Karma der ki: Biri senin için doğru olmadığında, evren onu hayatından sessizce alıp götürmez. Aksine, onu öğretmen gibi kullanır. Aynı kişiyi farklı zamanlarda, aynı acıyı farklı kılıflarda tekrar karşına çıkarır. Anlaman için, uyanman için, görmen için zorlar seni. Aynı yerde incinir, aynı sözde kırılır, aynı döngüde kaybolursun. Ta ki bir gün cesaret edip o döngüyü kırana kadar. Canın acısa bile bırakacak kadar güçlendiğin, kendine ihanet etmeyi bıraktığın o an, her şey değişir. Çünkü bu bir ceza değil, ilahi bir korumadır. Evren seni sana ait olmayan bir hikayeden alıp, hak ettiğin, tertemiz ve yepyeni bir sayfaya başlatmak için özgür bırakır. Çünkü asıl mucize, bıraktıktan sonra başlar.
Her şeyin kimyasını merak ediyorum. İki insan arasında kurulan mizahın, bir cookie’nin kusursuz dokusunun, bir melodinin hafızada bıraktığı izin… Görünenin kendisinden çok onu mümkün kılan mekanizmalar ilgimi çekiyor.
Hayatımda biri olunca bırak gözümle aldatmayı zihnimle bile aldatmazken siz nasıl aynı anda 2-3 hatta 4 kişiyi idare ediyorsunuz valla bu hakka girmektir bunun cinsiyeti yok bu arada artık sanırım herkes böyle ve ben numune kaldım gibi hissediyorum🤷🏼♀️
Pasta Şefi: Bölümünü tamamlamalısın
Gıda Mühendisi: Devam etmelisin
İç Mimar: Kesinlikle bunu kendine borçlusun
Ben: Acaba olur mu ya?!
Ailem: Yine mi Ankara’ya gideceksin Büşra!
Sakinleştim demek, aslında 'içimdeki yangını söndürdüm' demektir. Artık ne bir açıklama bekliyorum kimseden ne de bir özür. Kendi kendime kalmanın o soğuk ama dürüst huzuruna sığındım.