Karşı tarafın manipülasyonunu, kabalığını 'ama o da zor bir çocukluk geçirmiş, annesi ekmeğine az salça sürmüş' falan diye aklıyoruz uyarı işaretlerini romantize etmek kendi değerini yerlere sermenin en kılçıksız yoludur. insanın devinim için öfkeye ihtiyacı var biz fazla empatız
bir yerde okumuştum.
" yaşamak, yaşamayı ummaktan çok daha iyidir diyordu" bu sözleri anladığım ve benimsediğim bir zaman dilimindeyim. şimdiki zamanın getirdiklerini kucaklıyor, olmayan bir bilinmezliğe kapılıp gitmiyorum.