Nurullah Genç, Rüveydâ şiirinin başlarında:
"Alaca bir at koşar içimde zamansız, mekansız nefese doğru" diye yazar ve sona doğru gelince:
"At vuruldu; içim paramparça Rüveydâ" der!
Herkes bilmez fakat bu bir ölümdür...
Önce tuhaf bir deprem yayılır bedenime.
Sonra açılır önümde ıstırab vadileri.
Silik renkleriyle adımlarıma,
çözülmeye yüz tutan bir mazi mühürlenir.
Hayalin bittiği menfeze doğru.