یه جای عجیبی در تاریخ ایران هستیم؛ تقریبا هیچی نداریم. نه هنر داریم، نه موزیک، نه فیلم ساز، نه نقاش، نه رپر، نه خواننده، نه تئاتر. یک صدای اعتراضی نداریم؛ هنوز دنبال «ربنای استاد» و عادل فردوسی پور هستیم.
یک قحطی عجیبی در ایران داریم. میگه میشه ۹۰ میلیون ادم چیزی تولید نکنند؟