حالا اگر ایرانیهای داخل کشور بخوان آخر هفته برن کافه یا مهمونی یا کنسرت که ۲ ساعت بدبختیهاشون رو فراموش کنند، همین دیاسپورای ساکن لسآنجلس خودش رو جر میده.
وقاحت یعنی ماهها به مردم بفروشی که «این آخرین نبرده» و جنگ «آخرین راه نجات»، بعد وقتی نه آن نبرد آخرین شد، نه جنگ راه نجات و جمهوری اسلامی موند و وحشیتر از همیشه به جان مردم افتاد طلبکارانه بپرسی: «پس مبارزه مدنی چه شد؟»
مبارزه مدنی هیچ وقت وعده سقوط یک شبه، پیروزی فوری یا توقف فوری اعدام نداده بود. این شما بودید که این رویاها رو میفروختید.
مسئول مستقیم اعدامها جمهوری اسلامیه اما کسانی که جنگ رو نسخه نجات معرفی کردن و هشدارها درباره تشدید سرکوب، امنیتیتر شدن کشور و عقب رونده شدن جامعه مدنی رو نادیده گرفتن امروز حق ندارن طلبکار مبارزه مدنی بشن. اگر مسئولیتپذیر نیستید حداقل وقیح نباشید و فرافکنی نکنید.
چه خوشتون بیاد چه نیاد جمهوری اسلامی با جنگ، تحریم و آتیش زدن بانک از بین نمیره. جمهوری اسلامی با جنبشهای مدنی تغییر میکنه. جنبش مهسا امینی بیشتر از جنگ جمهوری اسلامی رو تغییر داد.
آتشبس سویهی دیگهای هم داره، آتشبس با ملت، مذاکره با ملت، آزاد کردن زندانیان سیاسی، توقف اعدامها و پایان سیاست «النصر بالرعب» برای مردم ایران و حفاظت از مرزهای میهنی و احترام به قومیتهایی که بازی آمریکا و اسراییل رو نخوردند و پاسدار مرزها موندند.
هر شب و روزی که میگذره، میایم میگیم امشب بدترین شب بود، امشب صداها نزدیکتر بود...
خلاصش اینه که جنگ هر روزش بده، فقط یه روز و شبایی صداها به ما نزدیکتره یه سری روز و شبا ازمون دورتره.
به هر قیمتی بود وصل شدم تا بنویسم که زیست، هرچند پرمشقت، ۹۲ میلیون نفر ایرانی با سرعت زیادی در معرض تخریب و انهدام قرار گرفته، مردمانی که شاید با عاملیتی محدود در پیش از جنگ در تلاش برای تغییر بودند، و امروز تنها با چشمانی نگران شاهد فروریختن شهرهایشان هستند.
هر آجری در این کشور از ثروت این مردم روی آجر گذاشته شده. هرچه خراب میشود، آواریست بر روی سر این مردم و چند نسل آینده آن.
نگذارید ثروت این کشور با داستانسراییهای آزادی نابود شود!
جنگ بازی دو سر باخت برای کشور است،
یک سویش ویرانی با محدودیتهای مدنی و شهروندی بیش از پیش و سوی دیگرش ویرانی با بدهی عمری به مهاجمین.
اما کشاندن جنگ به زیرساختهای شهری نابودی زیستپذیری ایران، و شاید بخش بزرگی از این منطقه است.
بدون لکنت، بدون اما و اگر و با صدای بلند با آن مخالفت کنید!
از هر یک نفری که خارج از ایران نشسته و برای ما نسخه میپیچه، با حمله به نیروگاهها مشکلی نداره و کلا ذرهای درک از جنگ نداره بیزارم و متنفرم.
کونتونو جمع کنین بیاین ایران، مرزها هم که بازه بعد برامون توییت کنین از خوبیه جنگ و ساختن بهترش....