دقیقا این ترس داره دیوونم میکنه که تا پارسال چون رشتمو دوست نداشتم ذره ای برام مهم نبود ولی امسال با وجود بدترین اتفاقات زندگیم و سختترین سال، بازم از تلاش دست نکشیدم و میترسم نه تنها اندازه تلاشم بلکه حتی کمترشم نگیرم و امیدمو نسبت به همه چی از دست بدم.
کنکوری بودن اینطوریه که دلت برای کوچکترین چیزا تنگ میشه مثلا داشتم فکر میکردم الان پنجشنبه بعد کنکورم که همون روز قرار نیست کاری کنم چی حال میده و یهو اسکرول کردن تو اینستا به ذهنم رسید که چقدر دلم براش تنگ شده و یا اینکه بدون صدای الارم بیدار شدن و خوابیدن تا لنگ ظهر
کاش امسال بهم وحی میشد که قراره پوصندتا اتفاق از جهات مختلف بیوفته که یهو متحول نشم از اول سال درس بخونم و الان بعد کنکور نیاز باشه تا وارد شدن به دانشگاه فقط برم پیش تراپیست🥰
🚨در تاریخ بنویسد که
مراکز نظامی کشور تخیله شد
اما امتحانات دانش آموزان پا برجا ماند
مسولین کشور مانند موش در سوراخ فرار کردند اما دانش آموزان رو پیش فرستادن تا زیر موشک های آمریکا امتحان بدن
صبح از خواب پا میشی میبینی رهبر افغانستان رو کشتن، مادورو رو دستگیر کردن و مردمش خوشحالن.
اینجا اما ۲ ماه گذشته، خون جوونا هنوز رو زمینه، هرروز داریم روی خون قدم میزنیم و مردم دنیا توجه به یک میمون رو به این واقعه ترجیح میدن.
کصمادرت آخوند.