Ho quasi 29 anni e mi sento PERSA. A volte mi vergogno di parlare con la gente soprattutto quando ci sono in mezzo progetti di vita futura, io davanti a me vedo solo tanta infelicità e solitudine
Neredeyse kimsenin konuşmadığı bir yas var: Kendin için hayal ettiğin hayatlara veda etmek. Sonsuza dek süreceğini sandığın ilişkiye. Elde edeceğine yemin ettiğin işe. Yaşayacağına inandığın şehre. Sadece planlarında var olan kendinin o versiyonuna. Ve bunu kabul etmek acı verse de, büyümek aynı zamanda artık olmayacak her şeyle barışmak demek. Başarısız olduğun için değil, hayat yönünü değiştirdiği için.
Çünkü gerçekleşmeyen o hayata tutunmaya devam ettiğin sürece, belki de şimdiye dek hayal ettiğinden bile daha mutlu olabileceğin bir hayat inşa etme fırsatını kaçıracaksın.
Qué año tan cruel. Pensé que por fin las cosas iban a salir bien. Nunca imaginé que terminaría siendo el año que más me rompería, el que me agotaría mental y emocionalmente hasta dejarme sin fuerzas.