butun olanlar zaten cok fazlaydi. ama gitgide kalbimde koskoca bi agirlik disinda hicbi sey hissedemedigimi farketmeye basladim. elimden bi sey gelmemesinden nefret ediyorum, herkesin hicbi sey olmamis gibi davranmaya devam etmek zorunda kalmasindan nefret ediyorum. belki herkes+
ne enhypen ne heeseung ile ilgili hicbir sey okumaya gormeye izlemeye dinlemeye dayanamiyorum nefret ediyorum hatirlamaktan bi anda butun duygular birden dolusuyo icime sonra en ufak seyden gozlerim doluyo hickira hickira aglamak istiyorum. olanlari asla kabul etmiycem ama
o gunu o kadar iyi hatirliyorum ki. sabah sarkiyi ilk defa duyup cildirdiktan sonra bi de hasta olmustum kusarken bi yandan stresm kasip twtda geziyodum. koreografi viral olmustu herkes bunu konusuyodu. hayatimiz degismisti resmen hayatimin en guzel gunlerinden biriydi.
umarim vakti geldiginde kendilerini bu sjrketten kurtarirlar ve mal gibi davranilmaya ve para makinesi olarak gorulmeye devam etmezler. onlara deger veren herkes bunu ister bence