Elhamdülillah iyiyiz ama bulduğumuz her fırsatta başımızı usulca gökyüzüne çevirip rabbim bana göndereceğin her hayra muhtacım diye fısıldıyoruz..orası ayrı
umutlanıyorsun. olacağına bütün kalbinle inanıyorsun ama olmuyor. bu olmayış senin dünyanda birtakım yıkımlara sebep oluyor. kalbin buruluyor. gönlüne bir sızı, boğazına bir yumru gelip konuyor. ama işte ne yapacaksın canımın yongası; burası dünya. insana yumrularla yaşamayı öğreten yer. hem sen de iyi biliyorsun, sınanmaklığımızı. oluşa da olmayışa da boynumuzun kıldan ince olduğunu. imtihanı sen de iyi biliyorsun. ayrılığın da kavuşmanın da kallavi bir sınanış olduğunu sen de çok iyi biliyorsun. üzülme ne olursun. geçecek hepsi. o bahar mevsimi, elbet bize de uğrayacak. o ılık meltemler bizim hayatımızın üstünde de esecek. insana dünyayı dar kılan bu günlerde de, gelecek o aydınlık günlerde de ben yanında olacağım. bunu çok iyi bildiğini biliyorum. eh, ne diyelim... şimdilik kederli kalbinden öptüm. o gün geldiğinde neşeyle dolup taşan kalbinden de öpeceğim, canımın yongası.