İnsan kırılır, sevgi körelir. Zaman her şeyi affetmeye yetmez bazen. Çok sevdiği için her şeyi sineye çekemez insan. Kötü gününde destek görmedikten, omzunu yaslayamadıktan sonra sevgi de biter. Sevgi emektir. Emek olmazsa bir hiç.
Sessiz insanları severim. Basit, kitap okuyan, arılar hakkında 2 saatlik bir belgesel izleyebilen, inanılmaz zeki ama yine de mütevazı ve özel kalmayı başaran insanları.
Verdiğim en iyi karar sessiz olmaktı. Kanıtlayacak hiçbir şeyim yok. Kimseyi harika bir insan olduğuma ikna etmiyorum. Kırmadığım şeyi düzeltmiyorum. Kimsenin değerimi bilmesi için savaşmıyorum. Kendimce ilerliyorum, mutluyum, huzurluyum.
Yaşım ilerledikçe, dedikodu yapan, drama yaratan, değerleri benimkilerle uyuşmayan, seçimlerime saygı duymayan, duygusal manipülasyon taktikleri kullanan, kaba olan, egosuyla hareket eden, kurban zihniyetine kapılan, hata yaptığında sorumluluk almayan insanlarla daha az zaman geçirmeyi tercih ediyorum.
Seni inciten şey ona dert olmuyorsa o insan
da anlamlı bir his aramanın, onunla bir bağ kurmanın hiçbir manası yok. Bazı şeyler için 'bu kadarmış' deyip, Usulca, gürültü patırtı yapmadan yürüyüp geçeceksin.