسط نیروهای ا��دادی نجات پیدا کرد، اما همسرش حسین ملکی و دو فرزندش شاهین و شاهان ملکی کشته شده بودند. #الهام_صادقی پس از حدود دو ماه و نیم دق کرد و رفت...
شوربختانه آتشسوزیهای زاگرس امسال نیز ادامه دارد و با توجه به بارشهای مناسب و افزایش پوشش علفی، پیشبینی میشود خسارات و حجم آتشسوزیها بیش از گذشته باشد. انتظار میرود با توجه به شرایط ویژه کشور، همکار و همراهی بیشتری بین مردم و داوطلبان بوجود آید.
کبیرکوه ایلام
سالها در دلهرهآورترین نواحی کوهستانها و جنگلهای زاگرس ایرانزمین، با همه خطرات و دشواریها، برای خاموشی آتش و سبز ماندن زیستبوم میهن ایستادیم. از سوختگی و مارگزیدگی تا رویارویی با حیات وحش در مناطق سختگذر و ساعتها فاصلهی امکانِ امدادرسانی، خطر همیشه پشتسر و بیخ گوش ما بوده است.
شبهای بسیاری را در تاریکی کوهستان و زیر سقف آسمان و روی صخره به صبح رساندیم. ساعتها در گرمای طاقتفرسا و در مسیرهای شیبدار گام برداشتیم و درد جسمی و رنج روحی راه را به جان خریدیم تا شاید شعلهای زودتر خاموش شود و جنگلی سبزتر بماند.
در زمانهای که محیطزیست به یک ابزار گفتمانی برای تحقیر ملت ایران، لگدمالکردن اندیشه نوین ایرانی و سلاحی برای کوبیدن حاکمیتهای ملی بود و میرفت که سیر باشکوه و پر از فراز و فرود تاریخی ایران را مضمحل و درهم کوبد و ناکارامدیهای این حوزه به چماقی مدرن برای برگرداندن به ارتجاع قومی و تجزیه ایران بدل گردد، بیهیچ لکنتی، بدون کوچکترین تردیدی و با اراده و کسب آگاهی و اسناد کافی آن را به بازوی حاکمیت ملی، محافظهکار و مدرن ایران تبدیل کردیم؛ تا جایی که داوطلبان و مردم به عشق میهن به دلِ آتش و بحرانها محیطزیستی میزنند.
اما سختی این مسیر تنها به ماهیت آتش و طبیعت وحشی محدود نبود. تهمتها، سوءبرداشتها و بدگمانیهای افراد، چشم رقباییِ سازمانهای دولتی در کنار نگاه غضبآلود و بدبین نهادهای امنیتی-اطلاعاتی و سرانجامِ حبس نیز بخشی از بهایی بود که پرداختیم؛ اگر گذران عمر را فعلا نادیده بگیرم.
با همه مکافات و رنجها و تنبیهها این مسیر پر فراز و نشیب همواره برای من معنایی مقدس داشته است؛ انگیزهای که هر بار مرا برای ادامه راه استوارتر کرده و خستگی را بیمعناتر: ایران.
ایرانِ بزرگ، زیبا، باشکوه و فرهنگی؛ سرزمینی که ��رنها از دل تاریکیها، فراز و فرودها و آزمونهای تاریخ، گذشته و راه خود را یافته است و وحوشِ بیگانه و حکمرانان دیوانه را در خودِ فرهنگی و ادبی حل کرده و به دنیای تمدن معرفی نموده است.
و من، به عنوان فرزندِ بدهکارِ این غنای تمدنی، تنها آرزویم بود در میان خورشیدهای تابان بر این سرزمین، تارِ نوری برای پاسداشت زیستبوم و عنصری از گذار و تحویل اَمن ژینایی سرزمینم به کودکان، زیستمندان و باشندگانش باشم.
#پاینده_ایران #روز_جهانی_محیط_زیست
سه نکته مهم از جنگ ۴۰ روزه از دید من:
۱. فاجعهی جنایتِ مدرسه میناب، بدونشک در حافظه ایرانیان به عنوان یک کینهی تاریخی ثبت خواهد شد.
۲. طَمَع امارات متفرقه عربی به جزایر تاریخی ایران میتواند مهمترین دلیل برای نگرانی تمامیتارضی ایران در بحبوحه جنگ و ناآرامی باشد.
۳. بمباران پایگاههای گروهکهای ضدکُردی ساکن اقلیم کردستان عراق در روز ۴ام جنگ توسط ارتش، هوشمندانهترین اقدام جنگ برای جلوگیری از پروسه جنگ داخلی بود.
#پاينده_ایران