Kimsenin bile isteye canını yakmadım şu zamana kadar. Kalbimi hep temiz tutmaya, iyi insan olmaya çalıştım. Bunu birisi için değil kendim için yaptım ama gücüm kalmadı artık. Yeniden güçlenirim dedim ama nafile. Yavaş yavaş tükeniyorum.
Bir seçenek değil, öncelik olmak için çabaladım her defasında.
Gösterdiğimiz iltimas sizi göklere çıkarıyorsa, seçeneğiniz değil önceliğiniz olmam gerekiyor.
Sizin seçenekleriniz arasında olmaya niyetim yok; önceliğim, önceliği olduğum insanlara.
Geçmişin sende açtığı, güçlükle kapattığın yaralar gün gelir tekrar olur. Ama geçmişten bu yana sende değişen bir şey var; sabrın seni iyileştirdiğini öğrenmişsin. O yarayı kaşıyıp kanatmak yerine usulca bekleyip kabuk tutmasını beklemişsin. Sonrasında her zaman izi kalıyor tabi.
seninle helalleşmeyeceğim. unutmayacağım da anını hep taze tutacağım. nasıl bu hale geldiğimi sorduklarında, hani bir insan ailesini seçemez ama birisini ailesi yapabilir ya, öyle biriydi şimdi ne yapıyor bilmiyorum diyeceğim. kaybedecek bir şeyim kalmadı, kafam iyi ama sen öldün.
Gün gelecek, yaşattıklarınızı yaşayacaksınız. Ahımız elbet bir gün tutacak. Sonra köpek gibi kapımı aşındırmayın. Bundan sonra size yağmurlu havada su yok.
Dünyanın en iyi fotoğrafçısının en efsane karesi bile beynimdeki fotoğrafın kadar anlamlı olamaz. Heykeltıraşın en muazzam eseri dahi sen gittiğindeki ben kadar donuk kalamaz. Hani dünya eşlik eder ya müziğe alkışla; müziğim sesin, sesine ritim tutarım kalp atışlarımla..