Bir çocuğun kemiklerini kıran sopaya “disiplin”, bir kadının canını alan bıçağa “namus”, binlerce insanı yok eden mermiye “strateji”deyip susanların; bir köpeği yaşatan şefkate “anne”dendiğinde ayağa kalkması, değerlerin korunması değil, vicdanın iflasıdır. Bir kelimenin itibarını, bir canın nefesinden üstün tutmasaydınız; bugün kaldırılan reklamları değil, öldürülmeyen kadınları ve çocukları konuşuyor olurduk.
Süpürge reklamını izleyip "aa köpek annesi de olunabiliyormuş, ben en iyisi insan annesi olmayayım" diyen kimse olacağını sanmıyorum. Ama bunun bile yasaklandığını, şeytanlaştırıldığını görüp "özgürlüğün bu kadar baskı altına alındığı yerde çocuk sahibi olmayayım" diyen var.
Depremi arkaya müzik koyarak da romantize etmeyeceksiniz. 3 yılın sonunda hiçbir sorumlunun doğru düzgün cezalandırılmadığını ve depremzedeleri azarlayan bu suratı unutmamak ölenlere borcumuz
Siz çocuk yetiştirmiyorsunuz. Biz de çocuk olduk, biz de çocuk yetiştirdik. Sizin yetiştirdiğiniz şey zararlı birer mahluk. Siz veba yetiştiriyorsunuz, siz topluma kanser hücresi yetiştiriyorsunuz.