Oğlum ayak serçe parmağını kapıya vurdu ve acılar içinde yerde ağlarken usul usul yaklaşıp “acını paylaşıyorum lütfen sakin ol” dedim. Ya baba ne duruyorsun öyle bir şey yapsana krem mrem sür dedi. Instagram babalığım o an bitti. Kalk lan ayağa bir şey olmaz” diyip bıraktım orada
Oğlum (6) bana en sevdiğim iki parmağımı sordu.
Baş parmağım ve işaret parmağım olduğunu söyledim.
Neden onlar dedi . Onlar olmazsa NAH yapamam dedim.
"Artık benimde en sevdiğim iki parmağım bunlar o zaman" dedi ve hep nah yapıyor. Pedagoglara savaş açtım istemeden