Dünyayı belki de yasalar değil, insanın kendi vicdanından utanabilme yeteneği ayakta tutar. Çünkü kötülüğün başladığı yer, insanın yaptığından artık utanmadığı yerdir.
İnsan bazen en çok, içindeki acıyı kimse fark etmesin diye güler.
Çünkü bazı gülüşler mutluluktan değil, dağılmamak için gösterilen son dirençten doğar.
“Bu dünyanın tek tükenmez sermayesi, güvenilen dostlara sahip olmaktır.
Hatta iki alemin de bitip tükenmeyen hazinesi budur.
Harca harca eksilmez.”
(Samiha AYVERDİ)
“Buğdayın ekmek olabilmek için aldığı yola bir bak.
Varmı öyle değirmen taşında ezilmeden, elden ele yoğrulmadan, ateşlerde yanmadan oluvermek.
Kolay mı öyle adam olmak.”
(Tapduk Emre)