Tabi ki yaptığım hiç bir şeyi bana dönüşü olsun diye yapmadım ama özel gününde mutluluğunla mutlu olan hasetlikten kıskançlıktan uzak dostlar biriktirdiğimi görmek beni çok mutlu ediyor 😇
Her şeyi kabullenebilirim; hatayı, eksikliği, yanlış anlaşılmayı… İnsan dediğin kusurludur, bunu bilirim. Ama vefasızlık bambaşka bir şey. Çünkü vefa, bir insanın karakterinin en çıplak halidir. İyi gününde yanında olup kötü gününde sırtını dönen biri, aslında hiç yanında olmamıştır; sadece o anın konforunu paylaşmıştır.
Benim için vefa, hatırlamak demektir. Birlikte yürüdüğün yolları, paylaşılan ekmeği, edilen bir çift güzel sözü unutmamaktır. Zor zamanlarda sessizce yanında duranları, kimse görmezken sana omuz olanları aklında tutmaktır. İnsan en çok da böyle zamanlarda belli olur zaten. Çünkü herkes güneşliyken gölge yapar, ama asıl mesele yağmur yağdığında ıslanmamayı değil, birlikte ıslanmayı göze alabilmektir.
Bu yüzden vefasızlık bana sadece bir davranış gibi gelmez; sanki geçmişi inkâr etmek, yaşanmışlıkları yok saymak gibi gelir. Oysa ben, yaşadığım hiçbir şeyi yok saymam. Kırılmış olsam bile hatıraları çöpe atmam, çünkü onlar benim kim olduğumu şekillendiren parçalar. Ama bir insan, tüm o ortak geçmişe rağmen sırtını dönebiliyorsa, işte orada içimde bir şey sessizce kapanır. Kapıyı çarpmam, bağırmam, hesap sormam… Sadece o insana dair beklentimi kalbimden usulca çıkarırım. Çünkü şunu öğrendim: Vefasız insana kızarak değil, mesafe koyarak huzur bulunur. Ve bazı insanlar hayatından çıktığında, aslında bir şey kaybetmezsin; sadece değer vermeyi bilmeyen birini geride bırakmış olursun.
Rasûlullah ﷺ şöyle duâ ederdi:
"Allâhım! Beni önümden, arkamdan, sağımdan, solumdan ve üstümden gelecek tehlikelere karşı koru. Yer altından gelecek tehlikelerden, aldatılmaktan Senin azametine sığınıyorum."
geçen bir yerde okumuştum: "bir sorunu hiçbir şekilde çözemiyosanız, o artık çözülmesi gereken bir sorun değil, kabul edilmesi gereken bir gerçektir." cümleyi okuduktan sonra uzaklara daldım
Çok güzel bir cümle var diyor ki; bazı insanlar sizi kontrol edemediklerinde başkalarının size olan bakış açısını değiştirmeye çalışacaklar. Sizin kötü biri olduğunuzu bağıracaklar ki, kendi kötülükleri duyulmasın.
Kötü gününde kim vardı yanında derler ya hani; iyi gününde kimler vardı bir düşünmek lazım. Ben insanların kötü gün dostuyum mesela. Dertleri olsun gece/gündüz boşaltırlar bana ama güzel günler gelince nasıl da sıvışırlar usulca...