çocukları kendi isteği dışında aylarca başka yere gönderip, bi de salaktan haberi yokken bırakıp gidiyosunuz sonra terk edilme korkusuyla saçma sapan hareketler yapan yetişkinlere dönüşüyolar. bakmıcaksan doğurma hacı. 30 yaşındayım hala terapilerde bunu anlatıyorum
Abimle aramda 1.5 yaş var küçükken sürekli kavga ederdik ben hep ağlardım. Bi gün köye gittik babaanneme. Babaannem beni kurtdere güreşlerini izlemeye götürdü uzak yola. Döndüğümde annemler gitmişti. 1 hafta her gün ağlayarak annemi aramak istedim. Köyde 2 evde telefon vardı.
yanında kadın-erkek fark etmeksizin biri varken onun da güvenliğini hiçe sayıp tanımadığı insanlarla şiddetli kavgalara tutuşabilen insanlara saygım ve doğru oranda anlayışım sıfır ya
görüştüğüm bütün arkadaşlarım kemik kadro yakın çevre olduğu için arkadaş ve yakın arkadaş arasındaki farkı bilmiyorum. napıyosunuz düz arkadaşlarınızla
bugün hayattan herkesten ve her şeyden nefret edip oturup ağlamaya başladım sonra aklıma şuna bakmak geldi. ne değişti bilmiyorum döngümü 25ten sonra falan acayip sert yaşamaya başladım. reglimden önceki 1 hafta kin, nefret ve gözyaşı ve kontrol edemiyorum help