Evli insanlarda özellikle gözlemlediğim bir şey var, kadınlar erkekleri güçsüz olunca değil, erkekler güçsüzleştiğinde ilk yanındaki kadına hırçınlık yapınca terk ediyorlar. Hani küçük oğlan çocuklarının sinirlenince annelerine vurmaları gibi. Aslında seven bir kadın zorluk anında adamın yanında olmak ister tersine, ama çoğu o kadar hırçınlaşıyor, o kadar dikenlerini çıkarıyor, anında aksileşip, duygusal olarak o kadar saldırganlaşıyor ki kadınlar dayanamıyor. -Annesi olmak istemiyorsa- bırakıyor.
“Sana kızmıyorum. Sen bu kadarsın. Bilmeliydim.” Diyor Cemil Meriç. Birinin ‘bu kadar’ olduğunu anlamanın hüznünü hiçbir şey telafi edemez. Sadece ‘bu kadar’ olana değil, en çok da görmek istemeyen gözüne, duymak istemeyen kulağına kırılır insan. Kendine kırılır.
"Ey Türk istikbalinin evladı! İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi vazifen, Türk istiklal ve cumhuriyetini kurtarmaktır. Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur."
19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramımız Kutlu olsun! ❤️