De gewone mens, de sterke schouders, de rijken.
Allemaal groepen die uitgevonden zijn door marketeers, mediastrategen en populisten.
In de praktijk werkt het anders, maar het zal de onverantwoorde politici worst wezen.
Als je de juiste lidkaart hebt, krijg je in dit land korting op kosten van de belastingbetaler. Misbruiken worden niet aangepakt, want de controleur is ook de organisatie die het uitdeelt. Miljarden euros die gewoon blijven doorgaan.
https://t.co/s5mk4dBd1j
De regering zal niet alleen vallen door @vooruit_nu, maar door het totale gebrek aan realiteitszin over het uitgavenniveau, de toestand van de economie en de ramp van nieuwe verkiezingen en miljarden extra lasten die dat meebrengt door rentebetalingen, verdere uitgavenontsporingen en wantrouwen om nog te investeren in dit land.
“When you see that in order to produce, you need to obtain permission from men who produce nothing... You may know that your society is doomed.”
― Ayn Rand, Atlas Shrugged
De heksenjacht op kleine ondernemers van Frank Vandenbroucke en Vooruit is echt onbegrijpelijk.
Op Vlaams niveau viseren ze de familiale ondernemingen. Op federaal niveau ALLE kleine vennootschappen.
Winst maken, investeren en - stel je voor- aandelen zijn altijd verdacht. Ondernemers mogelijk enkel nog alles op een lange termijn spaarboekje zetten. En zijn pas ok voor de overheid wanneer iedereen er vakbondsafgevaardigde is.
De voorbije jaren zijn er al miljarden aan nieuwe belastingen verzonnen. Nu willen ze daar nog eens willekeurig een paar miljard euro bijdoen. Wat is daar in godsnaam nog eerlijk aan?
Het hele concept van een vennootschap wordt op die manier onderuitgehaald. Met de ene verdachtmaking na de andere.
Waar er intussen niets aan gedaan wordt: de gigantische uitgaven van de overheid in ons land.
Vandenbroucke zal doorgaan tot de laatste ondernemer het land verlaten heeft. Waar hij helaas goed in aan het lukken is.
In de jaren 1980 wist men dat een begrotingsontsporing alleen rechtgezet kan worden met sterke economische groei. Daarom werd de Belgische frank gedevalueerd én risicokapitaal aangemoedigd.
Vandaag kan het eerste niet, en doet men het omgekeerde van het 2e.
De huidige politici staan heel ver van de reële economie.
Veel succes om op deze manier nog nieuwe grote investeringen naar België te halen.
Misschien moeten we ons het volgende eens afvragen: wie heeft er belang bij dat industrie, groei en welvaart in Europa worden ondermijnd?
#dtv
https://t.co/Zvv1ye1RQq
Wie vandaag de straat opgaat voor meer koopkracht, betoogde enkele jaren geleden nog voor degrowth.
Ze kregen wat ze vroegen. Alleen het verband zien ze niet.
Al die directeurs die in gesubsidieerde NGO´s en VZW´s een rijkelijk salaris uitbetaald krijgen, is dat niet even bedenkelijk als een ´schijnzelfstandige´ in een ´managementsvennootschap´?
Hoeveel werknemers en directeurs zouden alle N0GO´s en VZW´s in dienst hebben in ons land?
België verliest elke dag wat meer van zijn economische activiteiten, zijn ondernemerschap, jongeren die het verschil kunnen maken, omdat de overheid alle middelen naar zich zuigt.
Het proces is nu al 20 jaar bezig, en ik hoor geen signalen uit de regering dat men het beseft.
Voor Jean-Luc Mélenchon moet inderdaad de straat de plaats innemen van het stemhokje. Hij wil immers ‘het socialisme’ vestigen, naar het voorbeeld van zijn idool
Fidel Castro. Dat vereist revolutie, geen verkiezingen, want het domme volk beseft niet waar zijn belang ligt. Herinner u de slogan van het fameuze Mei ‘68: ‘Élections, piège à cons!’.
De "sterkste schouders" is in België een stopwoord geworden om het niet te hoeven hebben over de excessieve overheidsuitgaven, en de illusie te creëren dat een deel van de bevolking steeds meer kan belast worden zonder dat zij het zullen voelen en zonder enige economische schade.
#deafspraak (en #tafelvangert) over Parijs was zeer teleurstellend. Los van een paar opmerkingen van Mia Doornaert komen we zelfs na een vernield Parijs (3000(!) geplunderde winkels) niet verder dan wat ‘sociologie van den aldi’. Migratie werd heel even vermeld, om direct van onderwerp te veranderen. “Geen kansen, de universiteit is voor die jongeren onbereikbaar”. Dat was het. In het land met de grootste sociale uitgaven van de EU. Met gratis, open onderwijs. Het probleem met deze benadering is dat we niet nóg meer kunnen doen. Het resultaat is desastreus en altijd is de conclusie: meer van dit! Maar deze straat is doodgelopen. Omdat deze benadering problematisch deresponsabiliserend is. Wie een winkel vernielt moet naar zichzelf kijken, niet naar de maatschappij. We hebben een groep gekweekt die geen enkele verantwoordelijkheid draagt en voelt voor hun situatie. Omdat wij hen dat zelf continu zeggen, wij dat geloven en zij dus uiteindelijk ook. Parijzenaars die plunderaars aanspreken krijgen dadelijk de Pavlovreflex: “racist!” En omdat iemand ooit beslist heeft dat racisme de allergrootste van alle ondeugden is immuniseert ze hele groepen voor alle andere ondeugden (zie de doofpot van de rape gangs in de UK). Parijs vandaag is hoe ver je geraakt met de complete deresponsabilisering van het individu. Hoever je geraakt als je alle problemen socialiseert. Hoever je geraakt met criminologen die roepen: “meer verbinding!” Het wérkt niet. Voor verbinding moet je met twee zijn. Er zijn zovele voorbeelden van succesvolle migratie, zelfs in Frankrijk bij andere groepen. Ze hebben 1 ding gemeenschappelijk: mensen voelen zich verantwoordelijk en handelingsbekwaam om hun leven te verbeteren. Zie hoe migratie in de VS werkt vs EU. De vader van Steve Jobs was een Syriër. Die van Obama Keniaan. Elon Musk is een Afrikaan. Als de sociale voorwaarden in Frankrijk (en België) niet volstaan voor sociale mobiliteit, wel dan nérgens. NERGENS ter wereld zijn er meer kansen om sociaal mobiel te zijn. This is as good as it gets. Deze maatschappij kan niet nog méér geven. En nu is het aan jullie. Op uzelf komt het aan. Sociale omgeving bepaalt kansen, maar individueel handelen ook. En meer. Wie het altijd enkel over het eerste heeft vernietigt de belangrijkste hefboom voor vooruitgang. Parijs is wat er gebeurt als je stoute kinderen niet opvoedt en hen bij elke ontucht continu zegt wat een verschrikkelijk leven ze wel hebben. Als het bij compleet gebrek aan ouderlijke verantwoordelijkheid echt een village takes to raise a child, dan moet die village ook wel eens STOP durven zeggen. Zolang en omdat we een gemeenschap niet zelf aanspreken op een verantwoordelijkheid blijft dit etteren. Wie migratie wil (doen werken) zal toch die gemeenschap ernstig moeten nemen. Wie nu nog lauwe excuses bovenhaalt draagt een grote verantwoordelijkheid voor de onleefbaarheid van onze steden. En de vernietiging van welvaart en veiligheid. Politiek debat hierover? Nee. Enkel lethargische acceptatie. En bij de volgende verkiezing vaststellen dat het maximale electorale bestuurspotentieel weer iets kleiner werd. You can fool some of the people all of the time, and all of the people some of the time, but you can not fool all of the people all of the time.
Terwijl sommige regeringen denken dat bedrijven en werkenden nog meer lasten kunnen dragen, regent het ontslagen en slecht nieuws in het Belgische bedrijfsleven.
Beste regeringspartijen: word wakker. De Belgische economie kan deze overheidsuitgaven niet langer dragen.