Sevmek, insana denizi ilk kez görmek gibi hissettirir. Baharın gelişine mutlu olmak, yüzüne vuran güneşin altında uzanmak, serin bir yaz akşamında yürüyüşe çıkmak gibi, sevdiğin şarkıya radyoda rast gelmek, puzzle’ın son parçasını takmak gibi hissettirir..
İnsanı hayata bağlayan, ayakta tutan, etrafına ışık saçtıran, yolda yürürken düşündükçe gülümseten şey geleceğe dair yaşanmasını heyecanla ve büyük bir tutkuyla beklediği hayalleriymiş.
Şöyle bir gerçek var ki; ailesinin şefkatle kabullendiği, benimsediği, sevgiye sararak büyüttüğü bir çocuğu, okulda da arkadaşları kabul ediyor, onaylıyor ve saygı duyuyor.