veda edebilmek belki yıllara yayılan bir süreç. kimse, bir gecede "evet vedalaştım ve bitti" diye işin içinden tek avazda çıkamaz. ben; ayrıldım sandığım herkesi, gittiğim her yere yanımda götürdüğümde anladım aslında kimseyle kolaylıkla vedalaşamadığımı. "gömdüm bitti" diye bir şey yokmuş. o meseleyi aşana kadar, o hasreti bitirene kadar insanın canı çıkıyormuş, kalbi yerinden sökülüyormuş gibi geliyormuş ama zaman geçince buna da alışıyormuş.